برای مشاهده مشخصات هر استان بر روی ناحیه مربوط به آن در نقشه کلیک کنید

معرفی وبلاگ
تـنـیـده یـاد تـو در تــار و پــودم مـیـهـن ای مـیـهــن/ بـود لـبـریـز از عـشـقـت وجـودم میهن ای میهن/... *ضمن تشکر از بازدید شما کاربر گرامی، امید است توانسته باشیم ذره ای از زیباییهای تمام نشدنی میهن عزیزمان ایران را در این وبلاگ نشان دهیم. راهنمایی های شما بزرگواران، چراغ هدایتگر ما خواهد بود.*
صفحه ها
دسته بندی موضوعی
آرشیو
لینک دوستان
سایت های منبع و مرتبط
لوگوها











كد لوگوي میهن ما

ابزارها و برنامه ها






Google

در وبلاگ میهن ما
در كل اينترنت

تماس با ما

آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 1777655
تعداد نوشته ها : 4405
تعداد نظرات : 151

PageRank Checking Icon

آذربایجان شرقی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
آذربایجان غربی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
اردبیل
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
اصفهان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
ایلام
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
بوشهر
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
تهران
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
چهارمحال و بختیاری
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان جنوبی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان رضوی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان شمالی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خوزستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
زنجان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
سمنان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
سیستان و بلوچستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
فارس
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
قزوین
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
قم
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کردستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کرمان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کرمانشاه
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کهکیلویه و بویراحمد
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
گلستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
گیلان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
لرستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
مازندران
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
مرکزی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
هرمزگان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
همدان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
یزد
پخش زنده از وبلاگ میهن ما

ابزار هدایت به بالای صفحه

اسلایدر


مترجم سایت


قبل از ورود اسلام به اين منطقه دين آنان زرتشتي بوده است تا جايي كه گفته ميشود  بناي اوليه مساجد نخستين شهر قزوين بر روي آتشكده ساخته شده است. بعد از اسلام تا زمان ورود صفويه به قزوين مذهب سني در شهر، مذهب غالب بوده  ولي با آغاز حكومت صفوي مذهب شيعه در قزوين به سرعت روبه گسترش نهاد و امروزه  مذهب مردم قزوين شيعه دوازده امامي مي باشد.
در حال حاضر چند خانواده آشوري، ارمني و زردشتي نيز در قزوين ساكن مي باشند كه در گذشته تعداد آنها بيشتر بوده تا جايي كه آنها در قزوين داراي سه كليسا بودند.

Share

حمام گلشن ؛ اين بنا كه در مركز محلۀ ميدان و در مجموعۀ بافت قديم شهر لاهيجان قرار دارد، به دورۀ قاجار و روزگار سلطنت فتحعلي شاه مربوط است و به دستور حاج علي اكبر خان، حاكم وقت، ساخته شده است.

• حمام هاي حاج آقابزرگ، پيرسرا، حاجي در محلات ساغريسازان و گلستان رشت مربوط به دورۀ قاجاريه.
• حمام ديلمان در لاهيجان مربوط به دورۀ قاجاريه.
• حمام هاي قديمي كياكلايه و حاج ميرزا احمدي در لنگرود مربوط به دورۀ قاجاريه.
• حمام هاي قديمي گلشن و طاهر گوراب در فومن مربوط به دورۀ قاجاريه و اوايل دورۀ پهلوي و حمام قاجاري آق اولر در تالش.

Share

http://mihanma.persiangig.com/image/Gilan/poshak.jpg

پوشاك زنان گيلان
آثار باستاني به دست آمده در سراسر سرزمين گيلان، سوابق زندگي در اين منطقه را به بيش از چهار هزار سال مي رساند. اين آثار خود به عنوان بهترين رهنماي ما براي شناخت چگونگي زندگي پيشينيان ما در اين سرزمين عمل مي كنند. پوشاك مردم گيلان در گذشته هاي دور نيز از ميان اين اشياي به دست آمده قابل شناسايي است.
طرح چهره يك بانوي گيلك كه بر روي يك جام پوسيده مفرغي به دست آمده است، نشان مي دهد كه زنان گيلان روسري بزرگي بر سر مي گذاشتند و با پيشاني بندي كه از روي پيشاني عبور مي كرد و در پشت سر گره مي خورد، روسري را روي سر نگاه مي داشتند.
اين جام مفرغي كه از مارليك به دست آمده است، به بيش از سه هزار سال پيش باز مي گردد. همين تصوير نشان مي دهد كه بقيه روسري روي دوش و سينه قرار مي گرفت و دنباله آن دوباره از زير چانه به طرف بالا كشيده و در كنار گوش به پيشاني بند متصل مي شد.

