برای مشاهده مشخصات هر استان بر روی ناحیه مربوط به آن در نقشه کلیک کنید

معرفی وبلاگ
تـنـیـده یـاد تـو در تــار و پــودم مـیـهـن ای مـیـهــن/ بـود لـبـریـز از عـشـقـت وجـودم میهن ای میهن/... *ضمن تشکر از بازدید شما کاربر گرامی، امید است توانسته باشیم ذره ای از زیباییهای تمام نشدنی میهن عزیزمان ایران را در این وبلاگ نشان دهیم. راهنمایی های شما بزرگواران، چراغ هدایتگر ما خواهد بود.*
صفحه ها
دسته بندی موضوعی
آرشیو
لینک دوستان
سایت های منبع و مرتبط
لوگوها











كد لوگوي میهن ما

ابزارها و برنامه ها






Google

در وبلاگ میهن ما
در كل اينترنت

تماس با ما

آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 1777656
تعداد نوشته ها : 4405
تعداد نظرات : 151

PageRank Checking Icon

آذربایجان شرقی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
آذربایجان غربی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
اردبیل
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
اصفهان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
ایلام
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
بوشهر
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
تهران
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
چهارمحال و بختیاری
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان جنوبی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان رضوی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان شمالی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خوزستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
زنجان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
سمنان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
سیستان و بلوچستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
فارس
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
قزوین
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
قم
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کردستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کرمان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کرمانشاه
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کهکیلویه و بویراحمد
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
گلستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
گیلان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
لرستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
مازندران
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
مرکزی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
هرمزگان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
همدان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
یزد
پخش زنده از وبلاگ میهن ما

ابزار هدایت به بالای صفحه

اسلایدر


مترجم سایت


http://mihanma.persiangig.com/image/A_Sharghi/A_Sharghi.jpg

Share

http://mihanma.persiangig.com/image/A_Sharghi/A_Sharghi_Map.jpg

استان‌ آذربايجان‌ شرقي‌ با 46930كيلومتر مربع‌ وسعت‌ در گوشه‌ شمال‌ غربي‌ ايران‌ قرار دارد.براساس‌ آخرين‌ تقسيمات‌ سياسي‌ و اداري‌ در سال‌ 1375 شهرستانهاي‌ استان‌ آذربايجان‌ شرقي‌ عبارت‌اند از: اهر، بستان‌ آباد، بناب‌، تبريز، سراب‌، شبستر، كليبر، مراغه‌، مرند، ميانه‌، هريس‌، هشترود و جلفا. شهر تاريخي‌ تبريز،مركز سياسي‌ - اداري‌ و تجاري‌ استان‌ مي‌باشد. اين‌ استان‌ با جمهوري‌هاي‌ آذربايجان‌، ارمنستان‌ و نخجوان‌ مرزمشترك‌ دارد. شهر مرزي‌ جلفا از طريق‌ خط‌ آهن‌ نخجوان‌، ايروان‌ و تفليس‌ به‌ جمهوري‌ اكراين‌ و بنادر درياي‌ سياه‌وصل‌ مي‌شود. استان‌ آذربايجان‌ شرقي‌ از طريق‌ شبكه‌ راههاي‌ گسترده‌ زميني‌ و هوايي‌ با سراسر ايران‌ و بيشتركشورهاي‌ جهان‌ مرتبط‌ است‌.

Share

تبريز : شهرستان‌ تبريز در فاصله‌ 619 كيلومتري‌ شمال‌ غرب‌ تهران‌ و در 150 كيلومتري‌  مرز ايران‌ و جمهوري‌آذربايجان‌ قرار گرفته‌ است‌ . اين شهرستان مركز استان آذربايجان شرقي است . ارتفاع تبريز از سطح دريا 1340 متر است و با وسعتي حدود 2054 كيلومتر مربع در قلمرو مياني خطه ي آذربايجان و در قسمت شرقي شمال درياچه اروميه قرار دارد.

 

 

اهر : شهرستان‌ كوهستاني‌ اهر در 103 كيلومتري‌ شمال‌ شرقي‌ تبريز واقع‌ شده‌ و داراي نُه دهستان ، دو بخش و دو شهر است.  وسعت اين شهرستان 3073 كيلومتر مربع است. قسمت بزرگي از كوه هاي قره داغ و دامنه هاي شمالي قوشاداغ ، شهرستان اهر نام گرفته است و در شمال شرقي استان آذربايجان شرقي قراردارد .

 

   

آذر شهر  : اين شهرستان در جنوب شرقي درياچه اروميه قرار دارد و از شمال، شرق و غرب با شهرستان اسكو و از جنوب با شهرستان عجب شير هم مرز است . اين شهرستان 1347 كيلومتر مربع مساحت دارد . از نظر تقسيمات كشوري آذرشهر داراي دو بخش ، پنج دهستان و سه شهر يعني آذرشهر، گوگان و ممقان است.

 

 

ارسباران ( ورزقان) : اين شهرستان بامساحت 2368 كيلومتر مربع در سال 1380 تأسيس شد و داراي دو بخش ، هفت دهستان و دو شهر است. در شمال ارسباران شهرستان هاي كليبر و جلفا،و در شرق آن اهر قرار دارد.

 

 

  

اسكو : شهرستان اسكو از شمال به شهرستان هاي تبريز و شبستر، از غرب به درياچه اروميه ، از جنوب  به شهرستان آذرشهر و عجب شير و مراغه محدود است. اين شهرستان 8/1252 كيلومتر مربع مساحت دارد و داراي دو بخش ،پنج دهستان و دو شهر است.

 

 

  

بناب : بناب‌ در قسمت‌ جنوب‌ غربي‌ تبريز و در ساحل‌ شرقي‌ درياچه‌ اروميه‌ واقع‌ شده‌ است‌. شهر بناب‌ با تبريزحدود 113 و با شهر مراغه‌ حدود 13 كيلومتر فاصله‌ دارد. حدود شرقي اين شهرستان را شهرستان مراغه مي پوشاند و ملكان در سمت جنوب و عجب شير در شمال آن قرار دارد .

