برای مشاهده مشخصات هر استان بر روی ناحیه مربوط به آن در نقشه کلیک کنید

معرفی وبلاگ
تـنـیـده یـاد تـو در تــار و پــودم مـیـهـن ای مـیـهــن/ بـود لـبـریـز از عـشـقـت وجـودم میهن ای میهن/... *ضمن تشکر از بازدید شما کاربر گرامی، امید است توانسته باشیم ذره ای از زیباییهای تمام نشدنی میهن عزیزمان ایران را در این وبلاگ نشان دهیم. راهنمایی های شما بزرگواران، چراغ هدایتگر ما خواهد بود.*
صفحه ها
دسته بندی موضوعی
آرشیو
لینک دوستان
سایت های منبع و مرتبط
لوگوها











كد لوگوي میهن ما

ابزارها و برنامه ها






Google

در وبلاگ میهن ما
در كل اينترنت

تماس با ما

آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 1807082
تعداد نوشته ها : 4405
تعداد نظرات : 151

PageRank Checking Icon

آذربایجان شرقی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
آذربایجان غربی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
اردبیل
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
اصفهان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
ایلام
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
بوشهر
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
تهران
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
چهارمحال و بختیاری
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان جنوبی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان رضوی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان شمالی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خوزستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
زنجان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
سمنان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
سیستان و بلوچستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
فارس
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
قزوین
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
قم
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کردستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کرمان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کرمانشاه
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کهکیلویه و بویراحمد
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
گلستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
گیلان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
لرستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
مازندران
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
مرکزی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
هرمزگان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
همدان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
یزد
پخش زنده از وبلاگ میهن ما

ابزار هدایت به بالای صفحه

اسلایدر


مترجم سایت


  گوردخمه برناج: اين گوردخمه،در فاصله 14 كيلومتري بيستون به سمت سنقر ودر 500 متري جاده اصلي روستاي برناج واقع شده است.تنها گوردخمه منطقه است كه ورودي آن مربع شكل است.در اطراف ورودي يك قاب تزئيني ايجاد شده كه بخش پائيني آن به صورت زبان انسان تراشيده شده است. سقف گوردخمه طاق مانند است، به طوري كه اختلاف بخش هاي جلويي با انتهاي آن 40 سانتي متر است.
 
   
  گوردخمه دكان داود: در سه كيلومتري شهرستان سر پل ذهاب به طرف كرمانشاه، و در ابتداي جاده انزل در منتهي اليه قبرستان، بر سينه كوه گوردخمه عظيمي ايجاد شده است.قسمت بيروني گوردخمه به صورت كفش كن استو. در ابتداي آن دو ستون قرار داشته كه ظاهرا" به واسطه فشاري كه از ناحيه بالا بر آن آمده شكسته واز بين رفته است.    
   گوردخمه سان رستم: به تخته سنگ بزرگي گفته مي شود كه در 64 كيلومتري جنوب كرمانشاه و در منطقه جلالوند و حدود 10 كيلومتري روستاي بوژان قرار دارد.بين دوكوه در حاشيه رودخانه جزمان قرار گرفته است. داراي يك ورودي مستطيل شكل است كه رو به شمال باز شده و مقابل جاده قرار دارد.      
 
 
 گوردخمه اسحاق وند: اين گوردخمه ها كه متشكل از سه گوردخمه هم جواراست، از زيباترين اماكن تاريخي استان كرمانشاه به حساب مي آيند.گوردخمه سمت راست نسبت به بقيه در سطح بالاتري ايجاد شده و دسترسي به آن مشكل است، هم چنين ورودي آن تنگ تر از اطاقكي است كه در پشت آن قرار دارد. گوردخمه مياني نسبت به گوردخمه سمت راست حجم كمتري داشته  گوردخمه سمت چپ نيز به لحاظ سبك كار وابعاد شباهت زيادي به گوردخمه مياني دارد.به نظر مي رسد گوردخمه سمت راست محل قرار دادن جسد بوده وبا توجه به حجم كمتر، دو مورد مركزي و سمت چپ به صورت استودان مورد استفاده قرار مي گرفته اند.

