برای مشاهده مشخصات هر استان بر روی ناحیه مربوط به آن در نقشه کلیک کنید

معرفی وبلاگ
تـنـیـده یـاد تـو در تــار و پــودم مـیـهـن ای مـیـهــن/ بـود لـبـریـز از عـشـقـت وجـودم میهن ای میهن/... *ضمن تشکر از بازدید شما کاربر گرامی، امید است توانسته باشیم ذره ای از زیباییهای تمام نشدنی میهن عزیزمان ایران را در این وبلاگ نشان دهیم. راهنمایی های شما بزرگواران، چراغ هدایتگر ما خواهد بود.*
صفحه ها
دسته بندی موضوعی
آرشیو
لینک دوستان
سایت های منبع و مرتبط
لوگوها











كد لوگوي میهن ما

ابزارها و برنامه ها






Google

در وبلاگ میهن ما
در كل اينترنت

تماس با ما

آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 1777544
تعداد نوشته ها : 4405
تعداد نظرات : 151

PageRank Checking Icon

آذربایجان شرقی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
آذربایجان غربی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
اردبیل
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
اصفهان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
ایلام
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
بوشهر
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
تهران
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
چهارمحال و بختیاری
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان جنوبی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان رضوی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان شمالی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خوزستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
زنجان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
سمنان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
سیستان و بلوچستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
فارس
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
قزوین
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
قم
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کردستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کرمان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کرمانشاه
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کهکیلویه و بویراحمد
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
گلستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
گیلان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
لرستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
مازندران
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
مرکزی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
هرمزگان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
همدان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
یزد
پخش زنده از وبلاگ میهن ما

ابزار هدایت به بالای صفحه

اسلایدر


مترجم سایت


http://www.iran.ir/image/image_gallery?uuid=ffa1d2f1-301e-41e6-949a-1e9d9cd29daf&groupId=35403&t=1315653835640

Share

استان آذربايجان غربي با احتساب درياچه اروميه حدود 43660 كيلومتر مربع مساحت دارد. اين استان كه در شمال غرب ايران واقع شده 2/65 درصد از مساحت كل كشور را تشكيل مي‌دهد.
استان آذربايجان غربي از طرف شمال و شمال شرق با جمهوري آذربايجان و ارمنستان، از غرب با كشورهاي تركيه و عراق، از جنوب با استان كردستان و از شرق با استان آذربايجان شرقي و زنجان همسايه است. بر اساس آخرين آمار تقسيمات كشوري اين استان داراي 12 شهرستان، 28بخش، 14 شهر، 103 دهستان و 3227 آبادي داراي سكنه مي‌باشد و مركز آن شهر تاريخي اروميه است. شهرستان‌هاي اين استان شامل اروميه، اشنويه، بوكان، پيرانشهر، تكاب، خوي، سردشت، سلماس، ماكو، مهاباد، مياندوآب، نقده، چالدران و شاهين‌دژ مي باشد.

http://mehrantravel.com/Portals/0/oromieh/azar-gh.jpg

Share

 

شهرستان اروميه
شهرستان اروميه در ناحيه مركزي استان با جمعيت 871204 نفر، به مركزيت شهر اروميه، مركزاستان آذربايجان غربي مي باشد كه قدمت آن به 2000 سال ق.م مي رسد. اين شهر در جلگه وسيع و سرسبزي واقع شده كه انواع درختان كهنسال، باغ هاي انگور، سيب، مزارع زيبا و چمنزار هاي سبز و خرم و بوستانهاي باصفا آن را در بر گرفته اند. به عقيده بعضي از مورخان، اروميه محل تولد زرتشت پيغمبر بوده است.

شهرستان تكاب
شهرستان تكاب در ناحيه جنوب شرقي استان با جمعيت 82274 نفر، به مركزيت شهر تكاب و در فاصله 307 كيلومتري از مركز استان قرار دارد.

 شهرستان اشنويه
شهرستان اشنويه در ناحيه غربي استان با جمعيت 64551 نفر و به مركزيت شهر اشنويه، در فاصله 69 كيلومتري از مركز استان قرار دارد. به علت عبور رودخانه اشنويه از اين منطقه و آب و هواي مناسب، در تابستان ها محل استراحت و تفريح مردم است.  دره ييلاقي و زيباي چلاشي در شمال غربي اشنويه و روستاي آغ بلاغ (روستاي هدف گردشگري) از جمله جاذبه هاي طبيعي اين شهرستان به شمار مي روند.
در اين ناحيه اقوامي چون لولوبي ها، هوربائيان، آشورها، اورارتوها و مادها در دوره هاي معيني از تاريخ مي زيسته اند در كتيبه كورش نيز از ايالات اشنواك (اشنويه) به نام خراج گزار نام برده شده است.