 

  

بستان آباد : شهرستان‌ و شهر كوچك‌ بستان‌ آباد 47 كيلومتر با تبريز فاصله‌ دارد. شهرستان‌ بستان‌ آباد در اطراف‌شرقي‌ كوهستان‌ سهند قرار گرفته‌ و لذا زمستان‌هاي‌ سرد و بهار و تابستان‌ معتدل‌ دارد. شهرستان بستان آباد در قسمت مياني استان آذربايجان شرقي قرار دارد . اين شهرستان در شرق شهرستان تبريز و جنوب شهرستان هريس واقع شده است و شهرستان هاي ميانه و سراب حدود شرقي و شهرستان هشترود حدود جنوبي آن را مي پوشاند.

  

 

هريس : شهرستان‌ هريس‌ در قسمت‌ شرق‌ و شمال‌ شرق‌ تبريز و در فاصله‌ 98 كيلومتري‌ آن‌ قرار دارد. منطقه‌ هريس‌ از حاصلخيزترين‌ مناطق‌ استان‌ آذربايجان‌ شرقي‌ محسوب‌ مي‌شود. در شمال‌ آن‌ ارتفاعات‌ قوشاداغ‌، بزقوش‌ و سبلان‌ قرار دارد و به‌ نوعي‌ اقليم‌ آن‌ را تحت‌ تأثير قرار مي‌دهد.

 

 

هشترود  : اين‌ شهرستان‌ در جنوب‌ شرقي‌ تبريز و در فاصله‌ 122 كيلومتري‌ اين‌ شهر واقع‌ شده‌ است‌ و فضايي‌روستايي‌ دارد شهرستان هشترود ، در شمال فلات ايران و در جنوب استان آذربايجان شرقي قرار دارد . شهرستان هاي بستان آباد ، تبريز ، مراغه ، چاراويماق و ميانه ، حدود شمالي ، غربي و شرقي اين شهرستان و آذربايجان غربي و زنجان حدود جنوبي آن را مي پوشاند.

 

 

 

  جلفا : شهرستان جلفا در شمال غرب استان بين شهرستان هاي  مرند ، اهر، ماكو و كليبر واقع شده است . رود ارس در مرز ايران و جمهوري هاي آذربايجان و ارمنستان ، از شمال آن مي گذرد. مركز آن شهر مرزي جلفا است كه تا تبريز  150 كيلومتر فاصله دارد. شهرستان جلفا به صورت نوار باريكي در مرز شمالي استان با جمهوري نخجوان و ارمنستان قرار دارد. شهرستان كليبر حدود شرقي آن را مي پوشاند و حدود غربي آن،قسمتي از مرز مشترك استان با آذربايجان غربي است .

 

 

 

كليبر : اين‌ شهرستان‌ در 148 كيلومتري‌ شمال‌ شرقي‌ تبريز و در 45 كيلومتري‌ اهر قرار گرفته‌ است‌.  قلمرو شمالي شهرستان كليبر ، قسمتي از مرز مشترك ايران با جمهوري آذربايجان است و شهرستان جلفا و ارسباران در حدود غربي و اهر در حدود جنوبي آن قرار دارند.

  

 

 

ملكان : شهرستان ملكان در حد و مرز جنوب غربي آذربايجان شرقي به آذربايجان غربي و كردستان و در گوشه جنوب شرقي درياچه اروميه ، به فاصله 10 كيلومتري آن ، بين شهرستان بناب و هشترود و مراغه و مياندوآب در جلگه رسوبي واقع شده است.

  

  

 

مرند : شهرستان‌ مرند در شمال‌ غربي‌ تبريز در ناحيه‌ نيمه‌ كوهستاني‌ واقع‌ شده‌ است‌ و 71 كيلومتر با تبريز فاصله ‌دارد شهرستان جلفا و ارسباران حدود شمال و شرق آن را مي پوشاند و شهرستان شبستر در جنوب آن قرار دارد. حدود غربي شهرستان مرند قسمت كوتاهي از مرز استان با آذربايجان غربي است.

 

 

 

مراغه : شهرستان‌ مراغه‌ در جنوب‌ تبريز و در دامنه‌ جنوبي‌ كوه‌ سهند قرار گرفته‌ و 126 كيلومتر با مركز استان‌فاصله‌  از شمال به شهرستان تبريز ، از شرق به شهرستان هشترود و چاراويماق و از غرب به شهرستان هاي بناب و ملكان و عجب شير محدود است

 

 

 

 

ميانه : شهرستان‌ ميانه‌ بين‌ دو رشته‌ كوه‌ بزقوش‌ و قافلانكوه‌، در فاصله‌ 170 كيلومتري‌ جنوب‌ شرقي‌ تبريز واقع ‌شده‌ است‌. شهرستان هاي سراب ، بستان آباد، هشترود و چاراويماق حدود شمالي و غربي آن را مي پوشاند . حدود جنوبي آن ، استان اردبيل و حدود شرقي  آن ، شهرستان خلخال است 

 

 

 

 

سراب : شهرستان‌ سراب‌ 636 كيلومتر با تهران‌ و 130 كيلومتر با تبريز فاصله‌ دارد و در قسمت‌ شرق‌ بستان‌ آباد واقع‌ شده‌ است‌. شهرستان سراب در غرب مياني آذربايجان شرقي قرار دارد . شهرستان هريس محدوده شمال غربي و بستان آباد حدود غربي و ميانه حدود جنوبي آن را مي پوشاند.

