برای مشاهده مشخصات هر استان بر روی ناحیه مربوط به آن در نقشه کلیک کنید

معرفی وبلاگ
تـنـیـده یـاد تـو در تــار و پــودم مـیـهـن ای مـیـهــن/ بـود لـبـریـز از عـشـقـت وجـودم میهن ای میهن/... *ضمن تشکر از بازدید شما کاربر گرامی، امید است توانسته باشیم ذره ای از زیباییهای تمام نشدنی میهن عزیزمان ایران را در این وبلاگ نشان دهیم. راهنمایی های شما بزرگواران، چراغ هدایتگر ما خواهد بود.*
صفحه ها
دسته بندی موضوعی
آرشیو
لینک دوستان
سایت های منبع و مرتبط
لوگوها











كد لوگوي میهن ما

ابزارها و برنامه ها






Google

در وبلاگ میهن ما
در كل اينترنت

تماس با ما

آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 1777523
تعداد نوشته ها : 4405
تعداد نظرات : 151

PageRank Checking Icon

آذربایجان شرقی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
آذربایجان غربی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
اردبیل
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
اصفهان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
ایلام
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
بوشهر
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
تهران
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
چهارمحال و بختیاری
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان جنوبی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان رضوی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان شمالی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خوزستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
زنجان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
سمنان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
سیستان و بلوچستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
فارس
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
قزوین
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
قم
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کردستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کرمان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کرمانشاه
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کهکیلویه و بویراحمد
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
گلستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
گیلان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
لرستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
مازندران
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
مرکزی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
هرمزگان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
همدان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
یزد
پخش زنده از وبلاگ میهن ما

ابزار هدایت به بالای صفحه

اسلایدر


مترجم سایت


http://mihanma.persiangig.com/image/Gilan/yeylagh.jpg

ييلاق هاي واقع در مسير دره رودخانه پل رود ؛ دره بسيار زيباي پل رود، پس از گذشت از روستاي ديماين به نواحي ييلاقي اين ناحيه مي رسد. دره پل رود به دو شاخه تقسيم مي شود و هر يك به ييلاق هاي واقع در مسير خود مي رسد.

ييلاق هاي ديلمان و اسپيلي ؛ ييلاق هاي اين ناحيه ، هم از نظر چشم انداز و هم از نظر آثار  تاريخي و فرهنگي داراي اهميت بسيار است.
ييلاق هاي نواحي رودبار ؛ اين ييلاق ها را مي توان به دو قسمت تقسيم كرد: نخست ييلاق هاي واقع در شرق سفيدرود كه عمدتاً در عمارلو، توتكابن و پره سر قرار دارند.

ييلاق هاي تالش و آستارا ؛ ماسوله جنوبي ترين ييلاق تالش است و پس از آن ييلاق هاي ماسال و شاندرمن قرار دارند. ييلاق « تالش دولاب »، ييلاق « مريان»، ييلاق « سوباتان » در اين منطقه ، از اين زمره اند. شهر آستارا، از طريق گردنه حيران به نواحي ييلاقي آستارا مربوط مي شود.

نواحي ييلاقي جواهر دشت ؛ در ارتفاعات شرق گيلان قرار دارد و ييلاق نواحي چابكسر و واجارگاه و رحيم آباد به شمر مي روند.

Share

رشته كوه هاي غربي
رشته كوه هاي غربي گيلان كه بلندي هاي تالش، ماسوله و پشت كوه را در بر مي گيرد و از درۀ رود آستارا تا تنگ منجيل گسترده است. اين رشته كوه مانند سدي ميان آذربايجان و درياي مازندران قرار گرفته است و مانع عبور بخار آب به ناحيۀ آذربايجان مي شود. از قله هاي مهم اين ناحيه، قلۀ "بكروداغ" يا "بغروداغ" و "ماسوله داغ" با بيش از 3000 متر ارتفاع است. "بغروداغ" و درياچۀ نئور از يخچال هاي معروف اين رشته كوه ها هستند.