 

Share

غار مرخرل: اين غار در دامنه كوه بيستون، در فاصله پانصد متري از خانه‌هاي مسكوني قرار دارد. اين غار با طول بيست و هفت متر بر دشت بيستون مشرف است. در سال 1965 م اين غار توسط فيليپ اسميت مورد حفاري قرار گرفت. آثار به دست آمده از اين غار به ترتيب قدمت عبارتند از:
ـ تراشنده‌ها و تيغه‌هاي ضخيم دوره مياني پارينه جديد (چهل هزار سال پيش).
ـ قلم‌هاي حكاكي، تراشنده‌ها و تيغه‌هاي كول‌دار دوره زيرين پارينه سنگي جديد.
ـ ريز تيغه مربوط به دوره فرا پارينه سنگي.
آثار بالاي اين لايه معرف دوران‌هاي نو سنگي بدون سفال و نوسنگي با سفال بود. آثار دوره نو سنگي با سفال، شامل سفال خشن با خميره مايه كاه خرد شده است كه به سفال پوك شهرت دارد.از پنجاه و شش نمونه استخوان حيوان به دست آمده از اين غار،‌ دويست و چهل عدد متعلق به بز و گوسفند بود. اين امر نشان مي‌دهد زاگرس مركزي يكي از مراكز اوليه اهلي شدن اين دو حيوان بوده است. جديدترين آثار مكشوفه از غار مرخرل متعلق به دوره ساساني است.
غار شكارچيان: اين غار در دامنه كوه بيستون و به فاصله كمي از مجسمه هركول قرار دارد. در حفاري‌هايي كه در سال 1949 م در اين غار صورت گرفت، در حدود بيست و دو هزار شي شامل سفال، ابزار سنگي و قطعات استخوان حيواناتي چون گوزن، غزال، گاو وحشي، پلنگ، شغال، گراز، روباه قرمز و بخشي از استخوان ساعد انسان نئاندرتال به دست آمد.دو قطعه از سفال‌هاي مكشوفه متعلق به دوره آشوري و بقيه از نوع سفال‌هاي هخامنشي بودند. هم‌چنين ابزارهاي سنگي از نوع تيغه‌هاي سنگي دوره پارينه سنگي جديد به عبارتي در حدود چهل هزار سال پيش است.
غار مردودر: اين غار در دامنه كوه بيستون و در قسمت شمال شرقي غار شكارچيان قرار دارد. اين غار بيست متر عمق و در حدود يك صد و هفتاد متر مربع وسعت دارد. ارتفاع سقف غار نيز بين يك تا سه متر است. غار مردودر داراي دو دهانه است. دهانه اصلي در جهت جنوب ـ جنوب غربي، مشرف بر دره‌اي پر شيب و كم عرض است و به پرتگاهي منتهي مي‌شود. دهانه ديگر غار در جهت شرق ـ جنوب شرقي، مشرف به راهي است كه به غارهاي مرآفتاب و مرتاريك منتهي مي‌شود.
 ابزارهاي شناسايي شده از اين غار عبارتند از: ابزارهاي روتوش شده، سنگ مادر، خراشنده‌هاي جانبي و خراشنده‌هاي متقارب، تراشنده‌هاي كنگره‌دار، تراشنده‌هاي دندانه‌دار و سوراخ كننده‌ها. ابزارهاي به دست آمده از اين غار مربوط به دوره موستري و زارزي است.