 

 

 

شبستر : شبستر در 60 كيلومتري‌ شمال‌ غربي‌ تبريز، در مسير خط‌ آهن‌ تبريز - تركيه‌ - اروپا و قسمت‌ جنوبي‌ كوهستان‌ ميشو و شرق‌ درياچه‌ اروميه‌ واقع‌ شده‌ است‌. حدود شمالي شهرستان شبستر را شهرستان هاي مرند و ارسباران و حدود جنوبي و شرقي آن را شهرستان تبريز و اسكو مي پوشاند و درياچه اروميه و آذربايجان غربي در حدود غربي شهرستان قرار دارند.

 

 

 

عجب شير : از شهرستان هاي مهم شرق درياچه ي اروميه و از قديمي ترين مناطق استان،با قلعه هاي مهم تاريخي است .

Share

اين سرزمين در دوره مادها به نام ماد كوچك معروف بود . با حمله مغولان و با ورود هلاكوخان ، آذربايجان مركز شاهنشاهي مغولان از خراسان تا شام شد. پس از مغولان و خاندان تركان قره قيونلوها و آق قيونلوها بر اين منطقه تسلط يافتندو بعد شاه اسماعيل اول تبريز را پايتخت ايران اعلام كرد . بعد ها در دوره قاجار و در زمان سلطنت فتحعلي شاه قاجار بخشي از آذربايجان طي عهد نامه هاي به روسيه واگذار شد. از نام هاي ديگر اين سرزمين ايرانويچ ،آذرگشسب و آتورپادگان است . بعد از فتحعلي شاه ، شهر تبريز وليعهد نشين شد و احمد شاه و ناصرالدين شاه و مظفرالدين شاه و بالاخره محمدعلي شاه دوران ولايت عهدي خود را در اين شهر گذراندند. رضاخان در سال 1300 شمسي سيطره حكومت مركزي ايران را بر اين منطقه برقرار كرد. با شروع جنگ جهاني دوم در سال 1320 شمسي، نيروهاي شوروي وارد ولايات شمالي ايران از جمله آذربايجان شدند. اين نيروها در ارديبهشت ماه 1325 شمسي به دنبال طرح مسئله آذربايجان در سازمان ملل متحد، آذربايجان را تخليه كردند. مردم آذربايجان در جريان ملي شدن صنعت نفت در سال 1329 شمسي مبارزه را عليه استعمار انگليس آغاز كردند و سرانجام با پيروزي ، انگليس شكست خورد.

Share

مسجد جامع تبريز : تاريخ‌ برپايي‌ مسجد جامع‌ را به‌ قرن‌هاي‌ آغازين‌ هجري‌ نسبت‌ داده‌اند و در كتاب‌ مرزبان‌ نامه‌ به‌ جامع‌ تبريز اشاراتي‌شده‌ كه‌ مويد آباداني‌ و شكوه‌ آن‌ در سنوات‌ 607 - 622 در عصر اتابك‌ ازبك‌ بن‌ محمد بن‌ ايلديگز بوده‌ است‌. حاج‌ طالب‌خان‌ پسر حاج‌ اسحق‌ خان‌ تبريزي‌ در سال‌ 1087 هـ ق‌  در وقفنامة‌ مدرسه‌ طالبيه‌ به‌ اين‌ مسجد با عنوان‌ «مسجد جامع‌ كبير» اشاره‌ كرده‌ است‌ سنگ نبشته‌هاي‌ مسجد شامل‌ فرمان‌ شاه‌ طهماسب‌ متعلق‌ به‌ سال‌ (9721 هـ ق‌) شرح‌ تعميرات‌ دوره‌ قاجاريه‌ و موقوفات‌ مدرسه‌ متعلق‌ به‌ سال‌ (1106 هـ ق‌) مي‌باشند.

 

 

 

مسجد جامع اهر : منسوب به دوره سلجوقي و اتابكان مي باشد و داراي مختصاتي است كه در كمتر مسجدي مي توان يافت. ازضمائم مسجد لوحه هايي است بر بالاي سردرب و پايه سمت راست و 5 گل مشروحه در لچك هاي سردرب. اين مسجد تا همين اواخر توسط درب و پنجره هاي ارسي به دو بخش زمستاني و تابستاني تقسيم شده بود . 

 

 

 

  مسجد كبود يا مظفريه‌  : (قدمت : تيموريان ) در سال‌ 870 هـ ق‌  در دورة‌ جهانشاه‌ قراقويونلو و با نظارت‌ صالحه‌ خاتون‌ دختر جهانشاه‌ بنا گرديده‌ است‌. قسمت‌ جنوبي‌ بنا به‌ شبستان‌ كوچكي‌ موسوم‌ به‌ مقبره‌ راه‌ دارد. كاشيكاري آن‌ آبي‌ رنگ‌ فيروزه‌اي‌ است‌ كه‌ به‌ نام‌ «فيروزة‌ اسلام‌» معروفيت‌ يافته‌ است‌. 

 

 

 

 

   مسجد جامع سراب : مسجد جامع سراب قديميترين اثر دوران اسلامي در شهر سراب است .اين مسجد بدون گلدسته و مناره بوده. درب ورودي شرقي داراي كتيبه مرمرين با خط نسخ متداول دوره كوركانيان و تركمانان آق قويونلو است و به وسيله 10 پله به صحن شبستان راه دارد.

 

 

 

 مسجد جامع عجب شير ( شيرلو ) : شهر عجب شير در حاشيه شرقي درياچه اروميه و به فاصله 35 كيلومتري مراغه واقع ميباشد. مسجد جامع عجب شير داراي شبستاني به ابعاد 15*20 متر است كه از لحاظ زيبائي با مسجد جامع ميدان بناب قابل مقايسه است. تاريخ بناي مسجد را با توجه به كتيبه هاي موجود ميتوان به دوره قاجاريه نسبت داد 

 

 

 

 

 مسجد جامع مرند  : اين مسجد در اوايل سدة هشتم يعني در سال 731 هـ.ق در زمان سلطنت ابوسعيد بهادرخان و به دستور او ساخته شد اين مسجد نه صحن دارد و نه سردر، چون در اصل كليسا بوده و در زمان مغول به مسجد تبديل شده است.