شهرستان پيرانشهر
شهرستان پيرانشهر در ناحيه جنوب غربي استان با جمعيت 112994 نفر، به مركزيت شهر پيرانشهر، در فاصله 149 كيلومتري ازمركز استان قرار دارد. اين شهرستان به دليل داشتن ميزان بارش 60 ميلي متر در سال يكي از زيباترين و سرسبز ترين مناطق كشور به شمار مي رود پيرانشهر داراي آب و هوايي معتدل مي باشد.
اين شهر به دليل قرار گرفتن در مسير ترانزيت جمهوري اسلامي ايران و ديگر كشورهاي حوزه مديترانه، يكي از مراكز تجارت خارجي در ايران است نام قبلي آن ايرانشهر خانه بوده امام بعدها با توجه به نام ايل پيران به پيرانشهر تغيير نام يافت.

شهرستان خوي
شهرستان خوي درناحيه شمال غربي استان با جمعيت 370072 نفر، به مركزيت شهر خوي، درفاصله 160 كيلومتري از مركز استان قرار دارد. (طي آخرين تقسيمات كشوري به دو شهرستان خوي، به مركزيت خوي و چايپاره به مركزيت قره ضياءالدين تفكيك شده است).
خوي به عنوان مهد تمدن 6000 ساله كه در سالنامه هاي آشوريان به نام خويه وه، در تورات به نام حويه، در كتاب (العالم من المشرق الي المغرب) با نام خويه، آمده و در سال 250 هـ.ق آيبن خرداد در كتاب المسالك الممالك بانام كنوني خوي از آن ياد مي كند.
اين شهرستان به واسطه شرايط خاص جغرافيايي داراي چشمه هاي آب معدني متعددي است كه اين چشمه ها از جمله جاذبه هاي طبيعي منطقه به شمار مي آيند.

چالدران
شهرستان چالدران در شمال غربي ايران و بين شهرستان‌هاي خوي در جنوب و ماكو در شمال قرار دارد. اين شهرستان از غرب به كشور تركيه محدود است و صد و پنجاه كيلومتر مرز مشترك با آن دارد.
آب و هواي آن معتدل كوهستاني و داراي تابستان‌هاي خنك و زمستان‌هاي سرد است.  اين شهرستان با شصت هزار نفر جمعيت داراي دو بخش به نام‌هاي«مركزي» و «زردشت» است و تا مركز استان دويست و بيست و چهار  كيلومتر فاصله دارد.

سردشت
شهرستان سردشت در منتهي‌اليه جنوب‌غربي آذربايجان غربي قرار دارد. اين شهرستان از شمال به شهرستان پيرانشهر، از جنوب به استان كردستان، از شرق به شهرستان مهاباد و استان كردستان و از غرب به مرز ايران و عراق محدود است.
اين شهرستان داراي 1406 كيلومتر مربع مساحت، دو  بخش و  يك شهر است. جمعيت ا ين شهرستان  93186  نفر است و تا مركز استان دويست و چهل و چهار كيلومتر فاصله دارد.

سلماس
شهرستان سلماس در شمال غربي ايران و در مرز ايران و تركيه قرار دارد. اين شهرستان از شمال به شهرستان خوي، از جنوب به شهرستان اروميه، از شرق به درياچه اروميه و از غرب به مرز ايران و تركيه محدود است.
اين شهرستان با 2541 كيلومتر مربع وسعت داراي دو  بخش و دو شهر است. جمعيت اين شهرستان 156558 نفر و فاصله آن تا مركز استان نود و يك كيلومتر است. 

صايين‌دژ (شاهين دژ)    
شهرستان شاهين‌دژ از شمال به استان آذربايجان شرقي، از جنوب به استان كرستان، از شرق به شهرستان تكاب و از غرب به شهرستان  بوكان محدود مي‌شود.
صائين‌دژ در منطقه‌اي ييلاقي و كشاورزي واقع شده و قسمت شرقي آن محل چراي دام‌هاي عشاير كوچ‌نشين است. اين شهرستان 2907 كيلومتر مربع مساحت دارد و داراي دو بخش و يك شهر است. جمعيت اين شهرستان 104598 نفر است و تا مركز استان دويست و بيست و هفت  كيلومتر فاصله دارد.