پوشاك مردان گيلان
ردپاي پوشاك مردم گيلان از گذشته هاي دور تا سال هاي معاصر به سختي ممكن است و تنها كلاه نمدي و چوموش را مي توان بر جاي مانده از آن دوران دانست.
بوميان گيلان زمين، كت پشمين خشن بافتي به نام "چوخا" يا "چوخه" دارند، شلوار آنها معمولي و پشمي است كه ليفه اي يا ميان ساق است و كلاه نمدي و چوموش مكمل لباس آنهاست.
پيراهن مردان بيشتر به رنگ قرمز تند يا كمي روشن تر و بدون يقه است. آستين پيراهن راسته و بدون مچ و پيراهن داراي چاك در قسمت راست سينه است. معمولاً اندازه پيراهن  بلند نيست. پارچه شلوار مردان گيلك غالباً توسط زنان بافته مي شود.
يك شال نيز براي پيچيدن روي كمر استفاده مي شود كه از پارچه دست بافت و با نقوش هندسي و رنگين است. اين شال بيشتر در جشن ها و عروسي ها به كار مي رود.  كلاه مردان نمدي و از پارچه زمخت بافت پشمي است.
گالشان (دامداران كوهستاني) كلاهي پوستي دارند و علاوه بر آن از شولا يعني بالاپوش نمدي و نيمه بلند استفاده مي كنند.

Share

http://mihanma.persiangig.com/image/Qazvin/mooze_Qazvin.jpg

موزه چهلستون
اين بنا كه از آثار به جاي مانده از مجموعه سعادت آباد است (شامل از 23 باغ و كاخ)، در اواسط قرن دهم هجري به دستور شاه طهماسب صفوي ساخته شده است. بر روي بدنه داخلي و خارجي اين بنا سه لايه نقاشي در دوره هاي مختلف باقي مانده است. لايه اول آن در زمان ساخت بنا توسط خبره ترين هنرمندان صفوي كشيده شده است، لايه دوم در اواخر دوره صفوي توسط هنرمندان  قزويني و از معدود آثار به جاي مانده از مينياتور سبك قزوين و  بالاخره لايه سوم  در دوره قاجاريه نقاشي شده است. زماني كه پايتخت ازقزوين به اصفهان انتقال پيدا كرد (1007 هـ.ق)  باقي كاخ ها به مرور از ميان رفت و اين بنا به عنوان بناي حكومتي كاربرد پيداكرد تا اينكه در سال 1336 هجري شمسي به موزه تبديل گرديد. اشياء موزه به چند گروه تقسيم مي شوند تعدادي از آنان مربوط به هزاره هاي سوم و اول پيش از ميلاد مي باشد كه بيشتر ظروف سفالي و اشياء مفرقي را تشكيل مي دهند، همچنين اشيايي كه مربوط به دوران اسلامي از قرون اوليه تا عهد معاصر مي باشد.

موزه سنگ
در اين موزه حدود 4511 قطعه سنگ و تعداد 800 قطعه فسيل به جاي مانده از زمانهاي مختلف زمين شناس، همچنين 300 قطعه از صدفهاي جانداران مختلف، در مسـاحتي به طول 200 متر مـربع گنجانده شده است اين مجموعه دستــاوردي است از تلاشهـــاي چنـــدين ســاله آقاي دكتر رسا كه به همت شهـرداري قزوين در فرهنگسراي شهيد رجائي واقع شده است.
نشاني: بلوارجمهوري اسلامي روبروي گلزار شهداء

موزه شهداء
اين موزه با هدف ترويج فرهنگ ايثار و شهادت و آشنــايي نسل جوان با شهداء به همت بنياد شهيد در سال 1376 در مساحتي بالغ بر400 متر و در دو طبقه تأسيس شده است و شامل وسايل وآثار به جاي مانده از شهـداي انقلاب اســلامي و دفاع مقــدس مي باشد.
نشاني: قزوين، امامزاده حسين (ع) جنب گلزار شهداء