 غار مرتاريك: اين غار در دامنه كوه بيستون و در قسمت شمال غربي غار مرخرل قرار دارد. اين غار بيست و پنج متر عمق و در حدود هشتاد مترمربع وسعت دارد. اين غار به صورت دالان دراز و كم عرضي است كه در انتها به محوطه‌اي نسبتاً بازتر منتهي مي‌شود. دهانه غار به سمت جنوب شرقي است.اشياي شناسايي شده از اين غار كه بيش‌تر در قسمت انتهايي غار به دست آمده‌اند، مصنوعات سنگي بيش‌تر شامل سنگ‌هاي مادر، خراشنده‌ها، سوراخ‌كننده‌ها، اسكنه، ابزارهاي كنگره‌دار و دندانه‌دار است. ابزارهاي سنگي به دست آمده از اين غار نيز متعلق به دوره موستري است.
غار مرآفتاب: اين غار در دامنه كوه بيستون و در حد فاصل غارهاي مرتاريك و مردودر قرار دارد. غار مرآفتاب بيست و شش متر طول دارد و دهانه آن به سمت شمال شرقي است. مساحت غار صد و شصت متر و دهانه آن حدود شش متر ارتفاع دارد و به تدريج از ارتفاع آن كاسته مي‌شود. سنگ‌هاي شناسايي شده از اين غار «چرت» و «ژاسب» است و بيش‌تر به صورت تراش‌هاي ساده، تراش‌هاي وازده و سنگ مادر ديده مي‌شود. ابزارهاي سنگي ساخته شده، شامل خراشنده‌ها و سوراخ‌كننده‌ها است. علاوه بر مصنوعات سنگي، در كف غار نيز ابزاري از جنس استخوان به دست آمده كه به شكل مثلث است. در بخش تحتاني اين ابزار سه سوراخ وجود دارد. يكي از اين سوراخ‌ها بر لبه جانبي ابزار است.
متأسفانه كاربرد اين قطعه استخوان مشخص نيست. ابزارهاي سنگي شناسايي شده از اين غار نيز متعلق به دوره موستري است.
غار (پناه‌گاه سنگي) ورواسي: اين پناه‌گاه سنگي در يازده كيلومتري شمال شرقي كرمانشاه، در دامنه كوه «ماسي» و در دره معروف به  «تنگ كنشت » قرار دارد. اين پناه‌گاه در سال 1960 م مورد گمانه‌زني قرار گرفت. آثار به دست آمده از اين گمانه به ترتيب قدمت از قديم به جديد عبارتند از:
ـ تراشنده‌ها و سرپيكان‌هاي دندانه‌دار دوره مياني پارينه سنگي جديد.
ـ قلم‌هاي حكاكي، تراشنده‌ها، تيغه‌هاي روتوش شده و سرپيكان‌هاي دوره زيرين پارينه سنگي جديد.
ـ سنگ‌هاي مادر، ريز تيغه‌ها، چكش، قلم حكاكي، سوراخ‌كن‌هاي دوره فرا پارينه سنگي.
بنا به تحقيقات انجام شده اين پناه‌گاه سنگي محل مناسبي براي استقرار موقت شكارچيان بود. بقاياي حيواني مكشوفه نيز اين امر را تأييد مي‌كند. در ميان استخوان‌هاي حيواناتي كه آزمايش شده‌اند، تعداد زيادي بقاياي استخوان حيوانات شكاري مانند گورخر، بزكوهي، بز و گوسفند اهلي نشده، گراز وحشي و كفتار وجود داشت. علاوه بر آن مقداري استخوان جوندگان كوچك جثه مانند موش كور و خرگوش نيز در ميان بقاياي استخواني مشاهده شد.

Share

تپه آسياب: اين محوطه تاريخي در پنج كيلومتري شرق كرمانشاه، مشرف بر رودخانه قره سو قرار دارد. در نتيجه گمانه‌زني در اين تپه، بخشي از يك كلبه مسكوني بيضي شكل به قطر ده متر شناسايي شد كه نيمي از آن در داخل زمين حفر شده بود.سنگ‌ساب، مهره‌هاي سنگي، قسمتي از دست‌بند مرمري و قطعاتي از پيكرك‌هاي گلي نيز به دست آمده است. در ميان پيكرك‌ها، پلاك‌هايي با صورت انساني ديده مي‌شود. كاوش‌گران تاريخ آثار مكشوفه از اين تپه را بين نه تا يازده هزار سال پيش نسبت مي‌دهند.

تپه سراب: اين تپه به صورت برجستگي كوچكي در حاشيه شرقي شهر كرمانشاه، در داخل زمين‌هاي زراعي روستاي «ده پهن» قرار دارد.مشهورترين پيكرك انساني به دست آمده از اين تپه، پيكرك مشهور به «ونوس سراب» است كه شهرت جهاني دارد و در موزه ايران باستان نگه‌داري مي‌شود. مقدار زيادي قطعات ظروف سفالي به دست آمده است كه به سه گروه تقسيم مي‌شوند: سفال با نقش بچه قورباغه، سفال هندسي، سفال با نقوش خطي. از آنجا كه تعداد قابل‌ توجهي از بقاياي استخوان حيوانات متعلق به بز است، كاوش‌گران معتقدند ساكنان سراب، بز را اهلي كرده‌اند.