ماكو
شهرستان ماكو در انتهاي شمال‌غربي ايران، در مرز تركيه و جمهوري آذربايجان قرار دارد. اين شهرستان از شمال به رود «قره ‌سو» و كشور تركيه، از شرق به رود «ارس» و جمهوري آذربايجان، از جنوب به شهرستان خوي و از غرب به كشور تركيه محدود است.
ماكو شامل سه بخش «پلدشت»، «شوط» و «مركزي» است. اين شهرستان 6089 كيلومتر مربع مساحت دارد و جمعيت آن 202939 نفر است. فاصله اين شهرستان تا مركز استان دويست و هفتاد و شش كيلومتر است.

مهاباد
شهرستان مهاباد با مساحتي حدود 2620 كيلومتر مربع در در ناحيه‌اي كوهستاني و جنگلي در جنوب اين استان قرار دارد. اين شهرستان از شمال به شهرستان مياندوآب، از جنوب به استان كردستان، از شرق به شهرستان بوكان و از غرب به شهرستان‌هاي نقده و پيرانشهر محدود است.
مساحت اين شهرستان 2620 كيلومتر مربع است و جمعيتي برابر با 171624 نفر دارد.

مياندوآب
شهرستان مياندوآب در منتهي‌اليه جنوب شرقي آذربايجان‌غربي واقع است. اين شهرستان از شمال به استان آذربايجان شرقي و درياچه اروميه، از جنوب به استان كردستان، از شرق به استان زنجان و از غرب به شهرستان مهاباد محدود است. مساحت اين شهرستان 1534 كيلومتر مربع و داراي دو بخش و دو شهر است. جمعيت اين شهرستان 209840 نفر و فاصله آن تا مركز استان صد و شصت و شش  كيلومتر است.

بوكان
شهرستان بوكان در ناحيه جنوبي استان با جمعيت 204308 نفر، به مركزيت شهر بوكان در فاصله 187 كيلومتري از مركز استان قرار دارد. اين شهر داراي آب و هواي مطبوع و باغ هاي سرسبز و خرم مي باشد. اغلب مردم براين باورند كه واژه بوكان از كلمه بوك، به معناي عروس و ان جمع تشكيل شده و عروسان معني مي دهد. اراضي بوكان به علت وجود رودخانه سيمينه رود بسيار حاصلخيز است.

Share

استان آذربايجان غربي به علت قرار گرفتن در عرض جغرافيايي نسبتا بالا و وجود كوههاي بلند در آن، استاني سردسير است. دماي هواي اين استان در تابستان معمولا از 40 درجه سانتي گراد تجاوز نمي كند و در زمستان گاهي به 30- درجه نيز مي رسد آب و هواي اين استان در زمستان بسيار سرد وبارش برف سنگين است. شهرستان سردشت در جنوب استان آذربايجان غربي (با بيش از 900 ميلي متر بارش ساليانه) و شهرستان خوي در شمال اين استان (با حدود 240 ميلي ليتر) به ترتيب بيشترين و كمترين ميزان بارش ساليانه را دارند. وجود چشمه هاي آب معدني و بارندگي زياد، از ديگر ويژگي هاي آب و هوايي اين منطقه است.

اين استان يكي از مناطق كوهستاني كشور است و توپوگرافي متنوع و گسترده‌اي دارد. بر اساس ساختار طبيعي استان، اكوسيستم‌هاي ويژه‌اي از تركيب گياهان در سطوح مختلف پوشش گياهي در اشكورهاي مختلف توپوگرافي به وجود آمده است كه اهم آن‌ها به شكل جنگل‌ها و مراتع خودنمايي ميكنند. اين استان عمدتاً تحت تاثير جريان هواي مرطوب اقيانوس اطلس و درياي مديترانه است، ولي در برخي از ماه‌هاي زمستان، توده هواي سردي از اطراف شمال، هواي مديترانه‌اي آن را متاثر كرده و موجب كاهش قابل توجه دما مي‌شود.