رشته كوه هاي شرقي
اين ناحيه شامل چندين چين خوردگيِ موازيِ نامتقارن با جهت غربي – شرقي است كه از درۀ سفيدرود به سوي مشرق – تا كوه هاي استان مازندران – ادامه دارد و ناهمواري هاي ناحيه هاي ديلمان، لاهيجان، عمارلو و خزران را در برمي گيرد. شيب تند دامنه ها به سوي درياي مازندران و شيب كم آن، به سوي درۀ شاهرود است.
از قله هاي مهم آن مي توان به "درفك كوه" با ارتفاع 3500 متر و خشتچال با ارتفاع 3600 متر در شهرستان تالش اشاره كرد. از قله هاي مهم ديگر استان گيلان، يكي قلۀ شاه معلم با ارتفاع 3096 متر در شهرستان فومن، و ديگري سمام كوه با ارتفاع 2250 متر در شهرستان رودسر است.

Share

ماسوله ؛ در ضلع شرقي يكي از رشته كوههاي تالش قرار دارد. اين محل كه به سبب نوع معماري خانه هايش شهرتي جهاني يافته است، در شيب كوه واقع شده و نماي خانه هاي پله اي آن در دامنه سرسبز و سر برافراشته كوه ها و رودخانه ي خروشان "ماسوله رودخان" كه از خط القعر دره مي گذرد، از دل انگيزترين و ديدني ترين مناظر گيلان و ايران است.
ماسوله جديد پس از ترك مردم از كهنه ماسوله  توسط ساكنان آن در 6 كيلومتري شهر متروكه احداث شد. ماسوله در 26 كيلومتري جنوب غربي فومن و در 65 كيلومتري جنوب غربي رشت قرار دارد. ماسوله در 29 درجه و 1 دقيقه عرض شمالي و 27 درجه و 8 دقيقه طول شرقي در ارتفاع 1050 متري از سطح دريا واقع شده است. اختلاف ارتفاع بلندترين و پايين ترين سطح روستا حدود 100 متر است.
در زمان فتحعلي شاه، ماسوله تحت اختيار ارتش قرار داشت و براي توپخانه ي ايران گلوله مي ساخت.
در زمان رابينو ماسوله داراي 5 محله، دو يا سه كاروانسرا، دو حمام و بازاري با 400 دكان بود كه در زمستان ها خالي مي ماندند.
از محلات ماسوله مي توان از كشه سر عليا، كشه سر سفلي، ريحانه بر، خانه بر، مسجد بر و اسد محله نام برد.

بقعه هاي ماسوله
1. بقعه عون بن علي يا عون بن محمد حنيفه بن علي ؛ اين بقعه به عنوان محور بـُقاع منطقه و محل اصلي تجمعات مذهبي ساكنان ماسوله به شمار مي آيد. بقعه در كنار مسجد قرار دارد و به قلندرخانه نيز معروف است. بقعه ي عون بن علي بن محمد بن علي داراي دري به ابعاد 145*72 سانتيمتر است كه به در "چله خانه" شهرت دارد. پلان بقعه هشت گوش است و گنبدي دو پوش دارد. ارتفاع صحن امامزاده تا زير طاق گنبد اول 20/4 متر است. در داخل اتاق حرم بقعه، صندوقي جاي دارد كه بر روي آن كتيبه اي به خط نسخ از سوره فتح و با تاريخ 1015 هـ . ق ديده مي شود. چند سنگ قبر در داخل وايوان هاي بقعه و مسجد همجوار وجود دارد كه مربوط به زمان قاجاريه است.

2. امامزاده عين علي و زين علي ؛ اين امامزاده در 1600 متري شرق ماسوله در محلي به نام "اشكلت" واقع است. امامزاده داراي كتيبه ها و پنجره هاي مشبك است و تاريخ ساخت آن 911 هـ . ق است.