 

 

 

 

 مسجد جامع شبستر : بناي نخستين اين مسجد را با توجه به سردر سنگي باقيمانده حاوي كتيبه بدون تاريخ با مضمون «الامانه تحر الرزاق و الخيانه تحر الفقر» (امانت روزي را افزون ميكند و خيانت فقر را شدت مي دهد) و نقوش تزئيني خورشيدگردان ميتوان به دوره ايلخانان مغول نسبت داد.كتيبه سنگ مرمري فوقاني سردر ورودي حكايت از مرمت مسجد در دوره شاه طهماسب صفوي دارد.

 

 

 

 هريس – مسجد جمال آباد : مسجد قديمي روستاي جمال آباد در 6 كيلومتري مهربان در شهرستان هريس قرار گرفته و تاريخ ساخت آن بين قرون 8 تا 10 ه.ق است . اين مسجد داراي 6 ستون سنگي با سر ستون هاي نقش دار ، پايه هاي سنگي بزرگ و منبر چوبي مشبك است.

 

 

 

   

مسجد ارك عليشاه تبريز : ديوار رفيع آجري نعلي شكل باقيمانده بقاياي مسجد عظيمي است كه در فاصله سالهاي 716-724 هجري قمري توسط عليشاه گيلاني وزير ابوسعيد بهادرخان از ايلخانان مغول ساخته شده است. در انقلاب مشروطيت از سنگرهاي مسلط برشهر بشمار مي آمده است كه فتح آن سبب تقويت مشروطه خواهان شده است.

 

 

 

مسجد جامع تسوج : بناي اوليه مسجد جامع طسوج را به دوره حكومت ايلخانان نسبت ميدهند. بر پيشاني مدخل اين مسجد فرماني از سلطان محمد خدا بنده به خط ثلث برجسته بر روي سنگ مرمر يك پارچه نقر شده است. اين كتيبه كه مورخ به سال 989 هجري است شامل فرماني از پادشاه مبني بر خلاف ماليات كوزه فروشي وميباشد

 

 مسجد سنگي ترك ميانه : اين مسجد از زيبا ترين مساجد سنگي آذربايجان است و از روستاي ترك بيستو سه كيلومتري ميانه به سراب واقع شده است بناي مسجد را به دوره ايلخانان نسبت مي دهند و در دوره هاي صفويه و قاجار مسجد باسازي مي شود.

 

 

 

  مسجد صاحب الامر : بناي صاحب الامر از آثار زمان شاه طهماسب صفوي مي باشد. اين بنا در سال 1045 هجري توسط سپاهيان سلطان مراد چهارم تخريب شد كه در زمان شاه سلطان حسين صفوي و از طرف ميرزامحمد ابراهيم وزير آذربايجان مرمت گرديد.

 

 

 

 

 

 مسجد ثقه الاسلام : در ضلع شمالي هشتي بقعه صاحب آباد مسجدي واقع شده كه به مسجد شيخيان يا مسجد ثقه الاسلام معروف است اين مسجد در سال 1265 ه ش تكميل شد و امامت آن با مرحوم ميرزا محمد شفيع ثقه الاسلام پيشواي شيعه (جد مرحوم ثقه الاسلام شهيد) بود.

  

 مسجد مهر آباد بناب : مسجد مهرآباد در كنار ميداني به همين نام در شهر بناب واقع شده و شامل صحني باصفا و شبستان و مناره كاشيكاري شده مي باشد.برطبق كتيبه اي كه در ديوار شمالي مسجد نصب شده باني بناي مسجد، بي بي جان خانم دختر منصور بيگ بوده كه در سال 951 در زمان سلطنت شاه طهماسب،آن را ساخته است

 

Share

گنبد كبود – مراغه : در فاصله 10 متري از برج مدور ، برج 10 ضلعي بسيار زيبائي خونمايي مي كند . برخي تاريخ بنا را به دوره سلجوقي (593 هـ . ق) و برخي ديگر آن را به سالهاي بين 582 هـ . ق تا 652 هـ . ق نسبت مي دهند . اين گنبد با گچ بريها ، مقرنس كاريها و نقاشيهاي زيبا از آثار تاريخي شهر مراغه است.

 

 

 

گنبد غفاريه – مراغه : اين‌ گنبد از آجر و به‌ صورت‌ مربع‌ ساخته‌ شده‌ و دور تا دور آن‌ را با خطوط‌ زيبا كتيبه‌ كاري‌كرده‌اند و به‌ قرن هفتم‌ هجري‌ قمري‌ تعلق‌ دارد.

 

گنبد مدور - مراغه  : معماري‌ اين‌ گنبد نيز بسيار جالب‌ توجه‌ است‌. مصالح‌ آن‌ آجر و ملاط‌ و بيشتر به‌ برج‌ ديده‌باني‌ شبيه‌ است‌. بنا ظاهري‌ ساده‌ دارد و نظير نوعي‌ برج‌ دفاعي‌ است‌ كه‌ فاقد تزئينات‌ مي‌باشد. فقط‌ درب‌ ورودي‌آن‌ با نقوشي‌ مشابه‌ نماي‌ اصلي‌ گنبد سرخ‌ آذين‌ شده‌ است‌.

گنبد سرخ – مراغه : گنبد سرخ‌ يكي‌ از قديمي‌ترين‌ مزارهاي‌ پنجگانه‌ شهر مراغه‌ است‌ كه‌ به‌ "قيرميزي‌ گنبد" نيزمعروف‌ است‌. اين‌ گنبد از آثار دوره‌ بعد از اسلام‌ است‌ و معماري‌ جالب‌ توجهي‌ دارد. مصالح‌ آن‌ از سنگ‌، آجر وكاشي‌هاي‌ رنگارنگ‌ است‌.