Share

نام آذربايجان كه امروزه بر اين سرزمين داده شده است، داراي يك پيش زمينه غني و با اصالت مي باشد. مورد توافق اكثر پژوهشگران معتبر جهان است كه اين نام برگرفته از نام يك فرماندار (ساتراپ، خشثرپات) مادي تبار به دوران شاهنشاهي ايران هخامنشي است. نام اين فرماندار را مورخان يوناني به صورت "آترپاتس" گزارش داده‌اند. سلسله حكومت هاي ماد زروانگرا (انشعابي از آيين زرتشتي)، هخامنشيان و ساسانيان و نيز وجود آتشكده‌ بزرگ آذرگشنسپ، همگي دلالت بر اين مساله مي‌كنند كه منطقه‌ آذرپادگان يك سرزمين مقدس آريايي-زرتشتي بوده است. وجود منطقه مسكوني و كهن "تپه‌ حسن‌لو" با پيشينه 3200 پ.م، و يا يافتن خانه‌هايي از عصر نوسنگي (هزاره 6 تا 4 پ.م)، همگي مصداق وجود انسان بكرنشين و شهري‌گرا (متمدن) در اين منطقه است. اگر بخواهيم به شكل و خصلت واقعي اين سرزمين برخورد كنيم، (چنانكه پس از كيانيان اين مورد بحث گردد)، عظمت واقعي خطه‌ي آذربايجان با حكومت "مادها" آغاز مي‌شود. اسناد ثبت شده توسط هرودوت حاكي از آن است كه منطقه‌ آذرپادگان در حد فاصل فرمانروايي "فرورتيش" (سده هفتم پيش از ميلاد) تا زمامداري "آشتاهاك" (سده ششم پيش از ميلاد) زير پادشاهي و نيز اسكان مردمان ماد قرار داشت. سپس حكومت پارسيان هخامنشي و در پي آن پارتيان و ساسانيان بر سر كار مي‌آيند كه در تمامي آن‌ها اين سرزمين جايگاه نشيمن مردمان ايراني تبار است. تا اينجا مشاهده شد كه به جز گروه هاي ماد، پارت و پارس و همچنين اورارتويي، كيمري و سكايي، گروه ديگري در منطقه مورد بحث حضور نداشته است. اما به دنبال فروپاشي شاهنشاهي با شكوه ساساني به‌دست اعراب، پس از هزار و دويست سال دروازه‌هاي قفقاز و نيز مناطق خاوري و شمال خاوري ايران به‌دست تيره‌هاي زردپوست باز شد. تيره‌هايي كه مدت‌ها مغلوب دو ارتش ايرانيان پارتي و ساساني شده بودند، (نظير شكست ارتش چين از مرزبانان اشكاني و شكست هاي پياپي هون‌ها و هپتال‌ها از ارتش ساساني) به‌راحتي توانستند از اين منطقه وارد سرزمين هاي فلات ايران و به دنبال آن آسياي باختري شوند. در حد فاصل سده هاي 9 تا 11 ميلادي، گروه‌هاي "هون"، "خزر"، "بلغار"، "سابير" و "ترك" توانستند از دروازه‌هاي آسياي ميانه و قفقاز وارد ايران گردند. هر چند كه در آثار مورخيني چون طبري، اشاراتي مبني بر يورش تركان در سده هاي چهارم و پنجم ميلادي به منطقه آذرپادگان وجود دارد، ولي در برابر، اسناد ديگري نيز موجود است كه همگي دال بر مقاومت و قلع و قمع مهاجمين شمال توسط سواره نظام ساساني مي‌باشند. چنان كه مي‌دانيم "ابن نديم" در كتاب الفهرست خود، تبار مردمان آذرپادگان را مادي دانسته و "استرابو" و ديگر مورخان نظير "مقدسي"، "مسعودي"، "يعقوبي"، "تبري" و "خوارزمي" زبان مردمان مذكور را تا آن زمان پارسي و پهلوي (و بنابراين نه تركي) ثبت كرده اند.

Share

در آذربايجان غربي زبان هاي تركي و آذري و كردي، زبان هاي اصلي را تشكيل مي دهند و اقليتها به زبان هاي آشوري و ارمني و كليمي تكلم مي نمايند.

 زبان تركي آذري
ريشه اين زبان مربوط به مادهاست كه در اثر گذشت زمان تحت تاثير زبان هاي فارسي، عربي و تركي قرار گرفته است. زبان مادي كه از ريشه زبانهاي هند و اروپايي بوده است، پيش از اسلام تغيير چنداني نيافته بود، ولي تكامل و تحول پيدا كرده بود،  پس از ظهور اسلام تحت تأثير زبان عربي و فارسي قرار گرفته است. از اوايل قرن سوم هجري، كم كم پاي امراي ترك آسياي مركزي به آذربايجان باز شده و از قرن پنجم هجري هجوم و مهاجرت تيره هاي مختلف ترك به اين سامان آغاز گرديد. در نتيجه اختلاط زبان تركي آسياي مركزي با فارسي آذري، زبان تركي آذري پديد آمده است. كساني هم بودند ريشه زبان آذري باستاني را فارسي و هند و اروپايي نمي دانند، مانند خطيب تبريزي، ناصر خسرو، حكيم نظامي، ياقوت حموي و مسعودي.