3. امامزاده ابراهيم ؛ در "خروه بن" بالاي ماسوله و بر سر راه جاده خلخال واقع شده و داراي قدمت تاريخي است.

4. امامزاده هاشم ؛ در مغرب ماسوله، زير كوه سنگي قلعه بن قرار دارد. اين امامزاده بنايي تاريخي دارد و بر سر راه جاده طارم واقع است.

مسجدهاي ماسوله
مسجدهاي ماسوله عبارت اند از ؛ مسجد خانه بر، مسجد بر، مسجد اسد محله، مسجد كشه سر سفلي، كشه سر عليا، مسجد ريحانه بر، مسجد قنبرآباد، مسجد دو خاله، مسجد جامع و مسجد صاحب الزمان متعلق به سال 1117 هـ . ق مي باشد.

معماري ماسوله
آنچه امروز بيش از هر چيز ديگر توجه جهانگردان و گردشگران داخلي را به خود جلب مي كند ؛ معماري، بافت و تركيب سنتي منازل ماسوله است.
خانه هاي ماسوله اغلب داراي دو طبقه است. هر خانه در مجموع از دو قسمت تشكيل شده است:
قسمت زمستاني ؛ قسمت زمستاني منازل را در زبان محلي "سومه" مي نامند. سومه از اتاقي كوچك كه معمولاً در عقب خانه جاي دارد و از نور چنداني برخوردار نيست، شكل گرفته است.. در وسط اين اتاق كوره اي كه از آن براي آشپزي و تهيه غذا و همچنين تأمين گرما استفاده مي شود، تعبيه شده است.
 قسمت تابستاني ؛ يا اتاق پيشخوان، داراي پنجره هاي اروسي چوبي و بالارو است. اين پنجره ها داراي گره هاي چيني هندسي است و با شيشه هاي رنگارنگ تزيين مي شود.
بعضي از خانه ها علاوه بر پيشخوان، اتاقكي بر بام منزل دارند كه به زبان محلي به آن "برج" گفته مي شود. بام هر منزل در ماسوله متمايل به كوه ساخته مي شود و قسمت پيشين منازل بر عقب آن مسلط است.



كياشهر ؛ همواره مردابي زيبا در دامان نيزارها خفته است و پوشش گياهي دل انگيز دارد. اين منطقه، يكي از زيباترين فضاهاي روستايي استان است.

هرزويل ؛ عمر روستاي استثنايي هرزويل، بر پايه مدارك معتبر از 1000 سال هم بيش تر است. ناصر خسرو، شاعر نام دار ايران به اين روستا سفر كرده و از آن در سفرنامۀ خود نام برده است. در اين روستا درخت سروي وجود دارد كه بيش از 1000 سال عمر دارد. آرامگاه آقا سيد محمود مرندي و امام زاده ابراهيم كه مورد توجه مردم اند، در اين روستا قرار دارند.

Share

نوروز خواني از مراسم آخر هر سال در گيلان است. نوروزخواني كه هم اكنون نيز كم و بيش رواج دارد، در گيلان نماد ورود بهار و خير و بركت است. براي اين كار گروهي نوروزخوان در كوچه و خيابان به راه مي افتند و اشعاري مي خوانند.

گل گل چهارشنبه
از ديگر مراسم كهن ايرانيان كه در گيلان هم با بعضي تغييرات جزيي به آن مي پردازند، "چهارشنبه سوري" است كه در غروب آخرين سه شنبه سال و در شب چهارشنبه انجام مي شود. به اين منظور خار، بوته، گون و كاه جمع آوري مي شد و با درست كردن پشته هايي كه معمولاً رو به سمت قبله مي نهادند و سپس آتش زدن آنها، از روي آتش مي پريدند و هنگام پريدن با خوشحالي مي خواندند:
گل گل چهارشنبه به حق پنج شنبه
زردي بشه، سرخي بايه نكبت بشه، دولت بايه
يعني: اي شعله آتش چهارشنبه، به حق پنج شنبه، زردي و ضعف و بيماري رخت بر بندد و نوبت سرخي و نشاط و خرمي  فرا رسد. دوره نكبت و ناكامي به سر آيد و دولت و اقبال روي نمايد.