Share

 

 

 

 

 

مقبره الشعرا : يكي از جاذبترين اماكن تاريخي شهر تبريز است كه در محله قديمي سرخاب واقع است. اين مكان مدفن دهها تن از عرفا، دانشمندان و اديبان نام‌آور اين مرز و بوم مي‌باشد. معروف ترين اين بزرگان عبارتند ازمولانا محمد معروف به بابامزيد، باباحسن، خواجه عبدالرحيم آبادي، مولانا نظام الدين يحيي غوري، شيخ حسن بلغاري، مولانا محمد مغربي، سلطان پيرباب، شيخ معين الدين صفار، مولانا عبدالقادر نخجواني، مولانا بهاءالدين خاكي، مولانا ضياءالدين بزرگ، خاقاني شيرواني، اسدي طوسي، ابوالعلاء فلكي، ظهيرالدين فاريابي، قطران تبريزي، عصار تبريزي، انوري ابيوردي، شيخ محمد خياباني، ثقه الاسلام تبريزي و بالاخره سيدمحمدحسين شهريار.
اين مقبره تا پس از هجوم و غلبه عثماني‌ها در پايان سدة دهم هجري هنوز آباد و معروف بود ولي در دوران اشغال چندساله تركان به صورت ويرانه‌اي درآمد.
اين مكان در سال 1337 در پي احياء گورستان كمال، كه قبر دو كمال در آن واقع است مورد توجه مسئولين وقت قرار گرفت. در زمان بعد از انقلاب نيز از طرف مسئولين وقت وزارت ارشاد توجه بيشتري به آن شد تا اينكه بعد از مرگ استاد شهريار و دفن وي در اين گورستان، هم‌اينك يكي از مراكز جذب توريسم استان مي‌باشد.

 

 

 

 

 

 

 

 

سيد حمزه : بقعه‌ سيد حمزه‌ در محلة‌ سرخاب‌ تبريز قرار دارد. صاحب‌ كتاب‌ «روضات‌ الجنان‌ و جنات‌ الجنان‌» شكوه‌ و زيبايي‌ و بلندي‌ بنا را تعريف‌ كرده‌ و گنبد و عمارت‌ مقبره‌ را «از كمال‌ ارتفاع‌ با آفتاب‌ برابر» ستوده‌ است‌. سيد حمزه‌، كه‌ در دربار غازان‌ خان‌ از جايگاه‌ ويژه‌اي‌ برخوردار بوده‌ در سال‌ 714 هـ ق‌ به‌ دست‌ مغولان‌ كشته‌ شد و در بنايي‌ كه‌ ميرزا ابوطالب‌ - وزير آذربايجان‌- در همان‌ سال‌ بر آرامگاه‌ وي‌ احداث‌ كرده‌ به‌ خاك‌ سپرده‌ شد.

 

 

 

 

 

مقبره اوحدي مراغهاي – مراغه : اين بنا مدفن شاعر و عارف پارسي گوي ، ركن الدين ابوالحسن مراغي صاحب مثنوي جام جم است كه به سال 835 هـ . ق در گذشته است . بناي كنوني در سال 1352 توسط انجمن ملي ثبت آثار ملي بنا شده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

اسكو - بقعه سلطان حسام الدين فرقد : اين بقعه بر فراز ككوه سلطان داغي سومين قله سهند قرار دارد و بر روي قبر آن سال 18 ه.ق ثبت شده است .

 

 

 

آرامگاه دو كمال : اين بنا واقع در تبريز و مدفن كمال الدين مسعود خجندي شاعر معروف قرن 8-9 ه.ق و كمال الدين بهزاد نقاش و مينياتوريست قرن 10 ه.ق است كه در ميان باغي مشجر و زيبا قرار دارد.

 

 

قبره شيخ شهاب الدين اهري – اهر : به نظر عده اي از محققين اين بنا در قرن هفتم ه.ق در زمان حياط شيخ داراي تشكيلاتي بوده است ولي در تاريخ عالم آراي عباسي قدمت اين بقعه به دوره شاه عباس صفوي نسبت داده شده است .

 

مقبره عون بن علي : اين بقعه در زمان ايلخانان مغول بر فراز بلندترين قله كوه سرخاب بنا شده است. اصل بنا مقبره و مسجد است، شامل 6 گنبد كه 9 اتاق در جهات شرقي، غربي و جنوبي با پوشش گنبدي و طاق آهنگ سه طرف آن را فرا گرفته است. در اواخر قاجاريه سالن در شمال گنبد خانه براي پيشگيري از رانش بنا به طرف دره شمالي اضافه شده است. هشتي در طرف جنوب و داراي ايواني با 5 ستون سنگي و اتاقهاي جانبي است كه طرفين آنرا ميلهاي سنگي بشكل مناره زينت ميدهد. معماري آن به شيوه ايلخاني است. در قرن نهم آباد بوده و در حمله عثمانيان تخريب گرديده و در زمان شاه عباس صفوي تجديد بنا شده است. بار ديگر در زلزله سال 1193 هجري ويران و اواخر قرن 13 توسط امين لشگر قهرمان ميرزا تعمير شده است. مقبره و مسجد محل زيارت و انجام مراسم مذهبي بوده است. نماي بيروني ساختمان سنگي با ايوان و ستونهاي سنگي مقرنسكاري شده و ميلهاي سنگي در طرفين بناست. نوع مالكيت بنا اوقافي است. اين بنا به عينال ، زينال يا عينالي و يا بقعه عون ابن علي نيز مشهور است بدليل ادعاي جماعت درويشان مبني بر اينكه اين بقعه مزار دو پسر حضرت اميرالمومنين علي عليه السلام است ولي بر اساس تحقيقات بدست آمده دفن شدگان در كوه سرخاب از فرزندان بي واسطه حضرت مولاي متقيان، اميرمومنان علي بن ابي طالب سلام اله عليه نبوده و شايد دو تن از پاكمردان و محبان  آن حضرت بوده اند كه نام عون بن علي و زيد بن علي داشته اند.
تعمير اساسي ديگري نيز از طرف اميرلشگر اسماعيل خان والي آذربايجان و فرمانده قشون شمالغرب در آن بنا به عمل آمده كه در سنگ نبشته منصوب به ديوار ايوان بقعه بدان اشاره شده است. در سالهاي اخير تعميرات اساسي از سوي سازمان ميراث فرهنگي كه شامل عمليات مربوط به استحكام بنا، عايقكاري پشت بام ها، توسعه ايوان ضلع شمالي جهت استراحت مراجعين و جلوگيري از رانش بنا صورت گرفته است.