 زبان كردي
1000 سال پيش از ميلاد مسيح، آريايي ها به زبان اوستايي تكلم مي كرده اند كه پدر تمام زبان هاي مادي، پارسي و هندي بوده است، زبان كردي هم از ريشه هاي زبان اوستايي است.

Share

نژاد
با توجه به مطالعات باستان‌شناسي و تاريخ، سابقه سكونت در اين نقطه از ايران زمين به هزاره‌ نهم ق.م باز مي‌گردد. در هزاره‌هاي دوم و سوم ق.م حكومت‌هايي در اين سرزمين شكل گرفت كه هنوز آثاري از آن‌ها در تپه‌هاي باستاني وجود دارد. بعدها با ورود اقوام آريايي و اختلاط آن‌ها، اين نژادها در هم آميختند. پس از اسلام نيز اقوام ديگري از جمله تركان و مغولان در اين سرزمين سكني گزيدند و با مردمان آن درآميختند.

مذهب
بيشتر مردم آذربايجان غربي مسلمان و شيعه اثني‌عشري هستند. مذهب تشيع در اروميه و شهرهاي شمالي اين استان و تسنن در نواحي جنوبي آن متداول است. همچنين ساير اقليت‌هاي مذهبي از جمله ارامنه و آسوريان نيز از پيش از اسلام در اين منطقه زندگي مي‌كنند. درحال حاضر عده‌اي از برادران و خواهران كليمي مذهب نيز در آذربايجان غربي ساكن هستند.

Share
موزه اروميه
موزه اروميه در خيابان بهشتي اين شهر قرار دارد. اين موزه در سال 1346 ش. بنا شد  و داراي يك سالن بزرگ مخصوص اشياي باستاني و تاريخي دوره‌هاي مختلف تاريخي و سالني كوچك است كه به موزه مردم‌شناسي اختصاص دارد.
ـ بخش ما قبل تاريخ: در اين بخش اشياي مربوط به دوره ما قبل تاريخ كه در حفاري‌هاي تپه‌هاي اسماعيل‌آباد، املش گيلان، حسنلوي نقده، سيلك كاشان، دينوخواه و عمارلو به دست آمده و شامل اشياي سفالي خام، پخته و مفرغي است، در معرض نمايش عموم قرار دارد.
بخش تاريخي لرستان: اشياي تاريخي اين بخش كه در منطقه لرستان كشف شده است،  اكثراً مفرغ و برنز و بيشتر وسايل جنگ و آلات فلزي ديگر و اشياي سفالي است و مربوط به هزاره اول ق.م است.
بخش تاريخي: اشياي اين بخش شامل اشياي مربوط به قبل از اسلام است. اين اشياء بيشتر سفالين وفلزي است و مربوط به نواحي شوش، ديلمان، خوردين، نوروز محله، ري،  رودبار، گري، رحمت‌آباد، سياهكل، عمارلو و نهاوند است.
بخش سكه‌ها: اين بخش شامل سكه‌هايي از دوره‌هاي قبل از اسلام و حكومت‌هاي قبل از اسلام در ايران و نيز سكه‌هايي از ادوار اسلامي امويان، عباسيان، آل بويه، سلاجقه، اتابكان، مغول، تيموريان، آل جلاير، آق قويونلو، صفويه و زنديه است.
 بخش اسلامي: اكثر اشياي موزه‌اي اروميه متعلق به دوره‌هاي اسلامي و نشان‌دهنده تمدن اسلام و شيوع دين مبين اسلام در اين خطه و تاثير آن در ساخت و پرداخت ظروف و اشياي فلزي است. اشياي اين بخش ظروف بي‌نهايت ظريفي با خطوط كوفي يا آياتي از قرآن مجيد و همچنين سرعلم‌هاي ايام سوگواري، نوشته‌هاي كوفي و عربي و آياتي از كتاب مقدس آسماني اسلامي هستند و از مناطق مختلف كشور جمع‌آوري شده‌اند.
بخش مردم‌شناسي: در بخش مردم شناسي موزه اروميه لباس‌ها و وسايل مربوط به قرون گذشته، اشياي مسي، برنجي، شيشه‌اي، پارچه‌اي، سفالين و تخته‌اي و همچنين مجسمه‌هايي از اقوام و عشيره‌هاي مختلف كشور با لباس‌هاي محلي به نمايش گذاشته شده است.
بخش هنرهاي‌ تزييني: در اين بخش اشياي بسيار جالبي چون خط نوشته‌ها و آياتي از قرآن مجيد به خط نسخ و نستعليق و تابلو و مينياتور و مرقع و قلم‌دان‌هايي از قرون سيزدهم  و چهاردهم  هـ.ق به نمايش گذارده شده است.
موزه تاريخ طبيعي اروميه
اين موزه از دو طبقه تشكيل شده است. در طبقه اول آن نمونه‌هايي از پستانداران، زيستگاه‌هاي مختلف استان و ديگر نقاط كشور به نمايش گذاشته شده است و در طبقه دوم پرندگان تاكسيدرمي‌ شده قرار دارند.
موزه خوي
موزه خوي در خيابان شريعتي، در كنار كتابخانه عمومي شهر قرار دارد. اين موزه در سال 1348 ش تأسيس شد و شامل واحد اداري با دو سالن نمايش است.