تپه چغاگاوانه: با ارتفاع بيست و پنج متر در مركز شهر اسلام‌آباد قرار دارد. بخش زيادي از اين تپه به خاطر توسعه شهري از بين رفته و تنها در حدود ده هزار مترمربع آن باقي مانده است. اين بنا شامل مجموعه‌اي از اتاق‌ها است كه احتمالاً بخش شرقي آن محل سكونت حاكم و بخش مركزي براي كارهاي اداري و صنعتي بوده است. در داخل برخي از اتاق‌ها، كوره‌هاي سفالگري شناسايي شد. دريكي از اتاقها مجسمه سفالين حيواني شبيه گرگ و مجسمه سفالين كوچك ديگري كه احتمالاً «الهه كريشا» را نشان مي‌دهد، به دست آمد. 

Share

مقبره بابا يادگار: اين آرامگاه در روستاي «بان زرده» كرند، نزديك قلعه يزدگرد و در دامنه كوه «دالاهو» قرار دارد. از نظر معماري اين بنا به صورت فضاي مربع شكل كوچكي است و بر روي آن گنبد مخروطي شكلي قرار گرفته است.سطوح داخلي و خارجي اين بنا به وسيله ملاط گچ اندود شده است. اين مقبره، يكي از زيارت‌گاه‌هاي مهم  اهل حق به شمار مي‌رود. هويت حقيقي بابا يادگار نيز مانند ديگر مشايخ اهل حق به درستي معلوم نيست. بيش‌تر اين مشايخ در اوايل حكومت صفويان زندگي مي‌كردند و در نوار مرزي ايران و عثماني به ترويج مذهب اهل حق اشتغال داشتند.
مردم اهل حق طبق معتقدات ديني و سنتي خود كه «تناسخ» باشد، بابا يادگار را مظهر روح حضرت امام حسين (ع) مي‌دانند.
    

مقبره ابودجانه: در نزديكي ريجاب از توابع شهرستان اسلام‌آباد، قبرستاني از صدر اسلام با تعدادي آرامگاه به سبك چهارطاقي‌هاي دوره ساساني وجود دارد. در ميان اين قبور، بناي عظيمي ديده مي‌شود كه در ميان اهالي محل به مقبره ابودجانه معروف است و در نزد اهالي از احترام خاصي برخوردار است. اين آرامگاه چهار ضلعي است و بر فراز آن گنبدي مخروطي شكل قرار دارد. در جنوب اين آرامگاه بناي ديگري شبيه به آن، ولي در ابعاد كوچك‌تر ساخته شده است و در داخل آن چند سنگ قبر به چشم مي‌خورد. اين دو آرامگاه با لاشه سنگ و ملاط گچ ساخته شده و سطوح بيروني و داخل آن‌ها با ملاط گچ اندود شده است.
ابودجانه يكي از ياران با وفاي پيامبر (ص) بود. در جنگ احد هنگامي كه مشركان، نيروهاي اسلام را شكست دادند، ابودجانه نيز مانند حضرت علي (ع) در كنار پيامبر باقي ماند و از آن حضرت مردانه دفاع كرد. 

  بقعه مالك: بر روي تپه‌اي در مركز شهر سنقر قرار دارد. اين آرامگاه برجي‌شكل، هشت ضلعي و داراي گنبدي آجري است. هر ضلع آن سه و نيم متر طول دارد. در طبقه پايين اين بقعه سردابه‌اي هشت ضلعي وجود دارد و پوشش آن گنبدي است. بخش تحتاني آرامگاه يعني سردابه با سنگ‌هاي تراشيده و قسمت فوقاني آن با آجر ساخته شده است. در هر يك از اضلاع اين آرامگاه، طاق‌نمايي با قوس جناغي قرار دارد. در داخل اين طاق‌نماها تزيينات آجركاري ديده مي‌شود. لچگي طاق‌نماها نيز با كاشي‌هاي فيروزه‌اي رنگ تزيين شده است.
در سال‌هاي گذشته از داخل سردابه اين آرامگاه، بيست و پنج تابوت چوبي ساده به دست آمد. در داخل تابوت‌ها، اجسادي قرار داشتند كه به شيوه اسلامي دفن شده بودند. متأسفانه در بنا هيچ كتيبه‌اي كه بيانگر تاريخ ساخت اين بنا باشد، وجود ندارد. با توجه به ساختار معماري و نقشة آن، به نظر مي‌رسد اين بنا متعلق به دوره ايلخاني باشد.