 

مقبره آقا لار : مدفن سيد ميرفتاح الموسوي المراغي از علماي معروف مراغه متوفي به سال 1175 هجري مي باشد. بناي اوليه بقعه در سال 1175 هجري قمري به دستور ظل السطان احداث گشته و به موجب كتيبه سنگ مرمر سردر ورودي در سال 1247 هجري قمري به وسيله حاج عباسعلي بنابي كه خود در اين مقبره مدفون مي باشد، مرمت شده است.

 

مقبره سيد ابراهيم : وي‌ در زمان‌ آق‌قويونلوها حكمران‌ بعضي‌ از شهرهاي‌ آذربايجان‌ بوده‌ و در سال‌ 870 هـ ق‌ در گذشته‌ است‌. بقعه‌ داراي‌ صحن‌ و حرم‌ ساده‌ و بي‌ پيرايه‌ مي‌باشد و صندوق‌ چوبي‌ مشبكي‌ برروي‌ قبر نهاده‌ شده‌ و چهار تابلوي‌ روغني ‌قهوه‌ خانه‌اي‌ به‌ ديوارهاي‌ آن‌ نصب‌ گرديده‌ است‌.

 

 

مقبره شيخ سالار: اين مقبره مربوط به يكي از علماي شيعه ابو علي حمزه بن عيدالعزيز معروف به شيخ سالار از اهالي ديلم و طبرستان است او از شاگردان شيخ مفيد و علم الهدي بود

Share

خانه امير ارشد- ورزقان روستاي اوخارا : اين خانه در اواخر حكومت قاجاريه احداث شده است. ساختمان داراي دو بال در جانبين شمالي و جنوبي و ايواني در سمت غربي است. بدنه ساختمان سنگي است. بنا مالكيت بنا تا سال اخير در دست وراث امير ارشد بوده است. مالكيت خانه اخيرا" از طرف آقاي دكتر امير ارشد، به اداره كل ميراث فرهنگي بمنظور مرمت و اختصاص به يكي از كاربريهاي مورد نياز اعطا شده است.

خانه بلورچيان  : اين خانه يكي از آثار زيباي اواخر دوره قاجاريه بوده و سردر پر نقش و نگارش توجه هر بيننده اي را به خود جلب مي كند. از در ورودي با يك پله وارد هشتي مي شود.مالكيت بنا شخصي است كه اخيرا" بطور كامل مرمت شده و مورد استفاده گرفته است.

خانه بهنام : اين بنا  از خانه هاي مجموعه دانشگاه هنر اسلامي تبريز است كه از قديمي ترين بناهاي اوائل قاجاريه ميباشد كه در دوره ناصرالدين شاه مرمت و احتمالا" تزئينات نقاشي به آن اضافه شده است .اين بنا از نظر معماري ( طرح و ساخت ) و تزئينات بعمل آمده درآن و كامل بودن بنا به عنوان يك نمونه ساختمان مسكوني قابل مطالعه بوده و داراي اهميت ويژه است.

ساختمان آينالو : اين ساختمان تاريخي در روستاي آينالو در شهرستان كليبر قرار دارد و به احتمال زياد همزمان با طومانيانس در دوره قاجاريه ساخته شده است .

  خانه ثقه الاسلام : اين خانه در خيابان چايكنار مابين پل قاري و صاحب الامر واقع شده است. از ويژگي هاي بارز اين خانه يك رشته راه پله تك رامپه كاملا چوبي مي باشد كه ارتباط طبقه همكف به اول را امكان مي سازد.

  خانه سلماسي ( موزه سنجش ) : اين بنا متعلق به اوائل حكومت قاجاريه و توسط خاندان حيدرزاده احداث و توسط خانواده سلماسي از خانواده هاي قديمي تبريزي توسعه و تكميل شده است. فعاليت اين مجموعه بعد از مرمت كامل در سال 1380 بعنوان موزه سنجش آذربايجان شرقي آغاز گرديد.

  خانه صرافلار (علوي) : سازمان ميراث فرهنگي با حمايت از سفالگران سنتي دست ساز و برگزاري كلاسهاي آموزشي سعي داشته است كه اين رشته مهم از هنرهاي سنتي دوباره رونق بگيرد . لذا نسبت به ايجاد كانوني براي آموزش و حمايت از صنعتگراني اين رشته كه رو بفراموشي است فعاليت مي نمايند اقدام به خريد، مرمت و تجهيز خانه صرافلار كرده كه از سال 1384 بعنوان نمايشگاه و خانه سفال مورد بهره برداري قرار گرفته است.

  خانه قدكي : اين خانه و خانه بهنام و خانه گنجه اي زاده جمعا" از كاربري مسكوني به كاربري آموزش عالي تغيير عملكرد داده و جزء مجموعه دانشگاه  هنر اسلامي تبريز مي باشد و در محور تاريخي و فرهنگي تبريز واقع شده است.بنا متعلق به اواسط دوره قاجاريه بوده است.

