برای مشاهده مشخصات هر استان بر روی ناحیه مربوط به آن در نقشه کلیک کنید

معرفی وبلاگ
تـنـیـده یـاد تـو در تــار و پــودم مـیـهـن ای مـیـهــن/ بـود لـبـریـز از عـشـقـت وجـودم میهن ای میهن/... *ضمن تشکر از بازدید شما کاربر گرامی، امید است توانسته باشیم ذره ای از زیباییهای تمام نشدنی میهن عزیزمان ایران را در این وبلاگ نشان دهیم. راهنمایی های شما بزرگواران، چراغ هدایتگر ما خواهد بود.*
صفحه ها
دسته بندی موضوعی
آرشیو
لینک دوستان
سایت های منبع و مرتبط
لوگوها











كد لوگوي میهن ما

ابزارها و برنامه ها






Google

در وبلاگ میهن ما
در كل اينترنت

تماس با ما

آمار وبلاگ
تعداد بازدید : 1807064
تعداد نوشته ها : 4405
تعداد نظرات : 151

PageRank Checking Icon

آذربایجان شرقی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
آذربایجان غربی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
اردبیل
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
اصفهان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
ایلام
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
بوشهر
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
تهران
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
چهارمحال و بختیاری
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان جنوبی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان رضوی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خراسان شمالی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
خوزستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
زنجان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
سمنان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
سیستان و بلوچستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
فارس
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
قزوین
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
قم
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کردستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کرمان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کرمانشاه
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
کهکیلویه و بویراحمد
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
گلستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
گیلان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
لرستان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
مازندران
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
مرکزی
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
هرمزگان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
همدان
پخش زنده از وبلاگ میهن ما
یزد
پخش زنده از وبلاگ میهن ما

ابزار هدایت به بالای صفحه

اسلایدر


مترجم سایت


http://mihanma.persiangig.com/image/Hormozgan/Hormozgan.jpg

Share

استان هرمزگان در جنوب ايران و در بين مدارهاي 25 درجه و24 دقيقه تا 28 درجه و 57 دقيقه عرض شمالي و 53 درجه و 41 دقيقه تا 59 درجه و 15 دقيقه طول شرقي واقع شده است. اين استان از شمال و شمال شرقي با استان كرمان از غرب و شمال شرقي با استان كرمان از غرب و شمال غربي با استان هاي فارس و بوشهر از جنوب شرقي با استان سيستان و بلوچستان و از جنوب باآب هاي خليج فارس و درياي عمان همسايه است. اين استان داراي 12 شهرستان، 34 بخش،81 دهستان، 26 شهر و 14 جزيره بزرگ مسكوني. 

بخش عمده‌اي از مساحت استان هرمزگان را مناطق كوهستاني در بر گرفته‌اند و كوههاي اين منطقه ادامه رشته كوههاي زاگرس اند كه به تدريج از شمال شرقي به جنوب شرقي امتداد مي‌يابند. ادامه اين رشته همراه با كاهش ارتفاع، به تپه ماهورهاي آهكي، گچي و شني منتهي شده و به زمينهاي پست ساحلي خليج فارس و درياي عمان متصل مي گردد. اين ناحيه پست ساحلي، در اطراف تنگه هرمز وسعت بيشتري يافته، و شرايط مساعدي براي كشاورزي و صيفي به وجود آورده‌است. با توجه به مشخصات اقليمي و استقرار استان هرمزگان در منطقه فوق حاره‌اي، گرمي هوا مهم‌ترين پديده مشهود اقليمي آن است. استان هرمزگان از مناطق گرم و خشك ايران است و اقليم آن تحت تأثير آب و هواي نيمه بياباني و بياباني قرار دارد. هواي نوار ساحلي در تابستانها بسيار گرم و مرطوب است و گاهي نيز دماي آن از ۵۲ درجه سانتيگراد تجاوز مي‌كند.

مركز استان هرمزگان شهر تاريخي بندرعباس مي باشد كه امروزه يكي از 20 شهر بزرگ ايران و مركز فعاليتهاي مهم اقتصادي و تجاري كشور محسوب مي گردد. بندرعباس به عنوان بزرگترين مبادي ورودي و خروجي كشور نقش بسيار ارزنده اي در دوران جنگ تحميلي عراق عليه ايران كه بنادر مهم آبادان و خرمشهر مورد تعدي دشمن قرار گرفته بودند، در زمينه نيازهاي وارداتي كشور ايفا نمود. اين شهر در فصل مشترك خليج فارس و درياي عمان روبروي جزاير قشم، هرمز و لارك در فاصله نزديك تنگه استراتژيك هرمز واقع شده و داراي ظرفيت هاي درخور توجهي از نظر تاسيسات پيشرفته خدماتي، زيربنايي و اقتصادي مي باشد استان هرمزگان يكي از استانهاي كشور جمهوري اسلامي ايران است كه در جنوب آن، بين مختصات جغرافيايي 25 درجه و 24 دقيقه تا 28 درجه و 57 دقيقه عرض شمالي و 53 درجه و 41 دقيقه تا 59 درجه و 15 دقيقه طول شرقي از نصف النهار گرينويچ واقع شده است. اين استان حدود 68 هزار كيلومتر مربع مساحت دارد كه از اين نظر هشتمين استان كشور مي باشد. هرمزگان از جهت شمال و شمال شرقي با استان كرمان، غرب و شمال غربي با استان هاي فارس و بوشهر از شرق با سيستان و بلوچستان همسايه بوده و جنوب آن را آبهاي گرم خليج فارس و درياي عمان در نواري به طول تقريبي 900 كيلومتر دربرگرفته است.

طبق سرشماري سال1385:جمعيت  1403674 نفر
مركز استان: شهر بندر عباس ( جمعيت 379301 نفر)

Share

شهرستانها و جزاير استان هرمزگان عبارتند از:

بندرعباس، بندر لنگه، بندرخمير، حاجي آباد، ميناب، جاسك، رودان، گاوبندي، بستك، جزيره قشم، جزيره كيش، جزيره ابوموسي، جزيره لاوان، جزيره هندورابي، جزيره شتور، جزيره لارك، جزيره هرمز، جزيره هنگام، جزيره سيري، جزيره تنب بزرگ، جزيره تنب كوچك، جزيره فارور و جزيره فاروران.