اين موزه آثاري متعلق به ادوار پيش از تاريخ، دوره تاريخي و اشيايي مربوط به هنرهاي ملي و تزييني را  به نمايش مي‌گذارد. همچنين برخي از اشياي اين موزه از موزه ايران باستان به اين موزه آورده شده است. بخش ديگر اين موزه تحت عنوان مكشوفه است و شامل اشيايي است كه به هنگام عبور قاچاق از مرز بازرگان ضبط شده‌اند.
موزه نقده
تپه باستاني حسنلو  يكي از مراكز تمدني مهم ايران در هزاره‌هاي نخستين ق.م به شمار مي‌رود. امروزه كمتر موزه‌اي در ايران است كه اشيايي از اين تپه را در خود به يادگار نداشته باشد. از اين رو موزه نقده در سال 1378 ش. در داخل شهر نقده افتتاح شد. اين موزه آثار تاريخي و باستاني تپه حسنلو را در بر مي‌گيرد.
 موزه مياندوآب
اين موزه در سال 1347 ش تأسيس شد و  داراي هشت بخش است؛ آثار برنزي و مفرغي مربوط به دوره پيش از تاريخ، آثار سفال و مفرغ مربوط به دوره اسلامي، انواع سكه‌ها، آثار مفرغ و برنز و سفال‌هاي مربوط به لرستان، آثار هنرهاي تزييني، آثار مربوط به هنرهاي ملي، آثار مردم‌شناسي، آثار مرمر، سفال، شيشه ، عقيق، سنگ لاجورد و مفرغ.
كاخ موزه ماكو
كاخ موزه ماكو در دو كيلومتري جاده ماكو ـ بازرگان و در روستاي «باغچه‌جوق» قرار دارد. در جوار اين روستا و بر دامنه كوه مرتفعي در داخل باغ نسبتاً بزرگي، ساختمان مجلل و تاريخي قصر سردار ماكو، از آثار باارزش  و منحصر به فرد شمال غرب كشور، قرار دارد.

 موزه ديگري به نام موزه رشكان در كنار درياچه اروميه با گونه‌هاي جانوري از نقاط ديدني ديگر شهر اروميه است.

Share

مسجد جامع اروميه

اين‌ مسجد كه‌ در وسط‌ بازار قديمي‌ شهر اروميه‌ قرار دارد، بارها مورد مرمت‌ قرار گرفته‌ و شامل‌ آثاري‌ از دوره‌هاي‌ مختلف‌ است‌. شبستان‌ گنبددار قديمي‌ آن‌ به‌ احتمال‌ قريب‌ به‌ يقين‌ به‌ دوره‌ سلجوقيان‌(قرن‌ ششم‌ به‌ بعد) تعلق‌ دارد.

 


مسجد سردار اروميه

مسجد سردار يا ساعتلو در خيابان‌ امام‌ و در امتداد راسته‌ غلام‌ خان‌ واقع‌ شده‌ است‌. اين ‌مسجد در دوره‌ قاجار ساخته‌ شده‌ است‌. وي‌ در سال‌ 1330 هـ.ق‌ ساعت‌ بزرگي‌ را بالاي‌ ورودي‌ آن‌ نصب‌ كرد و لذا اين‌ مسجد به نام‌ مسجد ساعتلو نيز معروف‌ شد.

 

مسجد مناره

 
اين مسجد بنايي است با مناره اي بلند كه در دوره قاجار ساخته شده و در شهر اروميه قرار دارد.