عمارت طومانيانس – كانتور : اين عمارت در روستاي وينق در شهرستان كليبر واقع شده است . اين بناي زيبا با چشم انداز زيباي اطراف خود يكي از بناهاي زيباي منطقه ارسباران است كه در دوره قاجاريه ساخته شده است.

خانه مشروطه (كوزه كناني) : در زمان انقلاب مشروطه و پس از آن محل تجمع سران و بازماندگان صدر مشروطه از جمله ستارخان، باقرخان، ثقه الاسلام، حاج ميرزا آقا فرشي، حاج ميرزا حسين واعظ و اكثر مشروطه خواهان بوده است.خانه مزبور در سال 1247 هجري شمسي بدست حاج ولي معمار تبريزي ساخته شده و در سال 1344 توسط مالكان جديد آن مرمت گرديده است.

خانه يحيي ذكاء : به پاس خدمات مرحوم يحيي ذكاء در زمينه تاريخ و ايرانشناسي به ويژه پژوهش هاي منطقه آذرياجان و تبريز از اين خانه به عنوان "دفتر پژوهش هاي تاريخي يحيي ذكاء" بهره برداري شده است. استاد ذكاء را مي توان يكي از بنيانگذاران موزه در ايران ناميد. چرا كه ايشان در برنامه ريزي و راه اندازي بسياري از موزه ها در تهران و شهرستان ها در 40 سال اخير نقش اصلي داشته اند.

عمارت‌ شهرداري‌ : اين‌ كاخ‌ و عمارت‌ عظيم‌ در سال‌ 1313 هـ ق‌ توسط‌ حاج‌ ارفع‌الملك‌ و با نظارت‌ مهندسان‌ آلماني‌ در محل‌ گورستان‌ متروك‌ ومخروبه‌ كوي‌ نوبر ساخته‌ شده‌ است‌.در بالاي‌ اين‌ عمارت‌ عظيم‌ برج‌ ساعتي‌ با ارتفاع‌ حدود 30 متر وجود دارد كه‌ از چهار سوي‌ شهر قابل‌ رويت‌ مي‌باشد. نماي‌خارجي‌ تالار شهرداري‌ از سنگ‌ تراش‌ خورده‌ اسپراخان‌ است‌ و پلان‌ و نماي‌ ساختماني‌ آن‌ به‌ شكل‌ عقاب‌ در حال‌ پروازمي‌باشد .

Share

كليساي هوانس مقدس :  بنا توسط معماران روس و فرانسوي و استادكاران آذربايجاني ساخته شده است و قدمت آن را به سال 1840 ميلادي رقم زده اند . اين كليسا در اثر زلزله 1936 به شدت آسيب ديده و بعد از آن واقعه درها و پنجره هاي بنا به تاراج رفته است ولي آنچه  از آن دوران به يادگار مانده خود در شمار يكي از نفايس معماري آذربايجاني به شمار مي آيد.بنابه شكل مستطيل به ابعاد 30/6 * 45/18 متر است كه با آجر ساخته شده و از سه قسمت ورودي، تالار مركزي و محراب تشكيل يافته است .ضلع غربي بنا را ،ايوان آجري آن تشكيل ميدهد كه بوسيله دو راه پله به برج ناقوس كليسا كه آن هم بصورت برجي بلند با پلان ستاره اي شكل و گنبد رك خياري جلب توجه ميكند، ارتباط مييابد .تالار مركزي كليسا ، داراي پلان مستطيل شكل با پوشش گنبدي است . طاق مركزي آن نيز بوسيله كاربنديهاي آجري به پلاني 10 ضلعي تبديل ميشود كه پايه گريو گنبد تالار بر روي آن قرار ميگيرد.پوشش خارجي بنا به صورت گريو استوانه اي و گنبدي مخروطي خودنمايي ميكند .طرح آجركاري گنبد نيز از مهمترين كارهاي دوران قاجاريه محسوب ميشود.

 

محراب كليسا در منتهي اليه ضلع شرقي بنا ، با گنبد رك بر روي گريوي هشت ضلعي قرار گرفته است. بر روي ديوار خارجي كليسا طاقنماهايي با طاق هلالي شكل تعبيه كرده اند كه از يكنواختي و سادگي بنا مي كاهد.

 

 

 

 

 

كليساي سنت استپانوس : كليساي سنت استپانوس در 16 كيلومتري غرب جلفا و به فاصلةصلة 3 كيلومتري كرانه جنوبي ارس و در روستاي متروكه‌اي به نام درة شام قرار دارد. نام كليسا گرفته شده از نام استپانوس، شهيد اول راه مسيحيت مي باشد و به علت استقرار آن در درة شام به اين نام نيز خوانده مي شود. در مورد تاريخچه ساخت اين بنا اظهارات فراواني وجود دارد. عده‌اي آن را از بناهاي اوايل مسيحيت و برخي نيز چون تاورنيه اين بنــا را به دورة صفويه نسـبت مي‌دهند. درحـالي‌كه شيوة معماري بنا و مصالح ساختماني آن نشان دهندة اين مطلب است كه اين كليسا در بين قرن چهارم تا ششم هجري (دهم تا دوازدهم ميلادي) ساخته شده است

 

 

 