بقعه سيده فاطمه : اين مقبره در ميدان آزادي شهر كرمانشاه قرار دارد. در گذشته اين بقعه به صورت چهار طاقي سرپوشيده بود. بر اساس كتيبه موجود در بنا، اين مقبره در سال 1287 هـ .ق توسط «مصطفي قلي ميرزا» فرزند امام قلي ميرزا عمادالدوله والي معروف غرب احداث شد. در سال‌هاي اخير اين بنا توسط اداره اوقاف تخريب و ساختمان آجري جديدي به جاي آن ساخته شده است. اين بقعه يكي از زيارت‌گاه‌هاي قابل احترام مردم كرمانشاه به ويژه بانوان است.در داخل اين بقعه دو سنگ قبر وجود دارد. نوشته‌هاي هر دو قبر به خط كوفي و مربوط به قرون اوليه اسلامي است. يكي از قبرها مربوط به «شيخ علي» نامي و ديگري ـ به تاريخ سال 165 هـ .ق ـ به «سيده فاطمه» تعلق دارد. 

مقبره فاضل توني: اين مقبره در سال‌هاي اخير در كنار پل كهنه كرمانشاه، مشرف بر رودخانه قره‌سو ساخته شده است. «ملا عبدالله بن محمد توني بشروي» از علما و فقهاي دوره صفويه بود و در مشهد مقدس ساكن و به تدريس و ترويج اشتغال داشت. وي در اواخر عمر به قصد زيارت ائمه عراق از خراسان حركت كرد و در روز شانزدهم ربيع‌الاول سال 1071 هـ .ق در كرمانشاه دار فاني را وداع گفت. شيخ علي‌خان زنگنه ـ حاكم كرمانشاه ـ نزديك پل كهنه، وي را دفن و بر مزار او بقعه‌اي بنا كرد. اين بنا در زمان نامشخصي به كلي تخريب شده بود و در سال‌هاي اخير مقبره جديد در اين محل احداث شد.

Share

http://mihanma.persiangig.com/image/Kermanshah/masjed%20abdolahomar-.jpg

 مسجد عبدالله بن عمر: اين مسجد يكي از مساجد صدر اسلام است و در روستاي «شالان» از توابع ريجاب اسلام‌آباد قرار دارد. شالوده اين بنا بر روي بنايي كه به قبل از اسلام تعلق داشت، ساخته شده است. مسجد به شكل مستطيل است. شبستان مسجد داراي هشت ستون در دو رديف موازي است. چهار ستون آن به شكل چهارضلعي است و چهار ستون ديگر كه در يك امتداد قرار دارند، هر يك از سه بخش تشكيل شده است: بخش اول به شكل چهارضلعي است و از كف مسجد تا ارتفاع سي سانتي‌متري را در برمي‌گيرد، سپس ـ بخش دوم ـ تا ارتفاع 20/2 متري به صورت استوانه است. در قسمت آخر نيز دوباره به شكل چهارضلعي ديده مي‌شود. در بالاي اين دو رديف ستون، دو الوار تراشيده شده ضخيم انداخته‌اند و سپس تيرهاي افقي را روي آن‌ها قرار داده‌اند.محراب مسجد برخلاف ساير مساجد اسلامي از ديوار جنوبي بيرون نيامده، بلكه به وسيله گچ‌بري به ديوار مسجد اضافه شده است. منبر پنج پله‌اي مسجد پشت به محراب ساخته شده و مصالح آن سنگ و گچ است.  مناره مسجد داراي بيست و يك پله مثلثي شكل است. در بالاي آن نيز گنبدي مخروطي قرار دارد. مدخل مناره طاق گهواره‌اي شكل دارد و قسمت بالاي نماي خارجي آن با چوب و گچ تزيين شده است.

 مسجد جامع كرمانشاه: اين مسجد در بافت قديم شهر كرمانشاه، در خيابان مدرس قرار دارد. از اين مسجد تنها بخشي از شبستان آن باقي مانده است. اين شبستان چهل و پنج طاق‌چشمه داشت و امروزه تنها بيست و پنج طاق آن باقي مانده است. در سمت جنوبي مسجد، دو بالاخانه وجود داشت كه در گذشته مدرسه بود. مسجد جامع كرمانشاه از نظر ساخت شبيه مساجد دوره زنديه است و طبق كتيبه موجود در آن در سال 1196 هـ .ق مصادف با حكومت «علي مرادخان زند» ساخته شد. در قسمت جنوبي مسجد، مسجد ديگري با صحن و شبستان كنوني وجود دارد كه به مسجد «اميري» معروف است. باني اين مسجد «اميرنظام زنگنه» از نوادگان «شيخ علي‌خان زنگنه» و از امراي دوره محمدشاه قاجار و اوايل سلطنت ناصرالدين شاه قاجار است.