Share

استان هرمزگان داراي تاريخي با قدمت چند هزارساله است. بندرها و جزيره هاي هرمزگان در دوره هاي گوناگون پيش از اسلام از اهميت و جايگاه ويژه اي برخوردار بوده است. درياي پارس يا درياي عمان وخليج فارس امروزي كه استان هرمزگان نيز در كنار آن قرار گرفته، از كهن ترين درياهاي جهان به شمار مي رود. هر چند درباره تاريخ ديرينه خليج فارس اطلاعات زيادي در دست نيست و اطلاعات موجود فقط بر پايه گمان و يا بر بر اساس افسانه هاي قديمي و اسناد تاريخي چون تورات، كتيبه هاي ميخي و آثار بر جاي مانده از دوران باستان است، ولي با وجود و بر اساس همين منابع، ساكنين نخستين خليج فارس كه حدود ۱۰ هزار سال پيش در خليج فارس زندگي مي كردند از سه شعبه تشكيل مي شدند كه عبارتند از: «دراويدها» كه از ساكنين مكران بودند و پس از تسلط بلوچ ها بر اين ناحيه، با نژاد بلوچ ها در آميختند، دومين شعبه،سامي ها، از ساكين كرانه هاي عربستان بودند و سومين شعبه، عيلامي ها، بودند كه در منطقه خليج فارس تا نزديكي بوشهر سكونت داشتند.
براساس تحقيقات به دست آمده؛ عيلامي ها از هزاره سوم پيش از ميلاد، صدها سال بر خليج فارس و جزيره هاي استان هرمزگان، به ويژه جزيره هاي قشم، كيش، لارك، لنگه و جاسك حكم راني كرده و از آن ها به عنوان راه ارتباطي براي بازرگاني با هند غربي و دره نيل استفاده مي كردند. طبق سنگ نوشته هاي بدست آمده، درياي پارس مورد توجه اقوام ساكن در «ميان رودان» بين ا لنهرين، چون آشوريها، اكدي ها و بابلي ها بوده و آنها رفت و آمد هايي در اين منطقه داشته ا ند.
در دوره مادها و به ويژه در زمان قدرت هووخشتره، مرز جنوبي ايران تا كرانه هاي جنوبي درياي پارس امتداد داشت. در اين زمان هرمزگان تابع ساتراپ يا استان درنگيانه و بخشي از كرمان بود. در افسانه ارتيره يا ارتيتراس نوشته اگاتارخيوس آمده است: «شاهزاده اي بنام اريتره يا ارتيتراس در سواحل خليج فارس – كه البته پژوهشگراني چون احمد اقتداري هر مز كهنه دانسته اند- در حال سفر به پاسارگاد بود كه در سيل قرار مي گيرد كه در نهايت با گله و رمه هايش وارد جزيره قشم شده كه در اين دوره خالي از سكنه بوده است. اين فرد سپس مردم سواحل را به جزاير راهنمايي مي كند.»
در زمان هخامنشي، به ويژه داريوش بزرگ، ايراني ها كم كم در سواحل و آب هاي درياهاي سياه و سرخ نيز نفوذ كردند. داريوش بزرگ، دريا سالار يوناني خود، «اسكولاخ يا اسكيلاس» را مامور بررسي كناره هاي درياي پارس كرد. اسكولاخ و همراهانش تمامي جزيره ها و سواحل درياي مكران، خليج فارس، درياي سرخ و درياي باختر را در طي كردند و به آگاهي هاي ارزنده اي دست يافتند. اين سفر دريايي از نظر بازرگاني و نظامي براي ايران سودمند بود و باعث برقراري وابسته گي بازرگاني ميان هندوستان و درياي باختر گرديد.
در دوره حكومت اشكانيان؛ اين دولت پس از غلبه بر سلوكي ها، استان هرمزگان را بر قلمرو خود افزودند و از درياي پارس و بين النهرين در مقابل روميان محافظت كردند.
ههچنين استان هرمزگان در زمان ساسانيان، از مراكز مهم داد و ستد و پيوند بازرگاني به شمار مي رفت.
در سال هاي اوليه حكومت اسلامي، سواحل هر دو طرف درياي پارس، از جمله استان هرمزگان به دست مسلمانان افتاد.  ابوهوريره، از ياران پيامبر (ص) در زمان عمر- خليفه دوم - پس از تصرف بحرين و قسمت هاي غربي خليج فارس با حمله به بخش هاي شرقي خليج فارس ، تمامي درياي پارس ، بنادر و جزيره هاي خليج را تصرف و بر قلمرو مسلمانان افزود .
ديلميان نخستين دودمان ايراني بودند كه پس از غلبه اعراب بر ايران، بار ديگر بر سراسر جزيره ها، بندرها و آب هاي استان هرمزگان و ديگر نقاط خليج فارس دست يافتند.
به ترتيب در سال هاي ۳۲۳ و ۵۳۴ هـ. ق، هرمزگان، عمان و بندرها و جزيره هاي آن، توسط علي ـ عمادالدوله ـ و احمد ـ معزالدوله ـ به قلمرو آل بويه ملحق گرديدند. حكومت آل بويه، در زمان عضدالدوله گسترش يافت و در تمام مدت حكومتشان، فارس و هرمزگان در قلمرو فرمانروايي آن ها بود.
پس از فروپاشي دولت ديلميان، سلجوقيان كرمان از سال ۴۵۴ تا ۵۸۳ هـ. ق، بر منطقه خليج فارس، از جمله استان هرمزگان و عمان تسلط يافتند. در دوران سلجوقي، از سوي فرمان روايان اين خاندان، حاكماني با عنوان«اتابك» به مناطق گوناگون ره سپار مي شدند. اتابكان فارس برعمان، بحرين و جزيره هاي خليج فارس و درياي عمان دست يافتند و تا سال ۶۶۱  هـ. ق، بر فارس و هرمزگان حكومت كردند. اما در همين سال، سلجوق شاه سلغري پس از شورش عليه هلاكو خان مغول، شكست خورد و در پي اين شكست، حكومت فارس، هرمزگان و تمامي منطقه خليج فارس به دست مغول ها افتاد.
تيمور لنگ، در سال ۷۸۵ هـ. ق، پس از تصرف سيستان با حمله به شهرهاي اصفهان، فارس، بوشهر، بندرها و جزيره هاي هرمزگان، اين شهرها را نيز به قلمرو خود افزود. تيموريان، تا سال ۸۷۳ هـ. ق، كه در ايران حكومت داشتند، خراج بندرها و جزيره هاي خليج فارس و درياي عمان را دريافت مي كردند.
مابين سپري شدن حكومت ايلخانان مغول و تشكيل حكومت تيموريان، حكومت هرمزگان و خليج فارس به دست خاندان مظفريان افتاد.
در سال ۹۱۳ هـ. ق، ناوگان پرتغالي ها به فرماندهي «البوكرك» با فتح مسقط، كه در آن زمان خراج گذار امير هرمز بود، با سيف الدين از اميران هرمز، به جنگ پرداخت و با شكست وي هرمز را تابع و خراج گزار پرتغال كردند. پرتغالي ها در جزيره هاي هرمز، كيش، بحرين، قشم، نابند و ساير جزاير خليج فارس، دفتر بازرگاني و چندين دژ نظامي ساختند. پس از مرگ آلفونسو دو آلبوكرك در ذيقعده سال ۹۲۱ هـ. ق، تا روزگار شاه عباس اوّل، در سال ۹۹۶ تا سال ۱۰۳۸ هـ. ق، حكومت پرتغال در درياي پارس از قدرت زيادي برخوردار بود و در اين مدت مراكز بازرگاني درياي عمان و خليج فارس يعني: كيش، چابهار، هرمز، مسقط، بحرين، قشم، جاسك به علت ناكارآمدي آنان رو به ويراني نهاد.
در دوران صفويه، در سال ۹۹۶ هـ. ق، شاه عباس اوّل صفوي، پس از جنگ با عثماني ها تصميم به آزاد ساختن جزيره هاي درياي پارس و بيرون راندن پرتغالي ها گرفت. در پي اين تصميم، شاه عباس، نه تنها توانست بحرين را آزاد سازد، بلكه جزيره هاي هرمز، كيش، قشم، بندرهاي جاسك، چابهار و لنگه را از پرتغالي پس گرفت.
با روي كار آمدن حكومت افشاريه؛ نادرشاه افشار، در سال ۱۱۴۶ هـ. ق، توانست با بيرون راندن افغان ها از ايران بر تمامي كرانه ها و جزيره هاي شمالي و جنوبي خليج فارس چيره شد. اما پس از مرگ نادر شاه، شورشي سراسر كشور را فرا گرفت و در گوشه و كنار سرزمين، مدعياني براي حكومت پيدا شد. ولي سرانجام در سال ۱۱۷۹ هـ. ق، كريم خان زند با سركوب مخالفان و مدعيان حكومت، بر سراسر فارس، جزيره ها و بندر هاي خليج فارس و در واقع سراسر ايران، دست يافت و كارهاي نيمه تمام نادر شاه را دنبال كرده و به پايان رسانيد.
خليج فارس بعد از جنگ جهاني اول، نه تنها به عنوان يك معبر دريايي تجاري بسيارمهم، بلكه به عنوان بزرگ‌ترين كانون نفت و منبع مهم رشد صنايع، اهميت اقتصادي و استراتژيكي فراواني يافت، به طوري كه كليه طرف هاي تجاري خارجي ايران به ويژه انگليس با تلاش فروان سعي مي كردند حضور فيزيكي خود را در خليج فارس حفظ كنند. موقعيت استراتژيكي استان هرمزگان، در دهه‌هاي بعدي نيز توجه ويژه به اين منطقه را براي دولت ها و كشورهاي خارجي الزامي مي ساخت.
در تقسيمات فعلي كشوري شهر بندرعباس مركز استان هرمزگان است. اين شهر يكي از مهم ترين مراكز استراتژيكي و تجاري ايران در جوار خليج فارس و درياي عمان است . بارانداز شهيد رجايي ، اسكلة عظيمي است كه بخش وسيعي از مبادلة كالاهاي تجاري بين ايران و ديگر كشورها از طريق آن صورت مي گيرد. بندر عباس از طريق راه‎هاي دريايي، راه آهن، جاده هاي ترانزيتي درجة يك و از طريق هوا به كلية مناطق داخلي و ديگر كشورهاي جهان مرتبط است.
تنگة هرمز، يكي از حساس ترين و حياتي ترين گذرگاه هاي آبي عصر حاضر، در قلمرو سياسي اين استان قرار دارد. اين تنگة هلالي شكل ۱۸۷ كيلومتر طول دارد. عمق تنگة هرمز به دليل شيب تند كف آن از قسمت شمال به جنوب متغير است، به طوري كه در نزديكي جزيرة لارك، در حدود ۳۶ متر و در ساحل جنوبي نزديك شبه جزيرة مًسنِدام ۱۸۰ متر است.