Share

الموت : قلعه لمبسر در شهر رازميان الموت، قلعه شيركوه يا بيدلان در رودبار الموت

برجهاي-دوگانه-خرقان

بويين زهرا : امام زاده علا الدين، امام زاده منصور، برج هاي دوگانه خرقان، تپه زاغه، تپه قبرستان، كاروانسراي محمد آباد، كاروانسراي آوج، كاروانسراي هجيب، منطقه تاريخي سگز آباد

تاكستان : امام زاده هفت صندوق، امام زاده كمال، امام زاده ولي در ضيا آباد، امام زاده صالح در روستاي نهاوند، امام زاده عبداله و امام زاده فضل اله در روستاي فارسجين، بقعه پير، تپه رادكان، تپه نرگه، تپه آك، ياسين تپه، قز قلعه

كليساي-كانتور

قزوين : آب انبار حكيم، آب انبار حاج كاظم، آب انبار مسجد جامع، آب انبار زنانه بازار، آب انبار آقا، آب انبار سردار كوچك، آب انبار سردار بزرگ، امام زاده اسماعيل، امام زاده اباذر، امام زاده حسين، حسينيه آق سيد جمال،بقعه آمنه خاتون، بقعه پيغمبريه، كاروانسراي محمدآباد، كاروانسراي خرزان، كاروانسراي گلشن، كليساي كانتور يا برج ناقوس، كليساي رفيع، گرمابه قجر، گرمابه دو در، گرمابه سردار، گرمابه حاج محمد رحيم، مدرسه علوم ديني التفاتيه، مدرسه مسجد پيغمبريه، مسجد و مدرسه سردار، مسجد و مدرسه شيخ الاسلام، مسجد و مدرسه ابراهيميه، مسجد و مدرسه صالحيه، مسجد اميني ها، مسجد حيدريه، مسجد سنجيده، مسجد النبي يا سلطاني، مسجد جامع كبير، مسجد پنجه علي، مقبره شهيد ثاني، مقبره سلطان ويس، مقبره حمداله مستوفي، مقبره و مسجد احمديه، ميمون قلعه

Share

درياچه اوان

اوان : رود گرمارود، اندج رود، الموت رود، خارود، تارولات، سردرود و اربديان، درياچه اوان، طبيعت روستاي اوان، قله خشچال

سيالان

 

 

الموت : دامنه هاي جنوبي سيالان، دره اندج رود، غار سلطان باغ، غار آق بابا، غار چهل دختر، غار ملك شاه، غار پلنگ، غار اكتين كش، غار ولي در ۱۰ كيلومتري گشنه رود الموت، منطقه يلاقي پيچ بن، منطقه شكار و تيراندازي ممنوع الموت

چشمه-علي

 

بويين زهرا : آبگير رودك، چشمه علي در روستاي كلنجين، صحراي آتشناك و تفتيده

 

ابهر-رود

 

 

تاكستان : رود خر رود، رود ابهر رود، دامنه هاي كوه قره قلعه و سلطانلو و تل وزيرخان، چشمه آب گرم معدني در روستاي آب گرم، چشمه آب معدني عرشيا، غار قلعه كرد در دهستان حصار، منطقه حفاظت شده حيات وحش 

 

قله-خشچال

قزوين : چشمه آب گرم يله گنبد، چشمه آب گرم خرقان، غار يخي انگول در ۴۰ كيلومتري شمال غرب، قله خشچال در قزوين– الموت

Share

موسيقي رايج در شهر قزوين تفاوت چنداني با موسيقي دستگاهي ايران  ندارد. تنها در گذشته اين آوازها و دستگاه ها كه در مكتب هاي متفاوت اجرا مي شد از جمله مكتب خراسان، مكتب تهران و … مكتبي نيز وجود داشته به نام مكتب قزوين كه امروزه فراموش شده است. اين مكتب تا اواخر دوران قاجاريه رايج بود، در آن زمان هنرمنداني مانند: اقبال سلطان ملقب به اقبال آذر كه از اساتيد مسلم آواز ايران به حساب مي آيد از قزوين به شهر تبريز مهاجرت مي كنند. او با تلفيق اين شيوه آوازي و موسيقي آذري مكتب تبريز را پايه گذاري مي كند.