 

 

 

مسجد جامع مهاباد

به مسجد سرخ نيز معروف است. اين مسجد به دستور حاكم مهاباد ساخته شد و در زمان شاه سليمان صفوي تكميل شد .

 

 

مسجد مطلب خان خوي 

مسجد مطلب‌ خان‌ خوي‌ در مركز شهر خوي‌ واقع‌ شده‌ است‌. اين‌ مسجد در دوره ‌ايلخاني‌ ساخته‌ شده‌ و پس‌ از ويراني‌ در اوايل‌ دوره‌ قاجار تجديد بنا شده‌ است.

 

 

مسجد جامع بوكان
معمار اين مسجد مرحوم «علي اصفهاني» است و در بخش مركزي و قديمي شهرستان بوكان قرار دارد.

مسجد اعظم اروميه
اين‌ مسجد در خيابان‌ عسگر آبادي‌، جنب‌ بازار و ميدان‌ گندم‌ فروشان‌ واقع‌ شده‌ است‌ نام‌ قبلي‌ اين‌ مسجد، بازار باش‌ بود.

مسجد حماميان
اين مسجد در بوكان قرار دارد و معمار آن مرحوم معمار باشي مراغه اي است.

مسجد ملاحسن
در خوي واقع است و توسط حاج آقا حسن فرند ملاحسن در دوره قاجاريه ساخته شده است.

چورس
اين مسجد در روستاي چورس از توابع چي پاره خوي قرار دارد.

مسجد سيد الشهدا خوي
مسجد سيد الشهدا خوي در ضلع‌ شمالي‌ خيابان‌ انقلاب‌ واقع‌ شده‌ و از آثار دوره‌ قاجار است.

مسجد داش آغليان
در شهرستان خوي قرار دارد و سقف اين مسجد بدون ستون چوب پوش است.

مسجد شيخ
در شهرستان خوي قرار داشته و توسط حسين خان بيات ماكويي و حاج شيخ محمد نمازي خويي ساخته شد.

Share

   عمارت كلاه فرنگي

 اين بنا قسمتي از يك مجموعه بزرگ متعلق به  علي قلي خان بيات ماكو مي باشد و قدمت آن به اواخر دوره قاجار باز مي گردد. اين بنا در دو طبقه احداث شده است. پلان آن از داخل به فرم صليب و از بيرون هشت ضلعي مي باشد. دور تا دور بنا به صورت بالكن مي باشد. اين بالكن كه داراي 20 ستون چوبي است، جلوه خاصي به بنا بخشيده. تزئينات بنا شامل ستون ها و نرده هاي چوبي خراطي شده، بالكن، گچبري ها، آينه كاري ها، نقاشي و ...است.

  

ساختمان شهرباني                                                                   ميدان انقلاب اروميه به فاصله حدود دو سه سال بعد از احداث ساختمان شهرداري، ساختمان شهرباني (نظميه سابق) توسط ملا اوستا در ضلع شرقي ميدان اجرا شد و به فاصله چند سال بعد ساختمان ستاد لشكر توسط اوستا قلي حنيف زاده در ضلع غربي ميدان اجرا شد. مصالح عمده بكار رفته در اين دو بنا آجر، چوب و سنگ، و ملات به كار رفته در آن ها شفته آهك و استراكچر سقف آنها چوبي و پوشش بيروني سقف، شيرواني است.

  

كاخ باغچه جوق ماكو

 اين بنا به فاصله حدود 2 كيلومتري سمت غرب جاده ماكو بازرگان در روستاي باغچه جوق واقع شده است. اين بنا توسط اقبال السلطنه ماكويي از حكام مقتدر اواخر دوره قاجار و يكي از سرداران مظفر الدين شاه قاجار (1324 هـ.ق. 1313) احداث شده است. اين مجموعه اعياني با شكوه با زير بناي 2500 كيلومتر مربع در داخل باغ مصفايي واقع شده و شامل هشتي ورودي، ساختمان مركزي و ساختمان سنگي است. تزئينات اين بنا كه شامل گچبري ها، آينه كاري ها، طاق نما هاي تزئيني، ارسي ها، كاغذ ديواري ها، نقاشي هاي رنگ و روغن، مجسمه هاي گچي، نرده هاي چوبي و... هستند در نوع خود منحصر به فرد مي باشند.