مسجد عمادالدوله: اين مسجد يكي از باشكوه‌ترين مساجد قاجاريه شهر كرمانشاه است و در سال  1285 هـ .ق توسط «امام‌ قلي ميرزا عمادالدوله» والي غرب در بازار زرگرها ساخته شد. اين مسجد داراي صحن مركزي است و در پيرامون آن، حجره‌هايي براي سكونت طلاب علوم ديني ساخته شده است. بازار و كاروان‌سراي عمادالدوله با صدها مغازه و حجره وقف بر مصارف اين مسجد است.
پس از ساخت اين مسجد، باني آن يكي از درهاي حرم حضرت علي ( ع ) را به كرمانشاه آورد و در اين مسجد نصب نمود و به جاي آن در نقره‌اي ديگري را وقف آستانه علوي نمود. اين درگاه امروزه در مدخل مسجد و بازار زرگرها قرار دارد و به در «بقايي شاه نجف» مشهور است. اين درگاه چوبي به دوره صفويه‌ تعلق دارد.

مسجد جامع پاوه: اين مسجد تك مناره‌اي در خيابان امام محمد شافعي، در شمال شهر پاوه قرار دارد. اين بنا ظاهراً بر روي بقاياي يك آتشكده دوره ساساني پي‌ريزي شده است. مسجد جامع پاوه بدون صحن و از يك شبستان مستطيل شكل تشكيل شده است. ابعاد اين شبستان 15*20 متر است و پانزده ستون چوبي به ارتفاع سي متر دارد. در سال‌هاي اخير در محراب مسجد تعميراتي صورت گرفته و شكل اصلي آن تغيير كرده است. هم‌چنين ساختمان جديدي به سبك مسجد «النبي» مدينه منوره به آن الحاق شده است. مردم محل بناي اين مسجد را به صدر اسلام نسبت مي‌دهند و بر اين باورند كه اين بنا در روزگار خليفه دوم و به دستور فرزندش «عبدالله بن عمر» بنا شده است.

امامزاده ابراهيم: اين امامزاده در شمال غرب بناي معروف به معبد آناهيتا در شهرستان كنگاور قرار دارد. بناي قديمي اين امامزاده در زلزله سال 1336 ش تخريب و بعدها بنايي نوساز و بزرگ‌تر به جاي آن ساخته شد. بناي فعلي تقريباً به همان شكل بناي قديمي ساخته شده است. اين امامزاده داراي صحن مركزي گنبدداري است و گنبد آن از نوع گنبدهاي دوپوش است. هم‌چنين اين بنا داراي دو مناره آجري است. از بناي قديمي امامزاده تنها سردر ورودي به محوطه صحن، بر جاي مانده است.

امامزاده سيد جمال‌الدين: اين بنا در روستاي «فش» كنگاور قرار دارد. اين بناي آجري از بيرون به صورت چهارضلعي و از داخل مدور است. ارتفاع بنا از كف تا ابتداي گنبد 85/1 متر است. گنبد بنا نيز مدور و با آجر ساخته شده است. در ورودي بقعه در ضلع شمالي است و به ايوان و كفش‌كن باز مي‌شود. در داخل كفش‌كن و صحن حياط امامزاده، دو سنگ قبر وجود دارد؛ تاريخ يكي از آن‌ها 1211 هـ .ق و ديگري 1242 هـ .ق است.
 امامزاده شيرخان: اين امامزاده در شمال روستاي «شيرخان» در بخش دينور قرار دارد. بناي امامزاده بر روي تپه‌اي بلند به نام «تپه امامزاده» از آجر و گچ ساخته شده است. بناي اصلي بقعه از خارج چهار ضلعي و از داخل چهار ايواني است. هر يك از ايوان‌ها داراي طاق هلالي است.در هر يك از ايوان‌هاي شمالي و جنوبي، سه طاقچه با طاق هلالي و در ايوان شرقي يك طاقچه و در ايوان غربي دو طاقچه با طاق هلالي وجود دارد. بر بالاي هر يك از ايوان‌ها نورگيري مستطيل شكل با طاق هلالي ديده مي‌شود. اين نورگيرها محوطه مركزي امامزاده را روشن مي‌كنند.