Share

استان هرمزگان، از دير باز محل نخستين اجتماع ها و گاهواره فرهنگي كهن و مركز آبادي بوده و نخستين حكومت هاي با فرهنگ، در كرانه هاي آن به وجود آمده است. در كرانه ها و جزيره هاي هرمزگان، عرب ها، لرها، پارس ها، بلوچ ها، ترك ها و تيره هاي آميخته به سر مي برند، كه در اثر آميختن، نژاد ويژه اي را به وجود آورده اند ، كه در شهرستان ميناب، به مينابي، . . . سرشناس شده اند. ساكنان محلي بعضي از بندرها و جزيره هاي استان هرمزگان، عرب زبان هستند كه از ديگر نقاط ايران به اين منطقه مهاجرت كرده اند. اينان فرزند عرب زبانان محلي مستقر در ايران مي باشند، كه ويژگي هاي جسماني آنان با عرب ها همساني ندارد و ايراني شده اند. لرها، در كرانه هاي شمالي درياي پارس، از جمله استان هرمزگان به طور پراكنده زندگي مي كنند. لرها با لهجه شيرين لري كه گونه اي از زبان پهلوي پيشين است، سخن مي گويند. شماري از دانشمندان مردم شناس بر اين باورند، كه گونه ايراني ناب، تنها در دو منطقه يافت مي شوند: يكي در ميان مردم فارس و ساكنان شمال خاوري خليج فارس، و ديگري در ميان لرها يا كوه نشينان باختر ايران. مردم بندرعباس و برخي از نواحي استان هرمزگان، آميخته اي از فارس، بلوچ، عرب و سياه هستند، كه« بندري» يا« عباسي» ناميده مي شوند. لاري ها، كه در شهرستان لار استان فارس، بندرها و جزيره هاي ايراني درياي پارس، از جمله هرمزگان و سرزمين هاي جنوبي درياي پارس زندگي مي كنند، از نجيب ترين تيره هاي نژاد آريايي به شمار مي روند. چنان كه هنوز هم با زبان بي آلايش و شيرين پارسي و لهجه دري سخن مي گويند. بلوچ ها، در كرانه هاي درياي مكران، خليج فارس، جزيره ها و بندرهاي ايران، از جمله استان هرمزگان زندگي مي كنند. نام اين تيره در آثار فارسي «بلوچ» و در آثار عربي «بلوص» نگاشته شده است. مكراني ها يا مكي ها، بيش تر در ناحيه مكران استان سيستان و بلوچستان و كرانه هاي درياي پارس، از جمله استان هرمزگان، به ويژه ناحيه جاسك زندگي مي كنند و آميخته اي از نژاد هندو، آسوري، افغان و سياه پوست هستند.

Share

http://mihanma.persiangig.com/image/Hormozgan/ejtemaee%26eghtesadi.jpgفعاليت عمده مردم استان هرمزگان بيشتر در زمينه كشاورزى، ماهيگيرى و حمل و نقل دريايى متمركز شده است. اين استان از نظر رشد سريع محصولات كشاورزيِ گرمسيرى و مزيت‌هاى نسبى منطقه‌اى و ناحيه‌اى، اهميت قابل توجهى دارد. از جمله مى‌توان به توليد و كاشت انواع صيفى و سبزى مشتمل بر گوجه‌فرنگى، خيار، باميه و هندوانه اشاره كرد. البته كشت مركباتى از قبيل پرتقال، نارنگى، ليموترش نيز در اين استان رايج است.