  

 

   مناره شمس تبريزي

 مناره شمس تبريزي يا دنبلي در گوشه شمال غربي شهر واقع شده است. اين بنا در زمان شاه اسماعيل صفوي ساخته شده و تزئينات آن كه با شاخ بز كوهي انجام گرفته، روز شكار اين پادشاه مي باشد (قرن دهم هجري). اين برج استوانه اي شكل كه حدود 12 متر ارتفاع دارد تا ارتفاع 50 سانتي متر با سنگ، و بقيه قسمت ها با آجر ساخته شده است تزئينات بنا محدود به شاخ هاي بز كوهي نصب شده بر بدنه برج است.

 

ساختمان شهرداري اروميه
در ميدان انقلاب اروميه قرار دارد و با طراحي معماري آلماني در حدود سال 1310 شمسي توسط ملا اوستا ساخته شد.

 

 قلعه تخت سليمان تكاب                                                             مجموعه تاريخي تخت سليمان در 45 كيلومتري شمال شرقي شهر تكاب واقع شده است. اين مجموعه شامل آثاري از دوره هاي هخامنشي، ساساني و ايلخاني است. كسي نمي داند وجه تسميه تخت سليمان چيست ولي از آنجا كه بناها و آثاري به اسم حضرت سليمان در بسياري از نقاط كشور وجود دارند مي توان چنين توجيه كرد كه هر كجا بنايي عظيم و با شكوه ديده اند آن را به سليمان نبي منصوب كرده اند. اين مجموعه محل آتشكده آذرگشسب بوده كه خسرو دوم نيز كاخي در جوار آن بنا نموده بود. معبد و كاخ ساساني در حمله هراكليوس امپراتور بيزانس به سال 624 ميلادي منهدم شد. گرچه آثار بازسازي و نمونه سفال هاي اندكي از دوره خلفاي عباسي در اين مجموعه مي بينيم اما دوره رونق و عمران مجدد آن مربوط به زمان حكمراني دومين ايلخان مغول و برادر زاده هلاكو خان يعني آباقاخان (680-663 هـ.ق.) است كه آن را به عنوان اقامتگاه تابستاني خود مناسب تشخيص داده بود و عمارت خود را روي خرابه هاي قصر خسرو پرويز و آتشكده آذرگشسب بنا نهاده بود. اين مجموعه تاريخي با شكوه و درياچه زيباي آن اكنون در سكوت و خلوت كوهستان هاي سرسبز منطقه به حياط آرام و خسته خود ادامه مي دهد.

قلعه بردوك                                                                        

 اين مكان در محال صوماي برادوست و در مجاورت روستاي بردوك واقع شده است. در اين روستا قبرستان قديمي وجود دارد كه از يك دوره آباداني و پيشرفت مربوط به اواخر صفويه حكايت مي كند. قلعه مزبور در 6 كيلومتري غرب روستا  و روبروي پرتگاه هاي بخش مركزي دره سلطاني واقع شده است. اشراف كامل قلعه به معابر ورودي و خروجي دره و دشت هاي اطراف بيانگر اهميت و ارزش اين منطقه در اين دوره بوده است. اين قلعه از سه بخش حصار تدافعي، ديوار مياني، و ابنيه مركزي تشكيل شده است.

  

 قلعه بسطام                                                                                      دژ بسطام در جوار روستاي بسطام واقع شده است و توسط روساي دوم (645-685 پ.م.) ساخته شده و يكي از مهم ترين شهر هاي اورارتويي زمانه خود بوده است. اين قلعه با سلطه قوم ماد بر اين منطقه به صورت متروك مانده و فقط در دوران قرون وسطي (همزمان با دوره مغول) توسط گروهي از مسيحيان مورد سكونت قرار گرفته كه از آنها نقش صليب هايي بر روي صخره ها باقي مانده است. آثار دوره اورارتويي شامل: ساختمان شرقي، محله مسكوني، قلعه، آثار پشت دژ و كانال آبرساني است.

 

دروازه سنگي
اين بنا در منتها اليه جنوبي بازار خوي واقع شده است. قدمت اين بنا كه باقيمانده حصار تدافعي شهر مي باشد، به احتمال زياد به دوره قاجاريه مي رسد. اين بنا با دو نوع مصالح مختلف ساخته شده است. ضلع شمالي كه در امتداد بازار قرار دارد با آجر ساخته شده ولي قسمت جنوبي از سنگ هاي تراش خاكستري و سياه ساخته شده است. تزئينات بنا محدود به نقش دو شير حجاري شده و همچنين رديف چيني يك در ميان سنگ هاي خاكستري و سياه در ضلع جنوبي است.

Share
X