امامزاده كوسه هجيج: اين امامزاده در بيست كيلومتري غرب پاوه، در روستاي هجيج و در كنار رودخانه سيروان قرار دارد. در سال‌هاي اخير بناي اين امامزاده به صورت چهار طاقي آجري توسط اداره اوقاف احداث شده است. در گذشته مقبره اين امامزاده بنايي سنگي بود. نقل است امامزاده كوسه بوده و از پريشاني اوضاعش ميل به ازدواج نداشته است و ياران او نيز تا وقتي كه او زنده بود، ازدواج نكردند.

Share

  قلعه يزدگرد: مجموعه بناهاي يادماني قلعه يزدگرد در پانزده كيلومتري سه‌راهي ريجاب به سر پل ذهاب قرار دارد. اين مجموعه با وسعت تقريبي چهل كيلومتر مربع از سمت شمال غرب با پرتگاه تندي به جلگه ذهاب و از طرف شمال و شرق به صخره‌هاي پلكاني دالاهو محدود مي‌شود. بر اساس اولين تحقيقات و كاوش‌هاي باستان‌شناسي در اين منطقه و بر طبق گچ‌بري‌هاي مكشوفه از بناي معروف به «گچ گمبد»، زمان ساخت اين مجموعه به دوره ساساني نسبت داده مي‌شود. كاوش‌هاي بعدي در اين منطقه نشان داد بسياري از مجموعه بناهاي اين محوطه متعلق به اواخر دوره اشكاني است.اين مجموعه شامل چند محوطه در كنار هم است.

ديوار گچ: خطي از استحكامات به طول دو و نيم كيلومتر و عرض دو تا چهار متر است و با قلوه و لاشه سنگ به همراه ملاط گچ ساخته شده است. سرتاسر نماي خارجي اين ديوار با مجموعه‌اي از برج‌هاي نيم دايره‌اي شكل تقويت شده است.
آشپزخانه: در انتهاي پايين ديوار مجموعه‌اي از استحكامات قرار دارد و به احتمال زياد محل استقرار سربازان بوده است.
دروازه: دو برج منفرد در ابتداي ديوار دفاعي قرار گرفته است. اين مكان دروازه خوانده مي‌شود.
جاي دار: در حال حاضر اين محوطه بين باغ‌هاي روستاي «زرده» قرار دارد. آثار برجاي مانده در اين محوطه نوعي استحكامات دفاعي با ديوارها و برج‌هاي تعبيه شده در آن را نشان مي‌دهد. اين بنا احتمالاً تركيبي از دژ ـ قلعه براي كل محوطه بوده است.
تپه رش: در سطح اين محوطه مقدار زيادي سفال از دوره‌هاي مختلف به دست آمده است.
قلعه يزدگرد: اين بنا در يكي از بلندترين ارتفاعات قرار دارد. اطراف اين قلعه را حصاري با برج‌هاي نيم دايره‌اي شكل احاطه كرده است. قطر اين برج‌ها بين دو تا شش متر است و با فاصلة شش تا شانزده متر از يك‌ديگر قرار گرفته‌اند.
گچ گمبد: اين محوطه كه به نام «ميدان» نيز شناخته مي‌شود داراي وسعت تقريبي 400 * 800 متر است. اطراف اين مجموعه را حصاري با برج‌هاي نيم دايره‌اي شكل در برگرفته است. در قسمت جنوبي آن پرديس و در قسمت شمالي آن كاخي به چشم مي‌خورد و تزيينات گچي بسياري از داخل آن به دست آمده است.
قلعه داور: اين بنا در داخل روستاي «بان گمبد» قرار دارد. كاوش‌هاي باستان‌شناختي نشان داده است كه اين بنا آتشكده‌اي از دوره ساساني بوده و در اوايل اسلام با الحاق فضاهايي به آن تبديل به كارگاه شيشه‌گري شده است.
نقاره‌خانه: اين بنا در شمال شرقي بناي قلعه يزدگرد و بر روي ارتفاعات قرار دارد.‌‌‌‌ اين بنا برج ديده باني بود.
آشياب: اين بنا در شمال غربي بناي قلعه يزدگرد و بر روي ارتفاعات قرار گرفته است. اين بنا نيز برج ديده باني بود.