استان هرمزگان هم‌چنين در بخش ذخاير معدني، داراي معادني از قبيل: كروميت، خاك سرخ سنگ‌گچ و آهك، نمك، گوگرد و آهن است. در كنار اين معادن، نفت و گاز از جمله معادن مهم منطقه به شمار مي آيند كه از اهميت بالايي در اقتصاد كشور برخوردار است.
علاوه بر معادن ذكر شده، معادن ديگرى نيز در اين استان پيدا شده كه عبارتند از: معادن شن و ماسه، سنگ لاشه، ‌ نمك طعام و سنگ تزئينى. از ديگر فرآوره هاي معدني ديگر مي توان به: نمك جزيره هرمز و نمك آبى در جزيره قشم كه علاوه بر مصرف http://mihanma.persiangig.com/image/Hormozgan/ejtemaee%26eghtesadi2.jpgداخلى به خارج صادر مى‌‌گردد، نيز اشاره كرد.
استان هرمزگان همچنين در زمينه صنايع غذايى و حمل و نقل دريايى نيز از موقعيت اقتصادى برجسته‌اى برخوردار است. صنعت شيلات از جمله مهم‌ترين صنايع دريايي استان هرمزگان محسوب مي شود كه محصولات آن به دو صورت كنسرو ساردين و تن، در سراسر كشور توزيع مي شود و در نوع خود داراي اهميت بسيار ممتازى است. كارخانه آرد ماهى نيز از ديگر صنايع استان است كه از پوست و استخوان و امعاء و احشاء ماهيان كنسرو شده در كارخانه كنسرو تن، آرد ماهى به عمل مى‌آورد. همچنين صنايع ديگرى مانند صنعت قايق‌سازى، نساجى، لنج‌سازى، يخ‌سازى، كارخانه آب‌ليموگيرى، كشتى‌سازى، تعمير و بازسازى كشتى و لنج نيز در اين استان وجود دارد.
صرف نظر از فعاليت هاي بخش كشاورزي و حمل و نقل، استان هرمزگان با توجه به بافت سنتي، آداب و رسوم خاص و فرهنگي غني و ريشه دار، از ديرباز بخش مهمي از انواع صنايع دستي را در خود جاي داده است. در استان هرمزگان صنايع دستي بومي از جايگاهي ويژه در فرهنگ و سنت هاي مردم برخوردار مي باشد. به عنوان مثال رودوزي هاي سنتي كه از جمله مهمترين رشته هاي صنايع دستي اين منطقه محسوب مي شود. جز و پوشش هاي بومي زنان و دختران منطقه است و يا نوعي حصير به نام «تك» در نواحي روستايي هم به عنوان زيرانداز و هم به عنوان بخشي از پوشش سقف خانه ها مورد استفاده قرار مي گيرد.
از مهم ترين صنايع دستي استان هرمزگان مي توان به: انواع گلدان، كوزه هاي سفالي، قليان، سر قليان، اسفند سوز در باط و قفسي، سجاده هاي حصيري، بادبزن حصيري، نوعي سبد حصيري گرد و دردار بلند جهت نگداري لباس، در پوش كوزه، نوعي سيني گرد و بزرگ به نام سپ، دمكش حصيري، گلدان حصيري، ظرف ميوه حصيري، ظرف نگهداري نان، جاجيم، گبه، انواع گليم، خورجين، نوعي زيرانداز با پرزهاي بلند به نام خرسك، گلابتون دوزي، خوس دوزي بادله دوزي يا تلي بافي و در بخش صنايع دريايي انواع تابلو ها و مجسمه هاي ساخته شده از پوسته حلزون، صدف، استخوان ماهي، گوش ماهي و مرجان اشاره كرد.
توليدات سفالگران مينابي عمدتاً ظروف سفالي مي باشد كه از آن جمله اند: نوعي كوزه آب به نام «جهله» انواع گلدان، قليان، سرقليان، اسفندسوز در باز و قفسي «گشته سوز» اين ظروف سفالي بيشتر توسط ساكنين نواحي روستايي مورد استفاده قرار مي گيرد. محصولات حصيري محصولات حصيري مشتمل بر سجاده حصيري، بادبزن، نوعي سبد حصيري گرد و دردار بلند جهت نگهداري البسه، نوعي زيرانداز به نام «تك» كه در نواحي روستايي به منظور پوشاندن سقف خانه ها نيز مورد استفاده قرار مي گيرد، درپوش كوزه، نوعي سيني گرد و بزرگ به نام «سپ»، «دمكش»، گلدان حصيري، ظرف ميوه، ظرف نگهداري نان «كفه». بافته هاي داري سنتي
بافته هاي داري سنتي شامل قالي افشار، جاجيم، گبه، انواع گليم، خورجين، نوعي روانداز با پرزهاي بلند به نام «خرسك» كه گاهي به عنوان زيرانداز مورد استفاده قرار مي گيرد.حصيربافي
از حصير بافي بايد به عنوان رايج ترين و معمول ترين صنعت دستي استان هرمزگان نام برد، چرا كه ماده اوليه مورد نياز حصير بافي برگ درخت خرما بوده كه به حد وفور در اختيار صنعتگران است و توليد انواع فرآورده هاي حصيري كه كاملاً جنبه مصرفي دارد، روستاهاي ميناب، يشاگرد، بندر لنگه و اطراف آن از مناطق مهم بافت حصير است كه اكثر كار آن توسط زنان و دختران منطقه صورت مي گيرد. مواد اوليه مورد مصرف عبارت است از برگ درخت خرما(پيش مُغ) و ضايعات درخت خرما و گياهي به نام "مور. حصير بافان ميناب در روستاهاي بهمني، چلو، نصيرابي، محمودي و قاسم آباد ساكن هستندسفالگري سفالگري در روستاهاي حكمي، گوربند و شهوار از توابع شهرستان ميناب و روستاهاي لشتگان از توابع بندر عباس رواج دارد.
گلابتونه دوزي زردوزي كه در نقاط مختلف ايران به «كم دوزي»، «گلدوزي»، «برودري دوزي» و «كمان دوزي» شهرت دارد، در اكثر نقاط ايران رواج دارد و در استان هرمزگان بويژه شهرهاي بندر لنگه، بندر عباس و ميناب رونق بسيار دارد. از گلابتون دوزي براي توليداتي نظير دمپايي، شلوار هاي زنانه، سر آستين، پيش سينه، دور يقه، لبه پرده، ديواركوب، پشتي، كوسن، سجاده، جلد قرآن و تابلو استفاده مي كنند.
http://mihanma.persiangig.com/image/Hormozgan/ejtemaee%26eghtesadi3.jpgخوس دوزي اين هنر به كمك نوارهاي نقره اي باريك و برروي پارچه توري ريز بافت تجلي يافته و گاه ستاره هايي فلزي برروي پارچه مي نشانند، و ازآن براي تزئين مقنعه، دستار(چادر زنانه) استفاده مي شود. پارچه مصرفي معمولاً به رنگ هاي سياه، سفيد، سبز و زرشكي است كه هر دو روي پارچه شكل يكسان دارند.