Share

جشن انار
در بخش تارم اواخر شهريور ماه يا اوايل مهر يك روز از قبل تعيين مي شود تا در آن روز اهالي روستا دسته جمعي به مزارع انار بروند و به همراه نواختن دايره و يا سرنا و دهل شروع به چيدن انار كنند. تا قبل از اين روز كسي حق ندارد اناري بچيند.

جشن فندق
رودبار شهرستان از جمله مناطقي است كه فندق به طور عمده كشت مي گردد. در بسياري از روستاهاي اين ناحيه در اواسط مرداد ماه جشن فندق به پا مي كنند و به مانند انار چيني همه با هم به مزارع مي روند در ابتدا شخصي با خواندن اشعاري كه بيشتر به صورت بداهه مي باشد و ديگران اشعار او را واگويه مي كنند سپس همه شروع به چيدن فندق مي كنند دوشيزگاني كه نامزد شده اند براي همسران خود از هسته فندق رشته اي به مانند گردنبند درست مي كنند به اين صورت كه زماني كه هسته هنوز خشك نشده با سوزن آنها را سوراخ مي كنند و نخ از آن مي گذرانند و در پايان دو سر نخ را به هم گره مي زنند. آنها به اين گردنبند " گلوانه " مي گويند و آن را نگه داشته تا در فصل زمستان به شوهرانشان هديه دهند.

كشتي پهلو به پهلو
 اين نوع كشتي كه از قديمي ترين انواع كشتي محسوب مي شود هنگام مراسم عروسي انجام مي گيرد. بدين صورت كه دو نفر در كنار يكديگر به پشت مي خوابيدند و پاهاي خودر را (دو پاي مخالف كه در كنار يكديگر هستند) به هم گره مي كردند و شروع به زور آزمايي مي كردند. شخصي كه داراي نيروي بيشتري بود مي توانست پاي رقيب خود را زود تر از زمين بلند كند و حريف خود را از جاي حركت بدهد  متاسفانه اين كشتتي امروزه به فراموشي سپرده شده است.

كوسه گلين ( كوسن گلين)
اهريمن خشكسالي يكي از قديميترين دشمنان ايران زمين است. ايرانيان براي مبارزه با اين ديو علاوه بر كارهاي عملي همچون حفر قنات و ساخت آب انبار دست به يك سري مناسك اعتقادي نيز مي زدند كه مراسم كوسه گلين از آن نوع است. اين مراسم كه به اشكال مختلف در ايران اجرا مي شده در منطقه قزوين نيز به چند شيوه اجرا مي شده است؛ بدين صورت كه پير زني بوسيله پارچه و لباسهاي كهنه، عروسكي كوچك درست مي كند، آنرا دست گرفته و در كوچه ها به راه مي افتد و بچه ها نيز پشت سر او حركت مي كنند آنها به هر خانه كه مي رسند صاحب خانه از وسايل تهيه آش چيزي به آنها مي دهند مانند نخود، رشته و … همه آنها را جمع مي كنند و آشي مي پزند و بين اهالي تقسيم مي كنند مردم معتقدندكه پس از چندي باران خواهد آمد. اين رسم را در سالهايي كه دچار خشكسالي بوده  برگزار كرده اند.

چمچمه خاتون
نوعي ديگر از مراسم طلب باران است و آن بدين صورت است كه داخل يك قدح آب مي ريزند و آن را به پشت بام مي برند و با يك چمچمه كم كم آب داخل آن را به طرف آسمان مي پاشند.

چوب جنگ
در بيشتر روستاهاي استان قزوين يكي از سرگرميهاي جوانان در روز عروسي، چوب جنگ مي باشد. جوانان با در دست گرفتن چوب در حين اجراي رقص پا به طور نمايشي با يكديگر به مبارزه مي پردازند.

پنجاه به در
هر ساله بعد از ظهر روز نوزده ارديبهشت، پنجاهمين روز سال، از زماني كه زهر آفتاب ظهردم گرفته مي شود، مردم قزوين منازل خود را ترك مي كنند و به مصلاي شهر مي روند. اين مصلا در ميان باغهاي جنوب شرقي شهر واقع شده است در گذشته در اين مكان يك آب انبار و يك مسجد وجود داشته كه تنها بخشي  از آب انبار آن به جا مانده است.