فالگوش ايستادن
از ديگر برنامه هاي چهارشنبه سوري بود. براي اين كار، در گذرگاه ها مي ايستادند و با شنيدن پنهاني نخستين كلمات عابرين، مفهوم آن را حمل بر توفيق يا ناكامي خود در سال آتي مي شمردند.

قاشق زني
 از ديگر رسوم اجرايي اين شب (چهارشنبه سوري) بود كه معمولاً جوانان و بيشتر دختران به در خانه همسايه ها مي رفتند و با پنهان كردن روي خود و بدون دادن آشنايي، خواستار هديه مي شدند. نقل و نبات و تنقلات از عمده ترين چيزهايي بود كه در كاسه قاشق زنان جاي مي گرفت.

Share

استان گيلان يكي از غني ترين گنجينه هاي فرهنگ موسيقي را داراست. دكتر اميراشرف آريانپور در كتاب گيلان مي نويسد: اين گنجينه غني فرهنگ موسيقي، برخلاف بسياري از مناطق ايران از وحدت سبك برخوردار نيست. به اين معنا كه نقاط مختلف گيلان چه از نظر تنوع آوازها و چه از لحاظ خصوصيات ملودي و ريتم از سبك هاي متفاوتي برخوردارند و اين تفاوت سبك به خصوص بين موسيقي مردم تالش با موسيقي محلي مناطق ديلمان و اسپيلي و ساير نواحي گيلان به چشم مي خورد.
به طور كلي مردم تالش سه نوع آهنگ دارند: قديم دستان، تالش دستان و تازه دستان. آهنگ هاي گيلان به ويژه در سياهكل و ديلمان از طبيعت الهام گرفته اند و غالباً به صورت بكر و دست نخورده باقي مانده اند.
در سال 255هـ. ق احمد بن توكل، نديم خليفه عباسي معتمد علي الله، در كتابي تحت عنوان "الموسيقي العراقيه" كه بخشي از آن درباره موسيقي ديلمان بود آورده است: "آوازخواني مردم خراسان با زنج است كه داراي هفت سيم است و زخمه آن مانند زخمه چنگ است و آوازخواني مردم ري و طبرستان و ديلمان با تنبورهاست...".
ابونصر فارابي نيز در كتاب "الموسيقي" (339 هـ. ق) از تنبور گيلاني نام برده است: "تنبور خراساني داراي دو سيم است و گونه اي ديگر تنبور جيلي (گيلاني) است. شيوه كوك تنبور گيلاني از شيوه كوك خراسانيان جداست".

Share

گيلكي: اين زبان از زبان هاي ايراني است كه مردم گيلان و ديلمستان بدان سخن مي گويند. گيلكي به چند شاخه تقسيم مي شود و در جهات شرق و جنوب نيز با يكديگر اندكي اختلاف دارند.

تالشي: اين زبان از زبان هاي ايراني است كه هم چنان در بخش هايي از ايران، زنده است. گويش ماسالي زبان تالش با گويش مناطق كوهستاني آن در شفت اندكي تفاوت دارد.

ديلمي: از زبان هاي مهم ديگر اين استان، زبان ديلمي است كه با زبان گيلكي تفاوت هاي اساسي دارد.

Share

حضرت آيت الله العظمي حاج شيخ محمد تقي بهجت فومني (ره)

دكتر محمد معين خالق فرهنگ معين

محمدعلي مجتهدي

دكتر محمود بهزاد، سال ۱۲۹۲ در رشت ديده به جهان گشود و در عصر روز پنجشنبه ۸ شهريور ۱۳۸۶ در سن ۹۴ سالگي درگذشت.