بادله دوزي بادله دوزي يا "تلي بافي" عبارت است از بهم پيوستن چند نوع زري با يكديگر به صورتي كه زري بزرگ دروسط و زري هاي كوچك در اطراف قرار مي گيرند. بادله به شكل نوارهايي با پهناي 15 سانتيمتر توليد مي شود كه معمولاً براي لبه شلوارهاي زنانه مورد استفاده قرار مي گيرد. سوزندوزي
نوع ديگر از رودوزي است كه فقط در بخش "وشاگرد" و توسط زنان و دختران روستايي به شيوه زنان بلوچ انجام مي گيرد و دليل آن نزديكي منطقه به استاستان سيستان و بلوچستان است. قاليبافي
مناطق توليد قاليبافي در استان هرمزگان عبارتند از: بندرعباس, روستاي درتوجان و بخش حاجي آباد. اغلب توليدكنندگان را عشاير اسكان يافته ايلهاي افشاريه ورائيني تشكيل داده كه به توليد و تهيه انواع قالي و قاليچه, رويه پشتي و چنته مشغول هستند. توليدكنندگان معمولاً پشم مورد نياز خود را از سيرجان خريداري كرده و خود به ريسيدن و رنگرزي آن اقدام مي كنند. نوع گره رايج "گره فارسي" است و نقشه هايي كه در بخش حاجي آباد و روستاي "درتوجان" بافته مي شود نقشه هاي افشاريه است كه به http://mihanma.persiangig.com/image/Hormozgan/ejtemaee%26eghtesadi4.jpgنامهاي بوته شاهي، ماه و ستاره اي، سه كله، خشتي، گنبدي، شكارگاه، بچه بغل، سماوري و ... معروف هستند.
خرسك بافي خرسك عبارت است از بافت نوعي فرش با پرزهاي بلند و درشت بافت كه بافت آن با رنگ هاي بسيار محدود انجام مي شود. در بافت سنتي آن از رنگ طبيعي پشم استفاده مي شده است. پرز, تار و پود كلفت آن از پشم است و از پود رو استفاده نمي شود. در قديم از آن به عنوان روانداز استفاده مي كرده اند. امروزه از اين نوع بافت براي توليد پادري و كناره در اندازه هاي مختلف استفاده مي كنند. نقوش خرسك معمولاً هندسي بوده و بافت آن در روستاي "درتوجان" رواج دارد. شيريكي پيچ از ديگر توليدات استان هرمزگان شيريكي پيچ را مي توان نام برد كه مركز توليد آن روستاهاي بخش حاجي آباد بوده و دليل رونق آن همسايگي منطقه با استان كرمان است.
چادرشب بافي چادرشب بافي يا "كاربافي" از ديگر صنايع دستي استان هرمزگان است كه در روستاهاي كليبي و سرريگان از توابع ميناب و روستاهاي سيروئيه، احمديه و فارقان رواج دارد.
چنته بافي چنته بافي در منطقه وشاگرد به وسيله دارهاي زميني و توسط زنان انجام مي شود. نقش ها اغلب به صورت هندسي و ذهني بافت است. اطراف چنته را به وسيله صدف هاي دريايي و منگوله هاي رنگي تhttp://mihanma.persiangig.com/image/Hormozgan/ejtemaee%26eghtesadi5.jpgزئين مي كنند. از چنته بيشتر براي تزئين كپرها استفاده مي شود.
صنايع دستي دريايي همه ساله به هنگام جزر و مد دريا, مقادير متنابهي از انوع صدف ها, حلزون ها و بقاياي آبزيان خليج فارس در سواحل جزاير متعدد اين خليج (كيش، ابوموسي، لارك، قشم، هرمز و ...) مي ريزد كه توسط اهالي بومي جمع آوري شده و توسط افراد باذوق از آنها تابلو، مجسمه ها و اشياء گوناگوني توليد مي شود. مواد اوليه مصرفي شامل پوسته حلزون ها، صدف ها، استخوان ماهي، گوش ماهي و مرجان است و براي اتصال قطعات انتخاب شده از چسب بي رنگ استفاده مي كنند.
استان هرمزگان نام يكي از استان‌هاي كشور ايران است. اين استان در جنوب ايران و در شمال تنگه هرمز قرار دارد. كرانه‌هاي اين استان در شرق بر درياي عمان و در غرب بر خليج فارس قرار دارند.
بعضي از جزيره‌هاي مهم هرمزگان عبارت‌اند از قشم، كيش، ابوموسي، لاوان، هرمز، لارك، سري.
استان هرمزگان داراي ۱۱ شهرستان، ۲۳ شهر، ۳۳ بخش و ۷۱ دهستان و ۲۱۷۰ آبادي داراي سكنه‌است و بنا به سرشماري بعمل آمده در سال ۱۳۷۵ جمعيت استان هرمزگان ۱۰۶۲۱۵۵ نفر مي‌باشد.
استان هرمزگان در حدفاصل بين مختصات جغرافيايي ۲۵ درجه و ۲۴ دقيقه تا ۲۸ درجه و ۵۷ دقيقه عرض شمالي و ۵۳ درجه و ۴۱ دقيقه تا ۵۹ درجه و ۱۵دقيقه طول شرقي از نصف النهار گرينويچ واقع شده‌است.اين استان حدود ۶۸هزار كيلومتر مربع مساحت دارد كه از اين نظر هشتمين استان كشور مي‌باشد. هرمزگان از جهت شمال و شمال شرقي با استان كرمان، غرب و شمال غربي با استان‌هاي فارس و بوشهر از شرق با سيستان و بلوچستان همسايه بوده و جنوب آن را آبهاي گرم خليج فارس و درياي عمان در نواري به طول تقريبي ۹۰۰ كيلومتر دربرگرفته‌است. بنا به سرشماري بعمل آمده در سال ۱۳۷۵ جمعيت استان هرمزگان ۱۰۶۲۱۵۵ نفر مي‌باشد كه از اين تعداد ۴۱۹۹۳۸ نفر در بندرعباس ساكن مي‌باشند. بندرعباس به‌عنوان مركز استان امروزه يكي از شهرهاي بزرگ ايران مي‌باشد كه مركز مهم فعاليتهاي اقتصادي و تجاري مي‌باشد. اين شهر كه در قسمت انتهايي خليج فارس و در فصل مشترك شاهراه خليج فارس و درياي عمان واقع گرديده‌است كه نقش مهمي در زمينه صادرات و واردات كشور ايفا مي‌كند.تأسيسات مهم دريايي و زيربنايي كشور همچون بندر شهيد رجايي، پالايشگاه نفت بندرعباس، كارخانه آلومينيوم المهدي، كارخانه آلومينيم هرمزگان، كشتي سازي خليج فارس، فولاد و سيمان هرمزگان از اين جمله مي‌باشند. اين استان از طريق زمين به استانهاي بوشهر فارس كرمان و سيستان و بلوچستان ارتباط دارد و با راه آهن به راه آهن سراسري ايران متصل است و از طريق هوا با داشتن فرودگاهاي بين المللي بندرعباس، كيش، بندر لنگه و قشم به سراسر جهان متصل است .
Share