تير گان (تير ماه سيزده)
اين جشن كه همان جشن تيرگان ايران باستان مي باشد در روز سيزدهم تيرماه برگزار مي شد.


آيين هاي سوگواري شامل: سيزدهم محرم و درخت خونبار مي باشد.

Share
پوشاك مردان
استفاده از كلاه در گذشته بين مردان بسيار متداول بود و هر شخص به فراخور شغل و نيز وضعيت اقتصادي از نوعي كلاه استفاده مي كرد.
پيراهن ها معمولاً به رنگ سفيد و ساده تهيه مي گرديد و تكمه يقه آن بر شانه چپ بسته مي شد. در ميان سينه چپ از شانه تا زير سينه چاكي داشت. پس از آن پيراهن هايي با يقه هاي بلند به نام يقه قزاقي متداول شد و سپس يقه ملايي جاي آن را گرفت. تن پوش ديگري كه مردان قزويني استفاده مي كردند، ار خالق بسيار بلندي بود كه تا انتهاي پا مي رسيد. يقه آن ايستاده و جلو باز بود. در ناحيه كمر تنگ، و دامن آن بسيار گشاد بود و در دو پهلو داراي چاك كه تا كمر مي رسيد. شلوار افراد كم در آمد از كرباس به رنگ آبي يا مشكي بود. بلند و گشاد و در ليفه آن از بند استفاده مي كردند. بند تنبان از نخ پنبه بافته مي شد. اشخاص اعيان از شلوارهاي دكمه اي استفاده مي كردند.
اغلب مردان در گذشته گيوه به پا داشتند به نامهاي جوراب و آجيده كه در فصل تابستان مورد استفاده قرار مي گرفت. اشخاص اعيان گيوه هاي بسيار ظريف و مرغوب تري مي پوشيدند كه به گيوه ملكي معروف بود.
پوشاك زنان
در گذشته زنان قزويني زير پيراهن خود شليته به پا مي كردند، به طوري كه يك وجب و يا حتي كمتر از دامن بيرون مي آمد. جنس پارچه آن اغلب ململ، چيت كرباس و در انواع ساده و متنوع گلدار و يا مشكي انتخاب مي شد. جوانان اغلب روي شليته با نخهاي رنگي گلدوزي مي كردند. شليته گلدار جوانان داراي سجاف پهن بوده است و انواع ديگر به جاي سجاف ليفه دار بوده و براي شليته ليفه دار از پارچه اي ضخيم و سنگين مانند مخمل ترمه و تافته ابريشمي و … استفاده مي كردند.
قسمت پايين شليته را با دست دوخته و به حالت تزيين بوده كه به آن دالبر و  دندان موشي گفته مي شد.
يل يا نيم تنه قزويني كه حدوداً صد سال پيش در بين اعيان متداول بوده با استفاده از پارچه ترمه با آستري از پارچه تافته به رنگ كرم تهيه مي شده كه در قسمت جلو هيجده دكمه فلزي پي در پي روي آن دوخته مي شد. زنان در زير شليته خود شلوارهايي به رنگ مشكي مي پوشيدند كه دمپاي آن تنگ بود و بالاي آن فراخ. اين شلوار داري يقه بود و آن را با بند تنبان مي بستند. پاپوش زنان نيز به فراخور وضع مالي خانواده داراي انواع مختلف بوده كه در تابستان گيوه هاي ظريف مي پوشيدند. زنان اعيان از كفشهاي چرمي با مدلهاي متداول در زمان خويش استفاده مي كردند.
به جز انواع پوششي كه ذكر آنها رفت، انواع ديگر نيز در منطقه استفاده مي شده است. از جمله: كوئينگ، جومه، كراس، شگ، كول چوغا، قرقره تمبون، اوزون تنبون و….
خوراك
قيمه نثار، دم كباب، قيمه آب دار، ديماج، رشته پلو با ماهي، آش شله قلمكار،  آش آلو، آش دوغ، آش شيرين، آش دندان كشه، ماش پياز
Share