 

قلعه مريم: قلعه مريم يا شكربانو در سرچشمه رودخانه قره بلاغ در ارتفاع يك صد متري قرار دارد. اين بنا با لاشه سنگ و ملاط گچ ساخته شده است. مردم محل بر اين باورند كه اين قلعه را خسرو پرويز براي شكر بانو همسر خود ساخته است.  

    قلعه سرخه ديزه: اين قلعه ساساني در روستاي «سرخه ديزه»، بين كرند و سر پل ذهاب قرار دارد و به وسيله لاشه سنگ و ملاط گچ به همراه آجر ساخته شده است. يكي از ديوارهاي اين قلعه كه نسبتاً سالم است داراي عرضي در حدود 70 / 5 متر است.تعداد زيادي از خانه‌هاي روستاي سرخه ديزه بر روي بقاياي اين قلعه ساخته شده است. در سده اول دوره اسلامي اين منطقه به علت موقعيت طبيعي آن كه به وسيله جنگل‌ها محصور بود، « مرج‌القلعه » نام داشت.

قلعه شاهين: اين بنا در هجده كيلومتري سه راهي سر پل ذهاب‌ ـ قلعه شاهين در روستاي «سراب» قلعه شاهين قرار دارد. در اين محوطه آثار قلعه‌اي بزرگ ديده مي‌شود كه بر روي صخره‌اي ساخته شده است. اين صخره يك‌ صد و پنجاه متر طول و بين ده تا هشتاد متر عرض دارد. ارتفاع اين صخره در كوتاه‌ترين قسمت ده و در بلندترين نقطه بيش از  يك صد متر است. در كنار اين صخره بقاياي چهار پله سنگي به چشم مي‌خورد كه راه بالا رفتن از صخره است. در بالاي صفة آن نيز آتشداني به قطر بيست و هشت سانتي‌متر وجود دارد.

Share

كاروان ‌سراي ماهيدشت: اين كاروان‌سراي چهار ايواني در داخل شهر ماهيدشت قرار دارد. ورودي آن در قسمت جنوبي بنا است. دو سكوي دراز و بلند در طول اين ورودي قرار دارد. گوشه‌هاي بيروني اين كاروان‌سرا به صورت مدور است. در هر طرف ورودي كاروان‌سرا دو فضاي دو طبقة ايوان مانند قرار دارد.در نماي جنوبي كاروان‌سرا نيز در هر طرف ورودي، چهار طاق‌نما با طاق جناغي ساخته شده است.پس از ورودي، هشتي گنبدداري قرار دارد كه به حياط كاروان‌سرا منتهي مي‌شود. در اطراف حياط نيز مجموعه‌اي از اتاق‌ها جهت استراحت كاروانيان و در پشت آن‌ها نيز اصطبل‌هاي سراسري ساخته شده است.اين كاروان‌سرا به دستور شاه عباس اول صفوي احداث شد و طبق كتيبة موجود در زمان ناصرالدين شاه تعمير شد.
كاروان‌سراي ايلخاني (بيستون): اين كاروان‌سرا بر روي بقايايي از يك بناي سنگي دوره ساساني معروف به كاخ خسرو ساخته شده است. ايلخانيان با الحاق ديوارهايي به ديوارهاي محيطي بناي ساساني، اين كاروان‌سرا را احداث نمودند.اين كاروان‌سرا با لاشه سنگ و آجر به همراه ملاط گچ ساخته شده است. درگاه ورودي آن در جبهه شرقي بنا قرار دارد. اين درگاه به حياط مركزي منتهي مي‌شود. در اطراف حياط نيز مجموعه‌اي از اتاق‌ها و ديوارهاي مستطيل شكل ديده مي‌شود. در سه ضلع شرقي، شمالي و جنوبي، ايوان‌ها و اتاق‌ها قرار دارند و در كنار هر ايوان دو اتاق ساخته شده است. در ضلع غربي در جلوي هر اتاق، ايوان كوچكي وجود دارد. ديوارهاي اين كاروان‌سرا تا قسمت پاكار قوسي و با لاشه سنگ و از پاكار تا تيزه قوسي با آجر چيده شده است. در داخل حياط مركزي آن، مسجد كوچكي به چشم مي‌خورد. در كنار اين مسجد نيز سكويي مربع شكل احداث شده است و در هر گوشه آن پشتبند مستطيل شكلي قرار دارد. در مركز اين سكو نيز فضاي مدور توخالي ايجاد شده است. متأسفانه كاربرد اين سكو تا كنون مشخص نشده است.

Share
X