كاروانسراى گاگلكى 
 كاروانسراي گاگُلَكي در سر راه ارتباطي شهرستان لار، شهرستان بستك به شهرستان بندر لنگه واقع شده ‌است. اين كاروانسرا در سر راه قافله رو (مالرو) واقع بوده، هم اكنون در كناره جاده اتومبيل واقع شده‌ است. كاروانسرا داراي ساختاري متشكل از گِل، گچ و آجر ودر بعضي از قسمت‌هاي پايه ديوارها ساروج نيز به كار رفته ‌است. كاروانسرا بصورت دو ايواني ساخته شده بوده و از نظر قدمت به دوره صفويه مي‌رسد. متأسفانه قسمت عمده كاروانسرا ويران شده ‌است، منتها آثار آن نشان دهنده جنب وجوش كاروانياني است كه در دوران بسيار دور از اين نقاط آباد مي‌گذشته‌اند و به سير و سفر خود به سوي شهرهاي شمال كشور ادامه مي‌داده‌اند. گويند در كنار باراندازها چندين شبستان حجره و طاق نما وجود داشته، كه مركز اطراق صاحبان كالاها، باربران و ساربانان بوده ‌است. ولي امروزه اثري از اين اطاق‌ها به چشم نمي‌خورد.

كاروانسراى او شيرينو 
 كاروانسراي او شيرينو واقع در نه كيلومتري سمت جنوب كوخرد در پشتخه او شيرينو از توابع بخش كوخرد شهرستان بستك در غرب استان هرمزگان، يكي از نقاط ديدني استان هرمزگان در جنوب ايران است.
كاروانسراى بستك 
 كاروانسراى تاريخى بستك واقع در شهر بستك در بخش مركزي شهرستان بستك در غرب استان هرمزگان، يكي از آثار تاريخي و از نقاط ديدني استان هرمزگان در جنوب ايران است. كاروانسراي بستك سر پناه و استرا حتگاهي در مسير جاده بازارگاني لار، بندر لنگه به بندر عباس بوده ‌است. اين كاروانسرا داراي حياط مركزي بوده و در اطراف اصطبل‌ها، استراحت گاهها قرار داشته، بوده ‌است. كاروانسرا در دو ضلع شمالي وجنوبي و در ورودي ايوان ختم مي‌شده ‌است. اين بناي تاريخي سازه‌اي سنگي با مصالح گچ و اندودهاي ساروجي است كه بنيان كاروانسرا را تشكيل داده‌اند. اين كاروانسرا در زمان دوره قاجاريه ساخته شده و با شماره ثبت ۲۲۳۳ در فهرست آثار ملي به ثبت رسيده‌ است. ‪اين اثر تاريخي در شهرستان بستك و در مسير راه بازرگاني شيراز – لار – بندرلنگه به بندر عباس واقع شده ‌است . اين اثر تاريخي در چند سال اخير توسط ميراث فرهنگي مرمت گرديده ‌است