http://mihanma.persiangig.com/image/Qazvin/Sanaye_Dasti.jpg

فرش بافي
فرش بافت قزوين از نفيس ترين فرشهاي بافته شده ايران مي باشد كه متأسفانه بافت آن فراموش شده است و تنها تعدادي از آنها در موزه ها و مجموعه هاي شخصي ديده مي شود از ويژگيهاي اين فرش تنوع كاربرد رنگ و نقش مي باشد.
گليم بافي
اين هنر تقريباً در تمامي روستاهاي قزوين رايج است از مراكز مهم بافت گليم مي توان به رودبار الموت، رودبار شهرستان، ارداق و ضياء آباد اشاره كرد.
جاجيم بافي
اين هنر در استان قزوين از سابقه نسبتاً طولاني برخوردار است در اكثر روستاهاي اين استان جاجيم بافي رايج بوده است، اما متأسفانه اكثر كارگاههاي آن از چرخه توليد خارج شده است. مواد اوليه بافت جاجيم پشم است كه معمولاً توسط زنان روستا تهيه مي شود زنان در مواقع بيكاري علاوه بر پشم چيني آنها را توسط مواد محلي و گياهي رنگ مي كنند. لازم به ذكر است كه امروزه از كامواهاي رنگي در جاجيم بافي استفاده مي كنند روستائيان در فصول بيكاري كه پاييز و زمستان است كارگاه جاجيم را در داخل اتاق بر پا مي دارند و عشاير از اوايل بهار و اواخر زمستان در فضاي باز به جاجيم بافي مي پردازند.
پن بافي (نوار بافي)
در گذشته پن را با نخهاي ابريشمي مي بافتند ليكن امروزه از نخهاي نايلوني نيز استفاده مي كنند انواع نقوشي كه بر روي پن مي اندازند عبارتند از چهل  چپر، چشم بلبل يا بيست و نه چپر، چشم خروس يا بيست و هشت چپر، هشت چپر يا مار پيچ يا نيم مداخل.  در گذشته بافت پن يا نوارهاي تزئيني لباس در منطقه رودبار شهرستان و الموت بسيار رايج بوده است.
موج بافي
موج نوعي دست بافته سنتي است كه هنوز در برخي از مناطق  بافت آن رواج دارد رونق اين هنر مانند ساير صنايع دستي منطقه با رواج استفاده از مصنوعات كارخانه اي كه هم ارزانتر و هم متنوع ترند، كم رنگ تر شده است دستگاه موج بافي قابليت بافت پارچه هاي ظريف جهت تهيه البسه و توليد پارچه هاي ضخيم تر كه بيشتر از آن به عنوان پتو، روكرسي، روفرشي، پرده، ملحفه و جا نماز استفاده مي شود را دارا ست.
گلابتون دوزي
در قديم ميان طبقات متوسط و اعيان معمول بود وقتيكه دخترها را مي خواستند به خانه بخت بفرستند بعضي از لوازم شخصي عروس از جمله جعبه لوازم آرايش، جاي شانه، كيف پول، جاي مهر و … را با اين هنر تزئين مي كردند. اين هنر مانند سوزن دوزي مي باشد با اين تفاوت كه به جاي نخ از مفتولهاي بسيار نازك طلائي  و يا برنجي استفاده مي كردند.
نم نم دوزي
اشياء مختلف تهيه مي كردند اشيائي مانند كيسه پول، جاي قيچي، جاي شانه، سرمه دان، جاي مهر و …. اين مهره ها با ظرافت و دقت كنار هم چيده مي شوند.  در قزوين با استفاده از مهره هاي بسيار ريزي (كه تركها به آن منجوق مي گويند)
گيوه دوزي ( گيوه كشي )
از جمله مراكزي كه اين صنعت رايج است شهر هاي قزوين و تاكستان است. در حال حاضر گيوه هاي توليدي اين استان با گيوه هايي كه در يزد، آباده و كرمانشاه مي دوزند كمي تفاوت دارد و آن اينكه در اين استان كف گيوه ها پلاستيكي و يا چرمي است (شيوه اي كه از پارچه هاي كهنه و نوارهاي چرمي ساخته مي شود) و در گيوه هاي موسوم به ملكي كاربرد دارد در اين استان توليد نمي شود.

Share
X