آيت الله دكتر محمّد محققي لاهيجي، يَكي از مشاهير لاهيجان، در سال ۱۲۸۹ شمسي در لاهيجان ديده به جان گشود.

پروفسور فضل الله رضا، از سال ۱۳۵۷ تاكنون استاد دانشگاه‌هاي كنكورديا در مونترئال در كبك كانادا و دانشگاه مك‌گيل مونترئال است.

محمد جعفر جعفري لنگرودي حقوقدان ايراني و صاحب تاليفات در زمينه حقوق و نيز ادبيات است.

پروفسورمجيد سميعي، (زاده ۲۹ خرداد ۱۳۱۶ در رشت)، پزشك و جراح مغز و اعصاب سرشناس ايراني است.

ميرزا كوچك خان جنگلي، در سال 1298 هـ. ق در محله "استاد سرا"ي رشت كودكي چشم به دنيا گشود كه وي را "يونس" نام نهادند.

Share

انواع صنايع دستي كه در استان گيلان توليد مي شود عبارتند از: خراطي و نازك كاري چوب، منبت كاري، معرق كاري، حصير بافي، بامبو بافي، مروار بافي، سفالگري و سراميك سازي، نقاشي روي كدو، نمد مالي، شالبافي، ابريشم بافي، جاجيم بافي، گليم بافي، چموش دوزي، قلابدوزي، چادر شب بافي، قالي بافي.

منبت كاري هنري است مشتمل بر حكاكي و كنده كاري برروي چوب براساس نقشه اي دقيق.

خراطي، آن دسته از كارهاي چوبي است كه معمولاً با قرار گرفتن چوب برروي دستگاههاي خراطي كه طي آن چوب حول مركزيتي به دوران مي آيد انجام مي شود.
فرآورده هاي توليدي اين رشته شامل گلدان، قندان، شكلات خوري، آجيل خوري، زير سيگاري، ميان قليان، عصا و ... است.

نقاشي روي كدو:
در ليالستان لاهيجان نوعي كدو كشت مي شود كه به كدوي قليايي معروف است و در شرايط خاص پرورش مي يابد. ابتدا كدوي نارس را درون قالبي چوبي كه جداره آن به شكلهاي زيبا و متفاوت مشبك است قرار مي دهند و دهانه آن را مي بندند به طوريكه فقط ساقه كدو از دهانه قالب بيرون مي ماند. كدو كه به تدريج رشد مي كند شكل قالب چوبي را به خود مي گيرد و از داخل روزنه هاي قالب مشبك به بيرون نفوذ مي كند. پس از رسيدن كامل كدو آنرا از ساقه جدا كرده و با احتياط قالب را باز مي كنند و سپس آنرا نقاشي كرده و براي آنكه رنگ آن تيره قهوه اي بشود, آنرا درون ظرف بزرگي با پوست انار و زاج سياه مي جوشانند و سپس قسمتهايي از پوست كدو را كه باقي مانده است مي تراشند و در نتيجه نقش و نگار روي آن ظاهر مي شود. اين كدو پس از رسيدن خود به خود توخالي مي شود. از اين محصول بيشتر براي قليان، پايه آباژور و ... استفاده مي كنند.

نمد مالي:
نمد به عنوان يكي از زيراندازها و تن پوش هاي سنتي ايران سابقه اي طولاني دارد. ماده اوليه مورد نياز براي تهيه نمد بطور معمول ضايعات پشم و كرك قالي است.

Share

صنايع شيريني : انواع مرباها، كلوچه فومن، كلوچه لاهيجان

صنايع دستي : چارق، شال، ظروف سفالي، قالي، گليم، محصولات حصيري، محصولات بامبو، محصولات صنايع نوعي صندوق هاى مخصوص به نام بولاكى

صنايع كشاورزي و دامپروري : ابريشم صومعه سرا، انواع ترشي ها، برنج آستانه، زيتون رودبار، چاي لاهيجان

Share
X