Share

پل لاتيدان
 پس از اخراج پرتغاليها از ايران، رفته رفته از اهميت بندري جزيره هرمز كاسته شد و بندرعباس جاي ان را گرفت و مهمترين بندر ارتباطي ايران گرديد. پل لاتيدان در مسير كاروان روي لار- بندرعباس، در جهت گسترش امور بازرگاني احداث شد. اين پل در 50 متري غرب بندرعباس بر روي رودخانه كل (كول) ايجاد شده و يادگار دوره صفوي است. بر خلاف پلهاي ديگر دوره صفوي كه آجري هستند، اين پل از سنگ بدون شكل ساخته شده و از طويلترين پلهاي ايران است. اين پل داراي صد دهانه بوده است كه در حال حاضر 33 دهانه آن مشهود است كه در ميان آنها چشمه طلاق هايي در دو طبقه تعبيه شده اند. بناي اين پل از عالي ترين طرحهاي پل سازي ايران قديم محسوب مي شود.

Share

قلعه پرتغالي ها در جزيره هرمز 
 اين قلعه در ضلع شمالي جزيره قرار دارد و به فرمان آلفونسوآلبركرك، دريانورد پرتغالي در سال 1507 ميلادي به شكل چند ضلعي نامنظم احداث شده است. ساختمان قلعه بسيار محكم و ديوارهايي به قطر 3/5 متر با چند برج به ارتفاع 12 متر دارد. در زمان شاه عباس كه به استعمار پرتغالي هاي در ايران خاتمه داده شد اين قلعه نيز به دست امام قلي خان از سرداران شاه عباس، فتح گرديد. چند لوله زنگ زده از توپهايي كه در قلعه ها استفاده مي شده است، هنوز وجود دارد. قلعه به شكل چندضلعي نامنظم با ساختماني بسيار مستحكم است. تأسيسات آن شامل انبارهاي تسليحات، آب انبار، كليسا و اتاق هايي با سقف هلالي است.

قلعه پرتغالي هاي قشم 
 اين قلعه قديمي در انتهاي شمال شرقي جزيره قشم واقع شده و در سال 1030 ه.ق به دستور پادشاه اسپانيا ساخته شده است. دو حصار و چهار برج ديده باني و خندق دارد و مصالح آن سنگ هاي مرجاني و ملات ساروج است. آب مصرفي قلعه ازطريق آب باران و آب چاه تأمين مي شده كه توسط كانالي زيرزميني در بركه ها و حوض هاي قلعه جمع مي گرديده است. اين قلعه همزمان با قلعه هرمز توسط لشكريان شاه عباس صفوي از چنگ نيروهاي اشغال گر خارجي آزاد شد.

قلعه تاريخي حاجي آباد 
 اين قلعه در ورودي شهر حاجي آباد قرار دارد و قدمت آن به دوران ايلخانان، تيموريان و صفويه مي رسد و احتمالاً در دورة صفويه نيز از آن استفاده مي شده است.
قلعه خمير 
 در نزديكي بندر خمير به سبك قلعه هاي اروپايي ساخته شده و يك قرن قدمت دارد.
قلعه سيريك 
 قلعه تاريخي سيريك در بخش سيريك واقع شده و به نام كلات ميرحاجي نيز معروف است. اين قلعه، اميرنشين بوده و در قرن هشتم تا دهم هجري استفاده مي شده و در آن سكونت داشته اند.

قلعه شاداب 
 اين قلعه در 68 كيلومتري جنوب غربي ميناب و بر فراز صخره هايي بلند در روستاي كنارجو قرار دارد. از اين قلعه سفال هاي رنگارنگي مربوط به قرون متأخر اسلامي به دست آمده و به نظر مي رسد از قرن نهم تا يازدهم هجري مورد استفاده قرار بوده است.

قلعه كردر 
 قلعه كردر يا كلات نادرشاهي در ميان نخلستان بزرگي در 13 كيلومتري جنوب ميناب قرار دارد. اين قلعه چندين برج دارد كه در بدنه هركدام از برج ها سوراخ هايي براي نشانه گيري و نظارت بر محيط اطراف وجود دارد.
قلعه گرازو 
 اين بناي تاريخي در روستاي گرازوئيه قرار داشته كه هم اكنون به صورت مخروبه اي برجا مانده است.

قلعه گوربند 
 قلعه گوربند در روستاي گوربند حدود 30 كيلومتري ميناب واقع شده و اكنون اطراف آن را اراضي و خانه هاي روستايي فرا گرفته است. اين قلعه چهار برج ديده باني داشته كه در حال حاضر تخريب شده است.

قلعه لارك 
 يكي ديگر از قلعه هاي مربوط به دوران تسلط پرتغالي ها بر جزيرة قشم است كه براي سازماندهي و حمايت از نيروهاي نظامي ساخته شده است. اين مكان نيز در دوره شاه عباس صفوي توسط امامقلي خان آزاد شد.
قلعه لافت 
 در انتهاي تپه اي كه روستاي لافت در آن قرار دارد، قلعه اي است كه اهالي به آن قلعه نادري هم مي گويند. اين قلعه مربع شكل است و چهار برج دارد.