كليساي مريم ننه : بنا مربوط به دوره قاجار مي باشد كه در اطراف آن قبرستان قديمي ارامنه نيز قرار دارد. ولي قسمت سالن اصلي آن در دوره پهلوي بازسازي شده است. مالكيت آن از نوع عمومي (دولتي) بوده و در اختيار شوراي خليفه گري ارامنه قرار دارد. سازه وزني با پوشش سقف سغ مي باشد.
فضاهاي آن شامل : سالن اصلي – اتاقك محراب – رختكن كشيشان و انبار در طرفين اتاقك محراب؛ مي باشد. طاقهاي بكاررفته درداخل بنا از نوع پنج او هفت و كاربندي آن از نوع دوازده ضلعي اختري مي باشد. پوشش سقف قسمت سالن اصلي در بازسازي مجدد بصورت تخت اجرا شده است و چفرهاي بكاررفته برروي نعل درگاههاي آن در اين بازسازي از نوع اژيو مي باشد.
تزئينات: آجركاري در نماي داخلي – كاربندي در پوشش زيرسقف گنبد و قاب بندي هاي آجري در نماي خارجي بنا.
نوع مصالح : سنگ در پي – خشت و آجر در قسمت ديوارها و تيرهاي چوبي در پوشش سقف بنا در قسمت جديد سالن اصلي ( بازسازي شده در دوره پهلوي .
ابعاد و اندازه : طول 20 متر – عرض 80/6 متر

 

  

 كليساي سركيس مقدس : اين كليسا در سال 1821 م – 1237 ه.ش بدست شخصي بنام پطروسيان ساخته شده و در سال 1845 مرمت شده است و همچنان در محل خود باقي مي باشد. اين كليسا به ياد و نام كليسايي سركيس آذرشهر و بدست ارامنه همان منطقه كه به تبريز كوچ كرده بودند ساخته شده است و كتيبه و سنگ در صليب آن كليسا نيز به تبريز انتقال يافته و در مورد سركيس مقدس در منابع آمده است كه از اولين ايمان آورندگان است كه براي تبليغ به مازندران آمده و همانجا شهيد شده است.
تحت مالكيت و نظارت خليفه گري ارامنه كل آذربايجان واقع در خيابان شريعتي جنوبي مي باشد.

 

 

 

 

 

كليساي هريپ سيمه (موجومبار) : كليساي موجومبار يا سنت هريپ سيمه St.Herepsime  در روستاي موجومبار حدود 30 كيلومتري جاده تبريزـ مرند واقع شده است. مولف كتاب تاريخچه ارامنه در آذربايجان (نوره آيرمان) مي نويسد: «وجود سنگهاي رج اول كليسا نشان مي دهد  كه ساختمان اوليه اين كليسا حدود 800 سال قبل در اوايل قرن 13 ميلادي ساخته شده است ولي به استناد سنگ نبشته روي سنگهاي زير بناي كليسا اين بنا يك بار در سال 1691 ميلادي بازسازي شده و در سال 1840 ميلادي نيز براثر زلزله شديدي كه در منطقه روي داد، يكي از ديوارهاي كليسا خراب شد كه مجدداً بازسازي گرديد. ابعاد كليسا 13×23 و به ارتفاع 8 متر با سقف شيرواني است كه روي آن را خاك و شن  پوشانده است. تمامي بنا با سنگ لاشه ساخته شده و روي چهار ستون قرار گرفته و محراب كليسا به شكل نيم دايره در ضلع شرقي و وسط دو اتاق كوچك ساخته شده است. شش نورگير در بالاي ديوارهاي غربي و شرقي و ديوارهاي جنوبي و يكي نيز در سقف كليسا به فضاي محوطه بزرگ داخل بنا نور ملايمي مي بخشد.

Share

دبيرستان توحيد تبريز : اين بنا مربوط به دوره اول پهلوي مي باشد به نام خانم پروين اعتصامي شاعر معروف نامگذاري شده است. اين بناها مانند كوشكي در وسط حياط دبيرستان مي باشد و به مرور زمان بقيه ساختمان هاي مدرسه در سه جبهه حياط بدون اتصال بنا ساخته شده است.

مدرسه اكبريه : اين مدرسه عمارت دوطبقة مفصلي داشت كه در سال 1266 هجري قمري در ضلع غربي و شمالي صحن بقعه صاحب‌الامر از طرف ميرزاعلي اكبرخان يكي از سرشناسان تبريز و مترجم و دبير كنسولگري روس بنياد نهاده شد.

مدرسه تومانيان- تبريز : مدرسه در سال 1895 ميلادي در حدود صد و پنجاه سال پيش توسط خانواده ارمني تومانيان با اعتباري معادل جهيزيه دختر جوان ناكامشان تامارا ساخته شده است. از خصوصيات بارز آن عظمت و استخوان بندي محكم و اسكلت آجري آن است. مالكيت بنا وقفي و مديريت آن با خليفه گري ارامنه آذربايجان ميباشد.

 

 

مدرسه خواجه علي‌اصغر : اين مدرسه در كوچه حرمخانه و انتهاي بازار كفاشان شرقي پشت عمارت عالي‌قاپو يا استانداري كنوني واقع است، باني آن‌ حاج ميرزا علي‌اصغر معروف به خواجة مازندراني بوده كه معاصر فتحعلي شاه بوده است.

 

مدرسه رشديه- تبريز : حاج ميرزاحسن رشديه در سال 1267 ه. ق در تبريز متولد شد. پس از كسب معلومات عصر خود در جواني مسافرتي به قفقاز كرد و در ايروان اقامت گزيد. او مدرسه اي تاسيس كرد و به تعليم و تربيت پرداخت. پس از چندي بدين فكر افتاد كه تمام قواعد و اصول تعليم و تربيت ( پداگوژي ) را كه در دبستانهاي خارج از ايران ديده است، در كشور خود مرسوم دارد. پس راهي ايران شد و در سال 1305 ه.ق در جنب «مسجد شيخ الالسلام » مدرسه اي با اسلوب جديد باز كرد كه «ميرزا حسن واعظ» يكي از آموزگاران آنجا بود ولي به تحريك و اغواي عوام مدرسه اش به غارت رفت و خود به مشهد سفر كرد پس از چندي به تبريز مراجعت نموده و مجددا" در سال 1311 ه.ق مدرسه اي بنام « رشديه » در كوي «جبه خانه» دائر كرد

Share
X