قلعه لشتان 
 اين قلعه در شش كيلومتري شرق بندرلنگه قرار گرفته و تاريخ بناي آن سال 904 هجري قمري است. با توجه به تاريخ مذكور، گروهي معتقدند كه ساخت اين بنا به زمان سلطه و قدرت پرتغالي ها بر خليج فارس مربوط است. جمعي نيز عقيده دارند، اين قلعه در عهد هخامنشي احداث شده و بيش از 2000 سال قدمت دارد. در حال حاضر، بجز حصار بند و آثار مخروبه روي ديوارها، اثر ديگري از ساختمان قلعه باقي نمانده است. در داخل قلعه لشتان، چندين قبرستان، ده ها بركه آب و انبار آذوقه و آثار فراوان ديگري به جاي مانده است.
قلعه هزاره (بي بي مينو ) 
 تنها بناي تاريخي شهر ميناب، قلعه اي موسوم به قلعه هزاره است. مردم بومي اين قلعه را بي بي مينو مي نامند و معتقدند كه در روزگاران گذشته دو خواهر به نام هاي بي بي مينو و بي بي نازنين اين شهر را بنا كرده اند. گويا در گذشته دو قلعه وجود داشته كه يكي از قلاع ويران شده و تنها قلعه باقي مانده، به نام قلعه هزاره يا قلعه بي بي مينو شهرت يافته است. اين قلعه تا اواخر دوره قاجار مركز حكومت محلي بود و در اطراف آن، خندقي كنده شده بود. در آن زمان هميشه 100 سرباز مسلح در قلعه مستقر بوده و نگهباني مي داده اند. در حال حاضر، از اين قلعه مخروبه اي باقي مانده است.

Share

زيارتگاه بي بي مريم 
 اين زيارتگاه در قريه توريان جزيره قشم واقع شده است. عمده مصالح به كار رفته در ساخت اين بنا سنگهاي قلوه و لاشه سنگ است. اين بنا احتمالاً از آثار دوره ايلخاني مي باشد.
زيارتگاه شاه شهيد 
 در مجاورت غارهاي خربس و در بالاي صخره اي در لبة پرتگاه، زيارتگاهي معروف به شاه شهيد وجود دارد. هرچند در اين مكان قبر مشاهده نمي شود، اما مردم براي زيارت و نذر و نياز به آن رو مي آورند.

زيارتگاه شيخ اندر ابي 
 اين زيارتگاه در جزيره شيخ اندرآبي ( بين بندر لافت و خمير ) وجود دارد.
مسجد اميرالمومنين (ع) 
 داراي بافت معماري بسيار قديمي است و در سال 1370 توسط سازمان ميراث فرهنگي بازسازي شده و در منطقه ماشه واقع مي باشد.
مسجد جامع بندرعباس 
 در 1175 قمري ساخته شده و همجوار مرقد امامزاده شاه محمد تقي است.
مسجد جامع قشم 
 بزرگ ترين و قديمي ترين مسجد شهر قشم است كه توسط بانويي در سال 1202 ه.ق ساخته شده است. شبستان مسجد مستطيلي شكل است و 16 ستون دارد.

مسجد جامع نور 
 سبك معماري آن تركيبي از هنر ايراني و اسلامي است. اين مسجد در منطقه سفين واقع شده و متعلق به مسلمانان اهل سنت مي باشد.

مسجد خاتم الانبياء (ص) 
 اين مسجد كه مناره هاي آن سر به آسمان كشيده و رو به سوي دريا دارد. محل برگزاري نماز جمعه كيش در سمت شمال غربي جزيره و در محوطه ميرمهنا واقع شده و از مهمترين بناهاي مذهبي كيش به شمار مي آيد و نمازهاي جماعات و جمعه در اين محل برگزار مي شود.
مسجد دژكان 
 مسجد دژكان در نزديكي بندر خمير در روستاي دژكان تقليدي از مسجد علي است.

مسجد رمچاه 
 در طرح معماري مسجد رمچاه تلفيق عناصر ‌ايراني و بومى ‌به خوبي قابل مشاهده است. استفاده از گنبد فيروزه‌گون و نقش‌هاى اسليمى روي آن دگرگوني در رنگ و جنس مصالح (نظير بهره‌گيري از كاشي‌كاري) از جمله خصوصياتي هستند كه به ‌اين مسجد هويتي نو مى‌بخشند معماري مسجد رمچاه آميزه‌اى از كار دست هنرمندان خوش قريحه اصفهاني و هنرمندان بومى ‌قشم است در اين مسجد بقاياي مسجد قبا ( كه در سال 115 بر اثر زلزله ويران شد) ديده مي شود.

مسجد صحرا باغي 
 اين مسجد كه مخصوص اهل سنت بندرعباس است در1310 قمري ساخته شده است.

مسجد لافت 
 مسجد كهنه لافت واقع در ساحل غربي ‌اين روستا بندر است كه سادگي و بي‌پيرايگي خاصي دارد. ‌اين مسجد شايد به دليل قابليت دسترسي بيشتر و طرح نقشه ساده و قديمى ‌خود كاربرد روزمره‌تري در اقامه نمازهاي يوميه يافته و همچنين همجواري با ديگر آثار تاريخي لافت ـ نظير كلات (يا قلعه) نادري ـ نقش مهم و ارزنده‌اى به آن بخشيده است. مسجد قديمى ‌لافت به هنگام طلوع و غروب خورشيد با رنگ‌ها و آواهاي معنوي خود ، تناسب و زيبايي معماري بادگيري و مراسم جنوب ‌ايران را به خوبي نمايان مى‌سازد.

مسجد منبركهنه 
 مسجد منبر كهنه در غرب بندرعباس واقع شده و در 1083 قمري در دوره صفويه ساخته شده است. در ضمن اين بنا در سال 1333 مرمت شد.

مسجد ناصري 
 در 1304 شمسي با معماري سنتي جنوب ايران ساخته شده است.

مسجد و مقبره برخ
ساختمان اوليه اين مسجد مربوط به قرون اوليه اسلامي است و در روستاي كوشه واقع شده است. اين مسجد در سال 244 ه.ق. يك بار مرمت شد و در سال 736 ه.ق بر اثر زلزله منهدم گرديد و توسط پادشاه هرمز در همان سال دوباره ساخته شد. بقعه شيخ برخ- سازنده اصلي بنا- نيز در كنار قلعه است.
مسجد و مناره ملك بن عباس ( مسجد علي ) 
 در غرب بندر لنگه در 1280 ه.ق تأسيس شده و تركيبي از معماري هنري و ايراني است. در معماري اين مسجد معماري دوران قاجار و صفويه ديده مي شود.

Share
X